Прогон Православне Охридске Архиепископије у Р. Македонији

[Guest]

[Guest]

[Guest]

[Walter]

Ovaj apel evropskih crkava je imao dosta efekta u medijskom smislu u Makedoniji ... Vidi se i po izjavama raskolnika, kao u ovoj postovanoj raskolnika Petra ..

Kada bi krenule srpske institucije i udruzenja da bar nastave u istom smeru ... Novinarska udruzenja bi recimo mogla da upute proteste kolegama u Skopju ... Advokatske komore sudstvu ... RTS bi mogao d anapravi koju emisiju o P.O.Arhiepiskopiji,,kako ti ljudi zive kako s emole .. "Kvadratura Kruga" je recimo imala par extremno jalovih i lo$ih emisija iz makedonije ... mogla bi da osvetla obraz ovakvom emisijom a RTS je gledan veoma u BJRM...

A i drzava bi mogla konstantno da pritiska za kr$enje ljudskih prava i verskih sloboda.. Na kraju Arhiepiskop pored makedonskog ima i srpski paso$ .. Pazite ... Vladika Jovan $umadijski je jedan od retkih koji na makedonskoj granici nema nikakvih problema sa skidanjem manitije i ostalo .. Covek pored srpskog ima i U.S.A. paso$ ... kao i vladika Andrej  sa nemackim ... Hoce li nam se upaliti lampica konacno ..

 

Shvatite da je obratna situacija ..pa Beograd bi vec imao sankcije ... 

 

bar deset odina unazad ..

[Guest - . . .-]

[JESSY]

Kada bi krenule srpske institucije i udruzenja da bar nastave u istom smeru .

8086.gif

[Ромејац]

За утамниченог Архиепископа Јована

 

Чуј ме Господе, чуј како ти вапијем иза зидина тамнице моје! Отеше ми Јеванђеље моје, одјејаније моје, панагију и крст мој! 

Ходим посрамљен, лишен архијерејског достојанства, одузеше ми сва моја знамења! 

Али не могу ми одузети љубав према Теби, молитве које изливам пред Тобом, а ни превелику љубав за Твоју Свету Цркву! 

Твој сам смерни слуга, и кротко чекам, али нема више ко да ми донесе Твоје Свете Тајне! ... 

Лишен сам и тог великог благослова и како само чезнем да будем удостојен Твојих Свесветих Дарова. 

Нема никога да се помоли са мном, али бивам утешен благодаћу Божијом. Чујем молитве верних чеда Цркве Христове које се узносе за мене грешног и њихове молбе за моје помиловање. 

Али нико не мари за њих, и све теже речи износе о мени бедном. 

Моје утамничење траје из дана у дан, из сата у сат, али нисам сам! Окрепљен Твојим присуством и Твојом благодаћу прихватих вољу Твоју! 

Нисам изгубио ову драгоцену и кротку љубав, и молим Ти се за све, а посебно за оне који ме гоне! 

Молим Ти се за моје стадо и духовну децу, да их оснажиш у вери и љубави! 

Благодаћу и миром који ми дарујеш, не самујем, већ ме светлoст Твога благослова изнутра просвећује, богатећи ме неизрецивом радошћу! 

Услиши ме Господе, благослови све и покривај десницом Својом! Твоја воља је радост моја! 

И да буде милост великог Бога и Спаса нашег Исуса Христа са свима, а Пресвета Богородица да им буде заштитница! 

Сети се и мене Господе, и помози ми да свршим дело Твоје у Винограду Твоме! 

Амин!


Молитву саставио: Високопреподобни архимандрит Нектарије (Серфес), парох цркве Св. Константина и Јелене – Грчка Православна Црква и председник Удружења за помоћ манастиру Дечани – САД

Ова порука се налази и на насловној страници Поука. Погледајте!

[Банатски деран]

Постоји ли свештенство ПОА у Охриду? Може пп хитно ми је.

[Kolega2357]

Koliko god MPC bude tražila autokefalnost neće dobiti zbog svoje bahatosti i bezobrazluka.

[Банатски деран]

Постоји ли свештенство ПОА у Охриду? Може пп хитно ми је.

[ipolit]

http://poa-info.org/vesti/2013/07/20130718.html

 

Лондонски „Економист“: Епископ зад решетки, теологија во лисици!

 

Светската јавност сѐ почесто реагира на државниот прогон врз Архиепископот охридски г.г. Јован и Православната Охридска Архиепископија. На 16-ти Јули 2013 г., во лондонскиот „Економист“, објавен е текст, во којшто е нагласено дека затворските казни за Архиепископот охридски Јован, судскиот прогон на Епископи, монаштво и верници на Архиепископијата, како и одбивањето на регистрација на Црквата, претставува озлогласен начин на гушење на слободата на совеста. Според „Економист“, ќе дојде миг кога Р. Македонија ќе треба да го објасни своите постапки!

Во продолжение го пренесуваме преводот на текстот, како и линкот кон изворникот:

 

Во еден скорешен напис, забележав дека Европската Унија постави мошне детални идеи за тоа како треба да се негува верската слобода надвор од нејзините граници; исто така и дека таа сепак им дава на своите 28 членки доста слободен простор за да ги уредуваат односите помеѓу црквата и државата. Тоа не е само хипотетичка точка. Земјите коишто тежнеат да се приклучат во Европската Унија се соочуваат со детално испитување на нивните власти, правни системи и нивното поведение во однос на човековите права (вклучително и на верската слобода); откако ќе се провлечат низ портите, притисокот ослабува.

Постои една земја, којашто би сакала да биде член на ЕУ, а чиешто досие во однос на верските слободи би можело да не ги достигне стандардите коишто Унијата, иако со ронка хипокризија, ги очекува од своите соседни земји-кандидати. Кога земјата веќе би била внатре, би можела да се извади полесно. Но, тоа воопшто не ги менува нештата на подобро. Таа земја е Р. Македонија, каде еден меѓународно признаен христијански Епископ е затворен под обвиненија за коишто многумина од борците за човекови права сметаат дека се исфабрикувани. Светскиот Совет на Црквите вели дека тој е жртва на прогон, Конференцијата на Европски Цркви побара тој да биде ослободен, Amnesty International еднаш го прогласи за затвореник на совеста.

Кој е тој? На 2-ри Јули, Архиепископот охридски г.г. Јован Вранишковски (да ја употребиме титулата којашто тој ја користи, и која ја признава најголемиот дел од Христијанскиот свет) беше осуден на три години затвор за „проневера“. За да ја објасниме оваа бизарна приказна, од помош е да се навратиме назад во 60-тите години, кога односите меѓу републиките на комунистичка Југославија беа кревки, и во главно водени од страна на партиски апаратчици зад затворени врати. Тие апаратчици контролираа практично сè што се случуваше во земјата, вклучително и ограничениот верски живот, којшто комунистичкиот систем го толерираше. Како начин да се сосече Србија до саканите димензии, партиските шефови во 1967 год., се согласија дека е добра идеја Р. Македонија да има своја Православна Црква, наместо да биде дел од Српската.

Според православните правила, новите црковни тела нормално добиваат независност не преку комунистички укази, туку преку согласност на мајката Црква, и на другите Православни Цркви во светот. Па така, кога Македонската Православна Црква беше своевремено прогласена, никогаш не доби целосно признавање ниту од српскиот родител, ниту од светското Православие. Во 2002 год., кога Марксизмот беше далечно сеќавање, една средба на српските и македонските Владици се обиде да го исцели расцепот; беше договорено македонската Црква да се престрои со српската, и веднаш да добие широка автономија.

Но, повеќето од македонските Архијереи наскоро го отфрлија договорот. За една земја којашто се бореше да ја консолидира својата независност во очи на горкиот спор со Грција заради името, се чинеше дека ништо помалку од независна национална црква не е прифатливо. Но, еден Претстоител, Архиепископот Јован, се одржа до согласноста од 2002 год., и затоа од светското Православие е признаен за поглавар на легитимната Православна Јерархија во Р. Македонија. Водачите на Македонската Православна Црква го гледаат Јован како расколник – а токму така на нив гледа и тој, и целиот Православен свет.

Нема ништо необично во сето ова. Православните Епископи имаат долга историја на расправии за теми коишто на надворешните им се чинат нејасни. Но, односот на властите во Скопје кон Архиепископот Јован изгледа суров. Неговото прво затворање беше заради такви „одвратни злодела“ како што се служењето Литургија на приватен имот, или извршување на крштение. Последното судење, коешто исто така заврши со осудителна пресуда и за неговата мајка и за неговата сестра и за дваесетина видни членови на неговата црковна организација, во последниот ден доживеа бизарен пресврт.

За судењето разговарав со Воислав Стојановски, македонски адвокат, којшто ги набљудуваше рочиштата за Хелсиншкиот Комитет, кој е дел од мрежа на групации за човекови права. Тој ми кажа дека токму кога луѓето ја чекаа пресудата, главниот судија во последен момент повика сведок, којшто тврдеше дека со обвинетиот клирик преговарал за евентуална продажба на земја. Сведокот кажа дека преговарал во свое име, и во име на неколку соседи коишто писмено го ополномоштиле за тоа да ја нуди нивната земја. Архиепископот одрече дека воопшто се сретнал со сведокот. Адвокатот на одбраната побара да ги види писмените полномоштва. Претседателот на судот и другите двајца судии тогаш ја напуштија судницата за да го разгледаат овој предлог, а по 20 минути се вратија и го одбија. Г-динот Стојановски рече дека е необично прекршување на процедурата судиите да ја напуштат судницата во таков чувствителен момент.

Ништо од ова не докажува дека пресудата е злоупотреба на правниот систем. Но, изгледа исклучително сомнително! Според нивното толкување, секако, македонските власти едноставно на разни начини ја сузбиваат нерегистрираната организација. Но, во тој случај, барањето верските тела да бидат подложни на регистрација од страна на државата, којашто може да ги одбие од каприц, е озлгогласен начин на гушење на слободата на совеста. Ќе дојде миг кога ќе треба да ги објаснат своите постапки пред Европската Унија и пред Европскиот Суд за Човекови Права, којшто ја разгледува правната издржаност на одбивањето на македонските власти да ја регистрира црквата на Архиепископот Јован.

Извор: http://www.economist.com/blogs/erasmus/2013/07/bishop-behind-bars

[Хелена Вујовић]

Две дивне песме Владике Јована, које показују његову величанствену душу.  Хвала пријатељима Жру-а који помогоше да се песме преведу. 

  

Мајчине сузе

 

И радост и тугу суза ти крије,

и као све тајне у њој да су се збиле,

уздаха безброј, но и нада млада,

ипак Христос је победио смрт.

 

Љубав твоја за вечност ме родила,

зато што тако права љубав рађа,

на колену твоме, аз, буки, и веди учих,

и још као дете крст од тебе примих.

 

Не жалим што са Христом твојим и ја на крсту сада висим

зато што претходно тебе тамо видех,

у љубави распетој за своје чедо,

као Христовој за живот света.

 

Крстоносац без суза не може се бити,

зато што крст и бол и тугу носи,

али у тим сузама, о мајко, радост ти видим,

зато што ипак знаш: Христос је победио смрт.

 

 

У тузи радост

 

Сумња кроз молбу знак Твој чека

воља ли је твоја у затвору да те певам?

А, Ти не чекајући зору да ми сване

опаши се рече, нешто ћи да те питам:

 

Где си био када мрак се ломио и као кроз левак сунце се слило?

Када небо се савило и море се пунило?

Где си био пре него што Адам да буде

и пре Еве да Еден виде?

 

Остадох без речи и са сувим грлом, па проливам сузу и за њом и другу.

Мали знак је. рекох, светло тихо у мраку што га гледам

и то што распет, али без туге на крсту свом висим

то што плачем, и пун утехе бивам?

 

Пре него мајка ме са утробом да додирне

Ти у Логосу твом већ си ме видео

и пошто крај за почетак имаш

и слободан ме гледаш, а ја још у затвору бивам.

 

У Твојој тајни служитељем ме чиниш

и слободу ми дајеш, Амин да ти речем

и који знак сада да тражим

или какво чуди друго од тога да чекам?

 

Да погледам у крај и то ми даде

јер Алфа и Омега Ти си

па заридах горко и пролих сузе

јер маловеран пред Тобом, да стојим се нађох.

 

Дао си ми Завет да у срце га ставим

Авраама да се сетим, Јакова и Јосифа,

Са Јовом да се тешим, са Јованом и Павлом

И да сведочим радосна туга шта је.

 

Ако погледам назад, твој прст гледам

ако погледам напред, испред мене стојиш

И горе и доле, Сведржитељ Ти си

изван Тебе ја за живот не знам.

 

У Духу ме подижеш и печатиш тајно

да је Црква тело Христа Твога

да је непорочна и да ће бити

без обзира на то што понекад вуци у овчијој кожи је напасају.

Откриће се они, пре „Нека буде“ да кажеш

али дао си им могућност светлост да виде

да познају Тебе у Тројици Једног

прикључени Цркви да живе вечно.

 

А они уместо тога, само на стомаке гледају

и Цркву цепају као некада Арије

без будућности су свакако дела таква

али њихова ме подлост у затвор стави.

Јеретици љути у веку двадестипрвом

Обучени у расу и чин владичански имају

народ лажу сред Охрида славног

да Христос није један и да друго тело има.

Хитон Његов по средини цепају

тамо где шивен није

све само за корист њихову Властима су спремни улизице да буду.

 

Али и то ће проћи као и све друго пред нама,

а Ти ћеш стојати као Старији од дана

Сети се тада слуге Твога Јована

који је кап љубави, у океану љубави Твоје капнуо.

 

 

____________

[Хелена Вујовић]

Мајчината солза

И радост и тага солзата ти крие, 

и како сите тајни во неа да се збиле, 

воздишки безброј, но и надеж стамна, 

сепак, Христос ја победи смртта.

Љубовта твоја за вечност ме роди, 

зашто така вистинската љубов раѓа 

на колено твое, аз, буки и веди ги учев, 

и уште како дете крстот од тебе го примив.

Не жалам што со Христа твој и јас на крстот сега висам 

зашто претходно токму тебе таму те видов, 

во распната љубов за своето чедо, 

како Христовата за животот на светот.

Крстоносец без солзи не можеш да бидеш, 

зашто крстот и болка и тага носи, 

но во тие солзи, о мајко, радост ти гледам, 

зашто сепак знаеш: Христос ја победи смртта.

 

Петровденски пост 2006г. 

Кога властите во Р. Македонија 

претат со ново политичко затварање

Архиепископ охридски и Митрополит скопски

+ Јован

Во тагата радост

Сомнежот низ молба знакот Твој го чека

волја ли е Твоја во затвор да Те пеам?

А, Ти не чекајќи ни мугра да ме самне

опаши се рече, нешто ќе те прашам:

Каде беше ти кога мракот го дробев и како низ инка сонцето го леев?

Кога небото го виткав и морето го полнев?

Каде беше ти пред Адам да биде

и пред Ева Едем да го види?

Останав без збор и со суво грло, сал пролеав солза и по неа втора.

Мал знак ли е, си реков, светлината тивка во мракот што ја гледам 

и тоа што распнат, но без тага на крстот свој висам

тоа што плачам, а полн утеха бивам?

Уште пред мајка ми со утробата да ме допре

Ти во Логосот Твој веќе ме беше видел

и бидејќи крајот за почеток го имаш

ко слободен ме гледаш, а јас уште в затвор бивам.

Во Твојата тајна служител ме вчини

и слобода ми дари, Амин да ти речам

па кој знак сега да го барам

или какво чудо друго вон неа да чекам?

Да ѕирнам во крајот и таму ми даде

зашто покрај Алфа и Омега Ти си

па заридав горко и пролеав солзи

оти маловерен пред Тебе, да стојам се најдов.

Ми даде Завет за в срце да го ставам

на Авраама да си спомнам, на Јаков и Јосиф,

со Јов да се тешам, со Јован и Павле

и радосна тага да сведочам што е.

Ак погледам назад, сал твојот прст го гледам

ак погледам напред, пак пред мене стоиш

и горе и долу, Седржител Ти си

од Тебе надвор за живот јас незнам.

Ме креваш во Духот и печатиш тајна

тоа дека Црквата тело на Христос е Твој

оти непорочна e и ќе биде

без оглед на тоа што некогаш волци во овча кожа ја пасат.

Се открија тие, уште пред „Нека биде” да речеш

но им даде можност светлина да видат

да Те познаат Тебе во Троица Еден

причестени в Црква да живеат вечно.

А, тие место тоа, сал на стомакот гледаат

и Црквата ја делат ко некогаш Ариј 

без иднина се секако делата такви

но пакоста нивна во затвор ме стави.

Ертетици лути во векот дваеспрви

облечени в расо и чин владички имаат

народот го лажат среде Охрид славен

дека Христос не е еден, а и друго тело има.

Хитонот Негов насреде го цепат

таму кај што шиен не е

сè само за користа нивна на Власта се спремни подлизурци да бидат.

Но, и тоа ќе пројде ко и сè друго пред нас, 

а Ти пак ќе стоиш ко Постар од денот

сети се тогаш на слугата Твој Јован 

кој капка љубов, во океанот на љубовта твоја капна.

 

04/21. 12/11. 2005 

Воведение во храмот на Пресвета Богородица

Затвор Идризово Скопје

Архиепископ охридски и Митрополит скопски

+ Јован

http://www.poa-info.org/arhiepiskop/poezija

[Walter]

Архиепископ охридски Јован – 15 годинa Архијерејскe службe

 

 

 

Дaнaс се навршaва 15 годинa од хиротонијe y епископски чин  Његовог Блаженствa Архиепископа охридског и Митрополита скопског г.г. Јована! Реч је о пуних 15 година - још од првог трена његове хиротоније и надахнутих речи у приступној епископској беседи о јединству, па до данашњих исповедничких страдања по затворима – дакле, пуних 15 година, без остатка посвећених служби Богу те саборности и јединству Цркве!

И уколико је на почетку можда неко и имао дилему, да ли веровати  или не лажним оптужбама, које су долазиле од стране одређених политичких структура и руководства расколничке МПЦ, после последњег скандалозног судског процеса и изречене казне затвора, дакле, после седмог затварања Архиепископа охридског Јована у последњих једанаест година, данас, сагласно реакцијама за ослобађање Архиепископа охридског Јована, нико у свету просто не верује да је Архиепископ крив за оно због чега је суђен и затваран, већ постаје кристално јасно да се над Архиепископом охридским Јованом врши државни прогон и тортура на верској основи, те да је он политички затвореник у Р. Македонији.

На многаја лета Блаженејши Владико!

 

http://poa-info.org/vesti/2013/07/20130719.html

Ова порука се налази и на насловној страници Поука. Погледајте!

[Guest]

22.07.2013

Говор мржње на верској основи против Православне Охридске Архиепископије

 

 

Ових дана је у јавности осванула студија „Верске заједнице и медији: Напуштање стереотипа и предрасуда“, новинара Гоца Ристовског. Анализа је израђена у оквиру Пројекта УСАИД-а, за јачање медија у Македонији – Компонента Сервиса за проверу чињеница из медија, имплементиране од Метаморфозис-а, а омогућене подршком Америчке агенције за међународни развој – УСАИД.

Новинар Гоце Ристовски у свом извештају пише: „Стереотипи су поједностављени, неоправдано генерализовани и нетачни ставови о припадницима различитих људских групација. Утемељени на недовољном познавању група о којима говоре или пишу уз наметање погрешне, најчешће негативне слике са груписањем личности према етничкој припадности, религијској као и сексуалној оријентацији, полу и другим категоријама. Уз наглашено негативно емоционално оцењивање, настају предрасуде са којима се срећемо свакодневно у реалном животу, а које воде ка дискриминацији, хомофобији, расизму...“

Никако не чуди што као једини пример непрофесионалног извештавања, базираног на овако дефинисаним стереотипима и неоправданим предрасудама, извештај у коме новинар Гоце Ристовски каже да се користе и погрдне и увредљиве речи о припадницима одређених верских заједница и њихових поглавара'' нешто што се такође именује и као ''говор мржње'', управо јесу извештавања повезана са Православном Охридском Архиепископијом и њеним поглаваром Архиепископом охридским г.г. Јованом.    

У анализи је назначено само пар негативних примера о поменутом тенденциозном извештавању, и то само из новинских написа током последње године, али на жалост оваква непрофесионалност новинара и злонамерни новинарски коментари – који су одавно постали саствним делом новинарских текстова који би требали да буду само извештаји - нешто су, са чиме се Православна Охридска Архиепископија и њен претстојатељ, Архиепископ Јован, суочавају још од 2002. године. 

 

 

У исто време, не само што недостаје објективна јавна расправа, по овим горућим питањима, већ новинари и медијске куће крше и писане и неписане новинарске кодексе, чиме су, част ретким изузецима, извештавања потпуно необјективна и не само што се пише о Православној Охридској Архиепископији, без давања простора и за њен глас, већ јој је ускраћено и право  на демантовање неистина које се о њој пишу. Овиме је прекршено неколико конкретних ставки из „Етичког приручника у новинарству “, који је издат управо од Удружења новинара Македоније. Примера ради, у члану 3 се каже: „Новинар ће настојати да се обезбеди објављивање исправке, деманта и одговора у случајима када се утврди нетачност информације“! Овај члан као да не важи када је у питању Православна Охридска Архиепископија. Најсвежији пример овога јесте извештавање Телевизије „Канал 5“ од пре месец дана (21.06.2013.) под насловом „Лажни попови на штипском гробљу на Духовдан“ којим је јавност била дезинформисана неистинама о Православној Охридској Архиепископији. Дезинформација је још истог дана демантована од стране надлежне Епископије брегалничке, али демант није објављен на „Каналу 5“, нити на било ком другом медију а који је пренео исту ову „вест“, иако постоји и законска обавеза да се ово учини.

Анализа новинара Гоца Ристовског, која би требала да допринесе разумевању предрасуда, стереотипа и говора мржње против Православне Охридске Архиепископије, има за циљ „јачање медија у Македонији“ може се у целини прочитати на следећој адреси: http://www.plusinfo.mk/mislenje/936/Verskite-zaednici-i-mediumite-Da-se-odbegnuvaat-stereotipite-i-predrasudite

Ова порука се налази и на насловној страници Поука. Погледајте!