Прогон Православне Охридске Архиепископије у Р. Македонији

[Walter]

Видим ја да ће овде јако често бити издвојених Ортодоксијиних цитата..  а већ је кренуло.. само ако остане у ''нашем друштву''

 

@Ortodoxia,

 

Још једном добро дошао !

[Ромејац]

МПЦ и официјално го забрани Фејсбук

[Walter]

До сада један од најјачих гафова које је изнедрила ''МПЦ'' - ''ОА''

 

само нека наставе ...шта друго рећи ..

[Перезвон]

Да ја разрешиме дилемата, не сум сестра туку брат од Македонија. Искрено да ти кажам, брате Ортофиле, малку ми се чудни твоите ставови. Од една страна велиш дека ги разбираш работите, а од друга страна остануваш во раскол заради некоја изјава што те соблазнила. Пак ќе кажам: посакувам да ја почувствуваш радоста на Единството што ја чувствувам јас и покрај искушенијата што ги имаме. Ми се чини дека споредбата со св. Апостол Павле и Атињаните не ти е баш добра. Св. Апостол Павле имал работа со многубошци и незнабошци, а барем декларативно, браќата од МПЦ велат дека веруваат во вистинскиот Бог, што е огромна разлика од Атињаните. Погрешно е да се мисли дека сите треба да ѝ снисходат на МПЦ и да ја галат со убави зборови, а од друга страна таа директно да учествува во прогонот на Црквата. Нема да бидам ничиј адвокат, но ќе кажам дека, според она што го пишува брат Валтер, се гледа дека тој многу добро ги познава и црковните и политичките прилики во Македонија и длабоко верувам дека по некој остар збор од негова страна не е резултат на омрза туку на болка заради тоа што се случува со Архиепископот Јован и со Православната Охридска Архиепископија во целина. Сепак мислам дека човек треба да ги погледне работите од внатре за да ги види правилно. Колку и да се труди од надвор да ги гледа работите секогаш ќе наоѓа нешто што не му се допаѓа. Но сето она што не ни се допаѓа можеме да го преобразиме само од внатре. Има една мисла што сакам да ја споделам и со тебе и со сите на форумов: „Оној што сака да направи нешто бара начин, а оној што не сака, бара изговор и оправдување”.      Велиш да се ставам на местото на некој Македонец што е задоен со заблуди. Нема потреба да се ставам на нечие место, и самиот бев задоен со такви заблуди и точно знам како се чувствува таков човек. Но кога слушнав дека постои и нешто друго освен она што го знам, се отворив за тоа другото и открив дека сум живеел во заблуда. Според она што го пишуваш не ми е баш јасно дали си во МПЦ или не си ни таму ни во Црквата? Од една страна пишуваш дека си свесен за заблудите, од друга страна се наоѓаш навреден од некој што ја критикува МПЦ, а и самиот ја критикуваш МПЦ нарекувајќи ги заблудени овци. Од лично искуство знам колку е тешко човек да се одважи, да се издигне над своите слабости и да признае дека живеел во заблуда. Но си велам кога јас најгрешниот успеав тоа може секој да го направи. И на крај сакам да кажам дека во Црквата сфатив дека одговорноста за сопственото спасение не е само на духовниците туку во голема мера зависи и од нас самите. И духовникот е човек и подложен на слабости. Ако духовникот падне во заблуда, раскол или ерес, тоа не значи дека сите треба да отидат во тој правец. Тоа расудување се стекнува во Црквата. Духовниците во Црквата се да ти го покажат патот до Христос, а не да те заробат во слепа послушност. Ако секој во Македонија чека сите слабости во Црквата да се надминат па потоа да пристапи во Единство, тогаш веројатно во раскол ќе го дочекаат Второто Христово Доаѓање. Ако правилно ја користиме слободата што Бог ни ја дал, не треба да робуваме на нечии приземни интереси па нека се тоа и колективни (како што е случај во нашата држава) и да останеме надвор од Црквата. Кога велам колективни приземни интереси мислам на колективната параноја што владее во Македонија дека сите нè мразат дека ние Македонците сме најдобри па затоа сите ни завидуваат и т.н. Мислам дека добро ме разбираш и малку ти фали да ја почувствуваш радоста на Единството. Пак од лично искуство знам дека те мачи и мислата дека чинот на поединечно пристапување во Единство е некакво предавство, но токму тоа е последната тврдина на расколничката свест. Време е да разбереме сите во Македонија дека расколништвото не е наш идентитет туку ни е наметнато, па затоа и не е никакво предавство ако се откажеш од расколот и како поединец пристапиш во Еднтата Света Соборна и Апостолска Црква.

 

То су речи из Цркве. Наравно, ко има уши да чује. Није брате чудо да си ортодоксија... ортофилија ионако мало тога значи - да се залећеш у непознато, у сумњиво.

[Guest - . . .-]

 

 

 

 

     

Кој ѓавол влезе во МПЦ?  

 

  Напротив, црквата смее и мора да биде транспарентна, односно таа има улога во развојот на општеството и на еден народ и, на крајот, таа е надлежна за зачувување на еден национален идентитет. Таа треба да ја наметне културата на живеење и во овој случај да покаже дека има чувство за духот на современиот тек на живеењето. Нашата држава со гордост треба да се потпре на црквата, на нејзината историја и величина

 

 

Пред многу години самонаречените „верници“ ја нарекуваа телевизијата ѓаволска работа. Денес црквите и верските заедници имаат свои верски телевизиски канали. Деновиве, пак, меѓу великодостојниците на Македонската православна црква е актуелен отпорот кон Интернет и социјалните мрежи. Обвинија за злоупотреба во сајбер-духовништвото. Ја забранија ѓаволштината наречена Фејсбук. Ете, и МПЦ во нешто да е прва!

Сега духовниците ќе треба да се затворат во црквите и црковните книги ќе ги проповедаат само пред една група луѓе, кои редовно ги посетуваат верските храмови. Ризикот е нивните проповеди да останат ограничени.

Но дали ова треба да е вистинската мисија на духовништвото во денешно време? 

Ова е време кога МПЦ се бори да се наметне меѓу сестринските православни цркви и да добие статус на официјално признаена црква, односно автокефалниот томос да биде крунски доказ за нејзиниот историски континуитет. Но наместо добро заработен углед на високи великодостојници, нашите свештеници и владици добија еден куп шеги и потсмев. И тоа најмногу на Фејсбук, односно на мрежата што самите ја забранија. На нивна сметка беа изречени еден куп критики (секако негативни). И со право. 

На сметка на еден владика, во случајот г. Петар, чија идеја за забрана на Фејсбук ја прифатија и другите членови на Синодот, сега во ист кош се ставени и оние свештеници и владици што социјалните мрежи ги користат за проповед и за духовна наобразба. 

Зошто владиците прифатија да бидат замолчени? Дали гласот со двата дигнати прста нагоре значи одобрување на цензурата што владее во МПЦ? Дали забраната за користење социјални мрежи е во духот на Православната црква?

И секако, владиците пред одлуката за забрана требаше да помислат како тоа ќе се одрази на угледот на МПЦ во православието. Наместо тоа, сега слободно можат на Интернет да ги следат напишаните коментари од другите православни, па и католички цркви, каде што се осудува одлуката на МПЦ. Па нели Интернет и социјалните мрежи му даваат можност на свештенството за посовремен и побрз начин на ширење на христијанството.

Повеќе од јасно е дека идејата за забрана на Фејсбук е поттикната од протестите за изградба на црквата „Свети Константин и Елена“ во центарот на Скопје, кога владиците г. Агатангел и г. Пимен преку Интернет си упатија навредувачки зборови. 

Инаку, владиката Пимен на профилот на Европската епархија постојано дава коментари, односно пишува свои мислења за политичката и општествената состојба во државата. Им остана миленик на многумина, особено поради неговите статуси, каде што често на ироничен начин се потсмева со некои случувања. 

Уште повеќе од јасно е дека тоа не им се допаѓа многу на некои негови колеги од црквата. Но не можејќи нему да му кажат да не го користи Фејсбук, социјалната мрежа ја забранија колективно. 

Знаеме дека црквата важи за конзервативна институција, која проповеда за придржување кон етичките и моралните начела. Секако дека духовните водачи можат да молчат за нивните канони и да не ги откриваат исповедите на верниците, но имаат обврска на народот да му укажуваат како треба да го водат својот духовен пат. Токму тие треба да го наметнуваат својот став за одредени општествени случувања. Тие треба на верниот народ да му кажат и укажат што е добро, а што лошо. И тука не се работи за мешање на МПЦ во секуларноста на државата. 

Напротив, црквата смее и мора да биде транспарентна, односно таа има улога во развојот на општеството и на еден народ и, на крајот, таа е надлежна за зачувување еден национален идентитет. Таа треба да ја наметне културата на живеење и во овој случај да покаже дека има чувство за духот на современиот тек на живеењето. 

Нашата држава со гордост треба да се потпре на црквата, на нејзината историја и величина. 

Социјалните мрежи денес се повеќе од современ начин на комуникација. Ако некогаш весниците и телевизиите имале водечка улога во пренесување на информациите, сега првото место го има Интернет. Тоа е единствената и најдобрата алатка да се допре до младите. А на црквата ѝ требаат млади луѓе, исто како што и ним им треба црквата. Затоа, Фејсбук треба да биде средство за христијанска мисија. Досегашното поврзување на свештенството на оваа социјална мрежа покажа дека тоа ѝ носи многу повеќе предности отколку негативности.

     

Автор: Радмила Заревска

 

 

http://www.novamakedonija.com.mk/NewsDetal.asp?vest=102913106444&id=13&prilog=0&setIzdanie=23013

[Orthophill]

Ко би инвестирао у Р. Македонији када суд доноси незаконите одлуке да конфискује имовину!

 

Архиепископ охридски г.г. Јован поднео жалбу Апелационом суду.

 

У току прошле недеље, Његово Блаженство Архиепископ охридски и Митрополит скопски г.г. Јован, Епископи, монаштво и верници Православне Охридске Архиепископије добили су писмену пресуду, коју им је 2. Јула, ове године, саопштио судија Ивица Стефановски.

 

Овом пресудом, Архиепископ охридски Јован је осуђен на три године затвора, а сви остали на две године затвора условно, у колико у следћих пет година не понове дело!

 

У пресуди је записано да је Основни суд пресудио конфисковање имовине Православне Охридске Архиепископије и да исту предаје расколничкој МПЦ, у њену трајну сопственост!

 

На ову пресуду Основног суда Скопље I, Архиепископ охридски Јован је написао жалбу Апелационом суду у којој се осврће на необорив факт да су осуђени припадници исте Цркве, коју управо суд који их је осудио одбија да региструје, настојећи преко затворских казни да одврати вернике од Цркве, а са конфисковањем имовине да спречи развој Цркве.

 

Због оваквог дискриминаторског односа, као што је већ забележено од стране многих међународних институција, прогон над Архиепископом охридским Јованом је религиозне, а не злочиначке природе.

 

Следствено, и поменута пресуда је противречна, нејасна, без кључних факата и без и једног доказа, и тиме представља школски пример пресуде наручене од стране извршне власти, будући да је донесена у политичке сврхе и остваривање предности при пазарењу за признавање расколничке МПЦ!

 

Суд је у целости извитоперио налаз и мишљење Бироа за вештачење, који предочава да је немогуће да се утврди коликим износом средстава је могао да располаже Архиепископ охридски Јован. Како је могуће неко да буде осуђен за прање новца, а при том да се не утврди тачна сума која би могла да буде предмет кривичног дела!!! А, још и то да се конфискује имовина, која је купљена легалним средствима!!! После оваквих незаконитих судских одлука о конфицкацији имовине, свако би озбиљно размислио пре него што инвестира у Р. Македонији!

 

Суд само као папагај понавља реченицу да су део оптужених имали ниска примања и да нису могли да буду донатори, но из докумената достављених Бироу за вештачење се види сасвим супротно. Зато, у својој жалби, Архиепископ охридски Јован је изразио своју дубоку убеђеност да ће овакве политичке пресуде после неког времена бити преоцењиване и представљаће школски пример за то како су се неправедно доносиле пресуде у овом историјском периоду, који је по свим одликама неправеднији од времена комунизма.

 

У прилог реченом иде и факт по коме суд поклањајући му целосно поверење, као вештака користи представника расколничке МПЦ, као да је у питању представник државне институције, а не противстављене стране! Још горе, после завршних речи, када је било заказано изречење пресуде, судија Ивица Стефановски је скандалозно поново отворио процес и позвао сведока и није дозволио да се донесе пуномоћство за које је сведок тврдио да поседује, чиме и до дан данас он нема поткрепљено свој исказ материјалним доказима и није доказао свој идентитет! Затим, у супротности начину вођења судског поступка, судски савет је напустио судницу и вратио се после 30 минута после чега је уследило саопштење пресуде!

 

Корумпирано и подложно политичким утицајима македонско судство, као што га  најчешће декларишу међународни извештаји, остаје последњи сегмент који, својом тоталитаристичком матрицом, кочи наше друштво на путу ка напреднијим демократијама.

 

 

http://www.poa-info.org/arhiepiskop/soopstenija/20131030-srb.html

Ова порука се налази и на насловној страници Поука. Погледајте!

[Ромејац]

Напротив, црквата смее и мора да биде транспарентна, односно таа има улога во развојот на општеството и на еден народ и, на крајот, таа е надлежна за зачувување на еден национален идентитет.

 

 

Напротив, црква сме и мора да буде транспарентна, односно она има улогу у развоју друштва и нације и на крају, она је надлежна за чување националног идентитета.

 

 

Из текста ове новинарке јасно се види њено апсолутно непознавање Цркве. Упућујући критике расколничкој МПЦ поводом забране фејсбука од стране расколничког синода, она исту виду и доживљава као организацију за очување националног идентитета.

На жалост овакав став има поприличан број људи у Македонији јер су научени томе како од стране свих досадашњих властодржаца који МПЦ користе као једну од полуга остварења својих интереса, тако и од саме МПЦ која је оберучке прихватила и негује овакво гледиште.

 

Ова е време кога МПЦ се бори да се наметне меѓу сестринските православни цркви и да добие статус на официјално признаена црква, односно автокефалниот томос да биде крунски доказ за нејзиниот историски континуитет.

 

Ово је време када се МПЦ бори да се наметне међу сестринским православним црквама и да добије статус официјелно признате цркве, односно томос о аутокефалији да буде крунски доказ њеног историјског континуитета.

 

 

Ове речи најупечатљивије говоре о одсуству схватања погубности раскола у коме се МПЦ налази!

[Ромејац]

Жалба Архиепископа охридског и митрополита скопског г.г. Јована на пресуду Основног суда Скопље I

[Ромејац]

На крају жалбе Архиепископ каже:

 

Во однос пак на висината на кривичната санкција, сметам дека е најмалку  достојно од мене да се жалам. И сто и една година да ми дадевте, ќе си ги носам без приговор зашто знам дека имам голема вина, ја соединив Црквата во Р. Македонија со сите други Православни Цркви во светот.

 

У односу пак на висину казне (кривичне санкције), сматрам да је најмање достојно од мене да се жалим. И 101-у годину да ми дате, носићу их без приговора зато што знам да имам велику кривицу, сјединио сам Цркву у Р. Македонији са свим другим Православним Црквама у свету.

[Ромејац]

http://epdavid.wordpress.com/2013/10/31/africa/

[Guest - . . .-]

Стојан Андов: Пресуде над Архиепископом Јованом су за цивилизовани свет неразумљиве!

 

Први Председник плуралистичке Скупштине Р. Македоније, који је у три наврата председавао Скупштином, истакнути политичар Стојан Андов, у својој колумни за недељник „Фокус“ (бр. 942, од  25.10.2013. г.), поново се осврнуо на судске пресуде против Архиепископа охридског и Митрополита скопског г.г. Јована!

Православна Охридска Архиепископија и до сада је предочавала да је интервенција државе преко мешања судства за обезбеђивање верског монопола МПЦ, направила нашу земљу фактором нестабилности у региону!

Сведоци смо да је суд, који упорно одбија регистровање Православне Охридске Архиепископије, управо исти тај суд који је осудио Архиепископа охридског Јована на три године затвора, а остале Епископе, монаштво и вернике Архиепископије на условну затворску казну. На тај начин, суд се претвара у орган прогона верских слобода у нашој земљи, изазивајући разарање цивилизованих вредности!

У својој колумни, Стојан Андов је написао да се не мали број судских процеса примењује као чистка стаљинистичког карактера оних елемената који су неподобни за власти, и да управо то води ка опасном стању у нашој отаџбини. Он истиче и да су: „пресуде владике Јована Вранишковског, за цивилизовани свет донете из неразумљивих разлога и третирају се као резултат настојавања власти за доношење судских пресуда мотивисаних верском нетрпељивошћу!“

У правцу поштовања људских права и верских слобода, неопходно је да се власт у целости ослободи комунистичког наслеђа прогона Цркве, а политичари и јавност да се ослободе конфликтне меморије, да би се из стања конфликта прешло у стање помирења. Нормализовање стања у односу поштовања верских слобода је један од основних услова без којих није могуће да се продужи путем према напредним демократским уређењима!

-- 
Information Service of the Orthodox Ohrid Archbishopric
http://poa-info.org
[email protected]

Ова порука се налази и на насловној страници Поука. Погледајте!

Ова порука се налази и на насловној страници Поука. Погледајте!

[Рилски]

 

На крају жалбе Архиепископ каже:

 

Во однос пак на висината на кривичната санкција, сметам дека е најмалку  достојно од мене да се жалам. И сто и една година да ми дадевте, ќе си ги носам без приговор зашто знам дека имам голема вина, ја соединив Црквата во Р. Македонија со сите други Православни Цркви во светот.

 

У односу пак на висину казне (кривичне санкције), сматрам да је најмање достојно од мене да се жалим. И 101-у годину да ми дате, носићу их без приговора зато што знам да имам велику кривицу, сјединио сам Цркву у Р. Македонији са свим другим Православним Црквама у свету.

 

 

Mislim da bi bilo veoma dobro da se ovako izvuku pojedini pasusi iz zalbe Arhiepiskopa Jovana  i prevode, za one koji neznaju makedonski (srednjevekovni srpski ili ti njegovu najblizu verziju...po recima mnogih lingvista pa i blazene uspomene ep. Danila) jer ono je riznica neverovatnih stvari koje nam se desavaju pred nosem a mi nemamo ni osecaja ni pojma kakav je to progon kojeg smo svedoci ...

a svedoci ..hteli ne hteli - imaju odgovornost 

[Банатски деран]

Nesto vise o ovom ?

http://denesen.mk/web/2013/11/01/monasi-na-spc-preminaa-vo-mpc/

[Ромејац]

Хиротонија на ѓаконот Дејан Денковиќ 

 

На празникот на преподобниот Иларион Велики, во параклисот „Покров на Пресвета Богородица“, во Куманово, беше отслужена света Архиерејска Литургија на којашто началствуваше Неговото Преосвештенство Епископот полошко-кумановски и Местобљустител дебарско-кичевски г. Јоаким.

На Литургијата Епископот г. Јоаким благоизволи да го ракоположи во ѓаконски чин, ипоѓаконот Дејан Денковиќ.

[Ромејац]