Прогон Православне Охридске Архиепископије у Р. Македонији

[Ромејац]

- Ovde drugi hram nemamo. Pa, gde ćemo? I ova je naša, kad je Milutinova - kažu vernici. - Imamo, kako nemamo - odgovara čiča Tomislav Serafimović, Daliborov deda. - Eno našeg episkopa Joakima, sedi između dva dovratnika u „Rajkovoj kući“, ispred Kumanova. Nije vam daleko.

 

[Рилски]

Ово изнад је права реч .. али ето ... мука.. 

[Рилски]

А ово је доказ ко је, и зашто је одоворан,  и ко ово превиђа - даље од носа не види ...

 

 

 

 U međuvremenu je, navode, najmanje 15.000 zatražilo državljanstvo Srbije. Ali se na srpski pasoš čeka unedogled.

 

То вам је оно што је Брат Ортофил поменуо у свом посту ... Ко да се брине за Србе тамо ..

 

Па Србија се не брине ни за србе у Србији .. само интерес, интерес, и политикантство.. Јадно нам је и кукавно и Србство, као и цивилна држава..

 

Илузија и маглоједина.

[Tenkista]

Вештачка нација македонци.Мој прадеда се доселио у Београд са простора вардарске бановине данашња јужна Македонија,неколико година пре другог светског рата,кад је рат почео решио је да се са децом врати назад доле отишао је и дошло је време да мој деда крене у школу кад је хтео да се упише под презименом Димитријевић,окупаторкса Бугарска власт га је уписала као Димитриоски.Тај темпо се наставио и после доласка комуниста на власт и прављења вештачке нације Македонаца која данас постоји тако  што формира своју историју на рачун Бугара,Срба и Грка.Оно мало Срба што је на северу успело да се очува трпи терор задњих 80 година.Ужас а Албанцима не смеју да писну...

[Банатски деран]

Заборавио сам да наведем да је извор из Вечерњих новости а сутра је наставак фељтона и говори се о страдању српске Цркве у Македонији.

[Златички]

 

Во Македонија има двајца пратеници Срби! Во Македонија Србите се влезени во Уставот. Во Македонија на власт е просрпска влада. Во Македонија неработен ден за Србите е свети Сава. Во Македонија наставата може да се изведува на српски јазик. Македонија го финансира одржувањето на Светосавската академија. Македонија постави споменик на српскиот владетел Стефан Душан. Што треба друго да прави за да имате права? Да го воведи како државен јазик српскиот?

Ајде повторете го ова истото за Македонците во Србија! 

 

Сфатете, Македонија е самостојна држава. Сонот за Велика Србија и Јужна бановина или Стара Србија, е поминат. Кога, вашите предци не биле способни да го асимилираат овој, во тоа време (1918-1941) анационален народ, знајте дека и вашите заложби се празни. А асимилацијата е нормална работа и се случува секогаш кога доаѓа до мешани бракови во земји во кои друг народ е мнозински. Така да во Македонија (верувам слично е и во Србија) дури и во брак меѓу Србин и Влаинка се раѓаат Македонци. 

 

Од друга страна, па што прави Србија (па и Српската Црква) за Србите во Македонија? Одговорот е НИШТО! Пред неколку години, една жена Македонка го изгуби спорот за старателство над нејзиното дете со нејзиниот поранешен сопруг (иако небитно тој беше Србин). Потоа ѝ текна дека е Бугарка, со бугарски происход и дека ко ѓомити поради тоа ѝ е одземено старателството. И знаете што се случи? Започна дипломатска војна меѓу Бугарија и Македонија! Експресно истата Спаска доби бугарско државјанство! И случајот стигна дури до претседателите на државите, на владите и парламентите!

Од друга страна го имаме Блаженејшиот Архиепископ Јован, кој не е по националност Србин, но по државјанство е државјанин на Р. Србија. Знаете колку се заложи Србија (па и Српската Црква) за него? ИЧ! 

 

Ете такво е вашето кукавно Српство, се надевам само дека не очекувате Бугарија или Косово да ги брани интересите на Српството!

 

ПС: Во општина Старо Нагоричане градоначалникот е Македонец, но грбот е со четири С. http://www.stn.gov.mk/Default.aspx

 

Во целоста те разбраф, брат Ортофил. На никого не му текнува било каква асимилација. Еве , на пример, јас сум роден во Скопје, живеам во Подгорица, Црна Гора, по националноста сум Србин. Врзување на Нацијата кон географско потекло, може да биде и помалку смешно- на пример, некој е роден  на Шар -планина, па не се вика шарпланинец! Проблемот е во тоа што Неговото Блаженство, Архиепископ Јован, толку годони седи во затвор. А познато ми е да се во Охридска Архиепископија служи на Македонски јазик. Произлегува дека не стои ризик од некоја асимилација од спрката страна. Во прашање се канони, мислам дека и сам знаеш на каков начин настана Аутокефална МПЦ? Со пиштол уперен во глава! Ајд со здравје.

[Orthophill]

Вештачка нација македонци.Мој прадеда се доселио у Београд са простора вардарске бановине данашња јужна Македонија,неколико година пре другог светског рата,кад је рат почео решио је да се са децом врати назад доле отишао је и дошло је време да мој деда крене у школу кад је хтео да се упише под презименом Димитријевић,окупаторкса Бугарска власт га је уписала као Димитриоски.Тај темпо се наставио и после доласка комуниста на власт и прављења вештачке нације Македонаца која данас постоји тако  што формира своју историју на рачун Бугара,Срба и Грка.Оно мало Срба што је на северу успело да се очува трпи терор задњих 80 година.Ужас а Албанцима не смеју да писну...

Како стигнал твојот прадедо во Македонија? 

Како успеале Бугарите да му дадат на дедо типрезиме на -ски, кога презимињата се менувале од -виќ на -ов? 

Каков терор трпат Србите во Македонија сеуште не ми е  јасно? Ќе може ли некој да ми објасни? Пишав погоре какви права имаат!

Реално гледано, ако некој нема права во Македонија тоа се Бугарите и никоја друга нација, а тоа е поради до ден-денешен големите влијанија на србијанската политика врз Македонија.

[Orthophill]

Во целоста те разбраф, брат Ортофил. На никого не му текнува било каква асимилација. Еве , на пример, јас сум роден во Скопје, живеам во Подгорица, Црна Гора, по националноста сум Србин. Врзување на Нацијата кон географско потекло, може да биде и помалку смешно- на пример, некој е роден  на Шар -планина, па не се вика шарпланинец! Проблемот е во тоа што Неговото Блаженство, Архиепископ Јован, толку годони седи во затвор. А познато ми е да се во Охридска Архиепископија служи на Македонски јазик. Произлегува дека не стои ризик од некоја асимилација од спрката страна. Во прашање се канони, мислам дека и сам знаеш на каков начин настана Аутокефална МПЦ? Со пиштол уперен во глава! Ајд со здравје.

Брате/сестро Златички, моменталната дискусија на оваа тема се води за правата на Србите во Македонија. Не за невините страдања на Блаженејшиот Јован. Овде се дискутира, дека Македонците во Македонија ПРИНУДНО ги асимилирале Србите, што е нормално глупост! Како што во Белград никој (присилно) не ги асимилира Македонците кои живеат таму, истото никој (присилно) не го прави ни во Македонија.

Македонскиот народ постои како народ(кога и како настанал веќе не е битно, но битно е дека постои и ќе постои сe` додека е тоа волја Божија). И да, јас цело време велам и ќе велам дека ПОА е Црква Божија, но исто така и Македонска(ако може некоја Црква да му припаѓа на некој народ). 

[Guest]

Заборавио сам да наведем да је извор из Вечерњих новости а сутра је наставак фељтона и говори се о страдању српске Цркве у Македонији.

 

 

sređeno

[Orthophill]

Заборавио сам да наведем да је извор из Вечерњих новости а сутра је наставак фељтона и говори се о страдању српске Цркве у Македонији.

Ќе може ли да го поставиш и линкот? 

[Guest]

Вештачка нација македонци.Мој прадеда се доселио у Београд са простора вардарске бановине данашња јужна Македонија,неколико година пре другог светског рата,кад је рат почео решио је да се са децом врати назад доле отишао је и дошло је време да мој деда крене у школу кад је хтео да се упише под презименом Димитријевић,окупаторкса Бугарска власт га је уписала као Димитриоски.Тај темпо се наставио и после доласка комуниста на власт и прављења вештачке нације Македонаца која данас постоји тако  што формира своју историју на рачун Бугара,Срба и Грка.Оно мало Срба што је на северу успело да се очува трпи терор задњих 80 година.Ужас а Албанцима не смеју да писну...

 

 

Uvek idem ovim da je ovo sva zemlja Božija i mi u njoj kao deca njegova pa bilo kako da se odećamo - dal ovaj, onaj narod...ali je najtragičnije kada se zaborave svoji koreni i ako smo pred Bogom svi isti - jedno telo!

 

Na žalost ovo ću potvrditi jednom istom činjenicom, mojih daljih rođaka koji su iz Kumanova prezivali se Jovanović pa su isto na takav način promenili prezime na Jovanovski i sada kada ih pitaš kako se izjašnjavaju sami znate kako.

 

Kada je rodbina u pitanju - mi svo Srbi a za ostalo - Makedonci a u stvari oni se tako i najviše osećaju da su tako.

 

No, neka sve ljude Božije ma kako se ko oseća - čuva i da ih Gospod prizove onim putem koji su im preci išli i da ga dostojno slave i proslavljaju.

[Банатски деран]

Ќе може ли да го поставиш и линкот? 

Ево овде је линк ка новостима а има доле занимљивих коментара а сутра на киосцима излази фељтон о Голготи Српске Цркве а можда се већ и вечерас нађе на сајту. Линк :  http://www.novosti.rs/vesti/naslovna/reportaze/aktuelno.293.html:470176-Potresna-svedocenja-Srba-u-Makedoniji-Sve-je-njihovo-samo-muka-nasa

[Walter]

окупаторкса Бугарска власт га је уписала као Димитриоски.

 

Да ти мало боље то простудираш .. Нема теорије да су Бугари твом деди променили презиме са -ИЋ на -СКИ ... могло је само да буде или -ЕВ или  -ОВ ..  -СКИ је комунистичка измишљотина...

 

Узгред ...,    -ВИЋ је била Србијанска политичка опција из 19. века ... Зато Срби из Војводине и преко Дрине у већини и немају наставак -ВИЋ или -ИЋ .. 

Али ајде -- ћераћемо се док нам не закуцају Турци поново на врата ...

[Tenkista]

Да ти мало боље то простудираш .. Нема теорије да су Бугари твом деди променили презиме са -ИЋ на -СКИ ... могло је само да буде или -ЕВ или  -ОВ ..  -СКИ је комунистичка измишљотина...

 

Узгред ...,    -ВИЋ је била Србијанска политичка опција из 19. века ... Зато Срби из Војводине и преко Дрине у већини и немају наставак -ВИЋ или -ИЋ .. 

Али ајде -- ћераћемо се док нам не закуцају Турци поново на врата ...

 

Да пардон кад је уписивао школу било је на Димитров а кад је био на крају школовања после одласка Бугара а доласка комуниста прекрштено је на Димитриоски у ФНРЈ,у налету не написах тачно и прецизно било како било мутација презимена је кренула од Бугара а завршила се са комунистима.

[Банатски деран]

Molitve Srba niko ne čuje

Milena Marković - Mladen Stančić | 25. decembar 2013. 21:50 | Komentara: 

Sa monaštvom pravoslavne Ohridske arhiepiskopije, koje bogosluži u izgnanstvu (2). Mladi i obrazovani svedoče o nevoljama progona u kome istrajavaju

Foto Igor Marinković

Sve je kao što biva u hramovima vere. Molitva. Ikone. Miris tamjana... Ali, ništa nije isto.

 

Monaštvo pravoslavne Ohridske arhiepiskopije bogosluži u izgnanstvu, mimo vekovnih svetinja Srpske pravoslavne crkve, pod čijom je arhiepiskopija kanonskom jurisdikcijom. Bogosluže i opstaju na imanjima dobrotvora, u makedonskim bespućima. U svakodnevnoj strepnji od novih upada policije, pretresa i privođenja, zaplene imovine i sredstava za rad.

Kao u najcrnja vremena rigidnih komunističkih režima, koji su gazili i ljudska prava i verske slobode, državno-policijski aparat ih hapsi i tamniči.

U ovom vremenu, stavljaju im lisice na ruke, trpaju ih u policijska vozila, dok to sve beleže kamere i slika ide u javnost, kako bi monasi bili što više osramoćeni.

Golgota koja traje, bez izgleda da će se u skorije vreme okončati, započela je kada su pre 11 godina ovi stradalnici pristupili kanonskom jedinstvu SPC, na koje je tada pozvao blaženopočivši patrijarh Pavle. Istupili su iz raskolničke makedonske crkve i vratili se svojoj vrhovnoj crkvi.

Prvi korak napravio je vladika Jovan (Vraniškovski), arhiepiskop ohridski, koji je u protekloj deceniji - sedam puta zatvaran! On, danas, vidno narušenog zdravlja, robija u zatvoru Idrizova, bez ijednog utemeljenog dokaza o krivici.

POKUPILI I MATIČNE KNJIGE- SVE su nam pokupili, pa i matične knjige krštenih i venčanih - svedoči igumanija Kirana. 

- Nismo mogle da završimo ni započeti ikonostas za crkvu kod Vitine, u Kosovskom Pomoravlju. Eto... narod nas je branio, ali nije uspeo i da odbrani. Osudili su nas, sve koje su hapsili, a bilo je osamnaestoro, što monaštva, što vernika, među njima i najbliža rodbina arhiepiskopa Jovana.

- Nema sumnje da je na delu savremeni progon srpske crkve u Makedoniji. Arhiepiskop Jovan je politički zatvorenik - upozoravali su, ali uzaludno, čak i makedonski političari Stojan Andov i Ljupčo Georgievski.

Mi putujemo prema Kumanovu. Na nekoliko kilometara ispred njega, idući iz Starog Nagoričana, naselje Rajkova kuća, preimenovano je u Karpoš. Pitamo ljude gde je hram episkopa pološko-kumanovskog Joakima. Ljudi ćute: zagledaju u registarske oznake našeg automobila. Tek, posle popriličnog lutanja, jedan nam je pokazao zabačeni put.

Iza visoke metalne ograde - nigde belega. Ni zvona... Ma ništa što bi odgonetnulo da je ovde sedište episkopije koja je u sastavu SPC. Samo crveni „jugić“, jedino vozilo episkopije. U skromnom, može se reći, domaćinstvu - dočekuju nas vladika Joakim i monasi.

KOME JE TEŽEGOVOREĆI o posetama arhijereja SPC i radosti zbog takvih susreta, vladika David podseća na dijalog sa Teodosijem, episkopom raško-prizrenskim. 

- Ne žalostite se, vama na Kosovu i Metohiji je teže - kazao je Teodosiju, na rastanku. 

- Ne. Vama je teže, jer stradate od iste vere - odgovorio je.

- Dobro ste došli - kaže episkop.

U jednom sobičku - paraklis. Levo je čajna kuhinjica. Hodnik. Monah iznosi tri plastična tronošca da sednemo. Na četvrtom nam poslužuje čaj.

- Tako je kako vidite - bira reči vladika srpski Joakim.

Tek posle dugog ćutanja, kazao je:

- I nesreća i nevolja naša.

Sutradan smo se uputili u Bitolj, a zatim prema vrhovima Pelistera. Planina pod injem. Putevi okovani ledom, a već je noć. Tražimo selo Niže Polje, a nigde čoveka. Totalno bespuće. Ovde je Manastir Svetog Jovana Zlatoustog. Podigao ga na imanju roditelja utamničeni arhiepiskop Jovan.

Manastir se ne vidi s puta. Pešačimo. Levo, desno, pravo... Pa opet, isto, pa opet uzbrdo. Nema svetla, ali nam je mesec saveznik, i nebo, tako blizu da pružiš ruku i zvezdu ubereš.

Konačno, pred nama manastir. U brdu, kao kakav svetionik ispod vrha Pelistera.

Monahinje su začuđene posetom. Mislile su da tražimo prenoćište. Ne, do kasno u noć smo slušali priču monahinje Magdaline o progonu.

- I crkvu smo sa arhiepiskopom sazidali. Ali su nam stigli buldožeri i srušili je. Bile smo na jutarnjoj službi. Policija je upala u paraklis i prekinula molitvu. Čudo koliko je bilo policije. Nismo imali pravo ni na jedan poziv telefonom. Nikome, ništa da javimo. Držali su nas ovde i ispitivali od sedam do tri. Posle su mene priveli, sa lisicama na rukama. Igumanija je bila bolesna, u krevetu, poštedeli su je privođenja: ali, sila Božija u nemoći se poznaje, dala nam je snagu da sve izdržimo. Molimo se da nam se episkop vrati.

Odavde, iz manastira - putokaz nas je, narednih dana doveo u Staro Lagovo kod Prilepa. Gotovo pusto selo. Pred nama je trošna stara kuća. Ambijent, na prvi pogled, kao scenografija za kakav film sa temom iz davnina. Monasima u izgnanstvu ovu kuću je za utočište monaštva i pribežište vernika darovao dobrotvor Vladimir Gajić.

Monasi prognani iz manastira Treskavac, zadužbine kralja Milutina, malčice su je obnovili, podigli drvenu kapiju pored kojih je jedini čuvar krupan beli pas, zakržljale zadnje noge.

- Nama i nije važna udobnost, važno je da je krov tu. A najvažnije da dolazi narod. Na Svetog Nikolu bilo je puno vernika - govori monah Mojsije.

Monah Mojsije (na slici levo)

Ćutimo. A šta čovek da kaže pred ovom slikom, koja reči zaustavlja u grlu.

U povratku smo na novoj adresi. Selo Markova Sušica, na 15. kilometru od Skoplja, prema ... nigde. Manastir?! Je li ovde stvarno manastir?

Makadamskim putem spuštamo se u dolinu, ali ga ne nalazimo. Vraćamo se, pa ponovo u bespuće.

Episkop Stobijski i mestobljusitelj strumički, David, kada je spoznao da se nikako ne snalazimo, poslao je po nas monahinju do takozvanog glavnog puta. Pratimo njeno vozilo do pred kapiju kuće, zavučene, kao stanište kakve retke ptice koja želi da po svaku cenu sačuva svoje gnezdo.

Episkop David i igumanija Kirana

Ni ovde ništa nije isto, a sve je unutra kao što biva u hramovima vere. Nema ni zvona. Ni krsta na kući koju su monaštvu darovali roditelji jedne od monahinja.

Traje stalna molitva. Ali, i veliki rad od koga monaštvo živi. Monahinje tkaju svilu za vladičanske odežde. Slikaju ikone. Rade mozaike. Prave sapune od mirisnog bilja. Kreme od lekovitih trava i divljeg kestena. Mlade, obrazovane, bez gorčine izdržavaju nevolje progona.

- Mi smo bile u manastiru Jankovac kod Prespanskog jezera - priča igumanija Kirana, arhitekta po obrazovanju. 

Nastajanje ikona u manastiru Sveti Marko

- U tom manastiru, u kome je služio i vladika Nikolaj, četiri i po decenije nije bilo monaštva. Mi smo ga obnovile, pridigle. I kuću i okućnicu, a onda smo otuda proterane, pa i ovde nemamo mira da se iznova kućimo.

I ovu monahinju su hapsili. Kaže, i tukli.

Episkop David, dok igumanija govori, podseća na reči apostola Pavla: „Kada sam slab, onda sam silan...“

A na spratu ovog manastira posvećenom Svetom Marku, u monaškoj radionici miruje veliko bronzano zvono.

Vladika kaže:

- Čeka bolje dane.

Sutra Majka vladike: Pustite mog Jovana

http://www.novosti.rs/vesti/naslovna/reportaze/aktuelno.293.html:470360-Molitve-Srba-niko-ne-cuje