Прогон Православне Охридске Архиепископије у Р. Македонији

[Перезвон]

Лажни димитрије.

ццц

Што верник дубље познаје трагику раскола то вишље треба да је захвалан Оцу за дом - Цркву! 

Може и без Цркве, ал` је бљутаво.

[Рилски]

@@Orthophill,

 

А да одговориш сад мени , кад си већ решио да одговараш на прашања, надвор од темата ''Претставете се'',  која, инаку јас  ја немам ни еднаш отворено... 

 

 

 

И секогаш кога се загревам до степен да пристапам во Црквата, јас доаѓам на овој форум и ве пречитувам вас браќа мои канонски,

 

Зашто се ''загреваш'' да приступиш Цркви.. ? Црква није као друге ''институције''.. за њу треба ЧИСТО срце.. дакле ''СТРЕЈТ'' треба да си а не ''загрејан'' ...

 

 

...   и се потсетувам дека ќе треба да ги оставам моите најблиски, за да пријдам кон некои кои до вчера ме сметале за суштество пониско од мајмун, ...

 

Не знам колико познајеш психологију .. али реко бих јако мало.. јер овакав став да тврдиш да те неко сматра за створење мање од мајмуна.. заправо говори о теби да не цениш мајмуне као створења..

Шта фали мајмунима.. па има много мајмуна у самој Цркви ..  зар не?? Приђи брате.. само ти приђи а за мајмуне не брини ..има их свуда.. Па зар Прилепчане не ги нарекуваат токму ''Мајмуни'' во твојата татковина Р. Македонија ..

 

 

.. а од утре ќе треба и јас да ги сметам за ништо оние од кои сум видел добро. 

 

 

Ако ти тако сматраш да је у Цркви .. опет исповедаш крајње непознавање а сигуран сам и из твојих писанија, пре свега, да ниси неко ко то не познаје..дакле ако опет укључим реалност у оцењивање твог писања.. ово што си написао овако је крајња злоба или ако није злоба ... а ја верујем да није, то је онда потпуна али апсолутна неозбиљност .. обојена дрскошћу.

 

 

 

Зарем Бог, Кој е совршена љубов, ќе ме испрати во геена огнена, само поради несогласувањата на Епископатот? Не верувам дека е таков Бог!

 

Нема да те испрати ''таму'' поради тоа.. сигурно!

Ама за овие ставови погоре напишани што ти велев и посочував, .. не биди сигурен ... (ова де, за мајмуните и за утредента кога ќе ''пристапиш'' во Црква ..во однос со твоите .. )

 

 

 

ПС: Од денеска па натаму, ќе пишувам на форумов исклучиво на „Српски-немањички“ и тоа без падежи. Се надевам си го познавате својот мајчин јазик.

 

Во ова те подржувам сто и еден насто ! Браво Цар си бе... Бидејќи, потполна е срамота на Србиштава и Белградчиштава .. па и останатите ''..иштава'' од северното соседство - од Врање кон Север...оти не разбират древен си свој јазик ... 

 

Али мислим, поред најдубљег поштовања према блажене успомене, Владици Данилу, да је јако тешко да су Немањићи а и Срби тог времена, говорили овим БЈРМакедонским језиком насталим после 1945. чији је татко Блаже Конески .. или баща ? Којег би, истине ради, пре требало звати својим правим именом,  Благой Йорданов Конев ..  а и поприродно е така..зарем не

 

И Конев беше от Прилепско така ли..?

 

Ами от србоманско семейство .. студираше и в Крагуевец и в Белград ами и в София .. така ли? Сръбският Войвода от Македония - Григор Соколович му беше дяадо, брат на башта му ..така ли?

 

Е мой ОртофилОВ-СКИ, ..  Да беше това щастие да си зная езика ...

[Ortodoxia]

Брате Ортофиле, незнам колку веруваш во мојата искреност, но ќе се обидам пак да ти кажам нешто. Од твоите излагања стекнав впечаток како да имаш притисок да пристапиш во Црквата. Како да мислиш дека некој сака тебе да те прелаже па секогаш кога ќе посакаш да пристапиш во Црквата ти имаш потреба да го консултираш овој форум и овде ја наоѓаш „вистинската” состојба на Црквата и сфаќаш дека нема потреба да пристапуваш во Црквата бидејќи овие на форумов што се во Црквата се полоши од тебе. Никој, ама апсолутно никој, па ни Господ, нема намера и не може тебе со сила да те натера да пристапиш во Единство со сите Православни и од таа страна можеш да бидеш потполно мирен. Прости што ќе кажам нешто, но ми се чини дека ти попрво бараш изговор и оправдување да не пристапиш во Црквата, отколку начин тоа да го направиш. Притисокот што го чувствуваш, најверојатно, е од твојата совест, па сосема беспотребно бараш виновник на друго место. Приметив преку твоите постови дека се бориш со себе и тоа многу добро. Затоа и ти реков дека уште малку ти фали за да ја почувствуваш радоста што ја чувствувам јас во Црквата. Можам да посочам голем број соблазни што се случуваат во Црквата и секоја од нив да ми биде аргумент да бидам надвор од Црквата, а само еден аргумент позитивен ми е доволен за да бидам во Црквата, а тоа е дека ниедна соблазна не може да ја намали светоста на Црквата бидејќи Христос е глава на Црквата и Он е Свет и нашите слабости има моќ да ги преобрази само ако доброволно без принуда се согласам да бидам во тоа Тело Негово. Ако мотивација или демотивација за најважното прашање во мојот живот, а тоа е спасението, ми е еден форум, или некој човек, па нека е тоа и најсовршениот човек на светот, тогаш сум го промашил животот. Христос Богочовекот треба да ни биде единствениот мотив, а не само човек па нека е и најсовршениот. Веројатно и сам знаеш, само да те потсетам во оваа прилика, дека секој и сам ќе даде одговор пред Бога за тоа колку направил за своето спасение. Ако седиме и чекаме со скрстени раце да се средат несогласувањата помеѓу Епископатот, а при тоа знаеме каде е вистината, тогаш ќе сносиме поголема одговорност пред Бога. Ако не ти се допаѓа нешто во Црквата и знаеш како тоа треба да се поправи, биди ти промената што сакаш да се случи во Црквата. Кој има искрена намера да промени нешто, тоа мора да го направи од внатре. Грнчарот мора да влезе внатре во грнето со раката за да го направи онака како што сака. Ако нашите блиски од кои сме виделе само добро не ги познаваат доволно работите треба ли ние што сме ги познале работите да го игнорираме тоа знаење, да го закопаме талантот, или смирено да им посведочиме каде е вистината?

[Рилски]

Брате Ортофиле, .... ми се чини дека ти попрво бараш изговор и оправдување да не пристапиш во Црквата, отколку начин тоа да го направиш. ..

 

 

Брате Ортофиле, .... притисокот што го чувствуваш, најверојатно, е од твојата совест, па сосема беспотребно бараш виновник на друго место. ...

 

 

Брате Ортофиле,  ... ако мотивација или демотивација за најважното прашање во мојот живот, а тоа е спасението, ми е еден форум, или некој човек, па нека е тоа и најсовршениот човек на светот, тогаш сум го промашил животот...

 

 

Брате Ортофиле, ...  ако седиме и чекаме со скрстени раце да се средат несогласувањата помеѓу Епископатот, а при тоа знаеме каде е вистината, тогаш ќе сносиме поголема одговорност пред Бога...

 

 

 Брате Ортофиле, ... ако нашите блиски од кои сме виделе само добро не ги познаваат доволно работите треба ли ние што сме ги познале работите да го игнорираме тоа знаење, да го закопаме талантот, или смирено да им посведочиме каде е вистината?

 

Јес'да је на Македонском, брате Ортодоксија.. али свака Ти  је ка Његошева ! 

 

[Перезвон]

Свети Јован Златоуст – именден на Архиепископот охридски Јован и слава на Ставропигијалниот манастир во Битола

 

Со благослов на Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован, во Ставропигијалниот манастир „Свети Јован Златоуст“, Нижеполе, Битола, на денот кога се празнува големиот отец и учител, светиот Јован Златоуст, со црковно благолепие беше отслужено сеноќно бдение по повод манастирската слава, а воедно и по повод именденот на Неговото Блаженство. На бдението началстуваше Неговото Преосвештенство Епископот полошко-кумановски и Местобљустител дебарско-кичевски г. Јоаким, во сослужение на повеќе свештенослужители од Архиепископијата.

По прочитаното Евангелие, Епископот г. Јоаким беседеше пред собраниот верен народ, при што ја искажа неговата благодарност до Архиепископот охридски г.г. Јован, за поканата и благословот да чиноначалствува на Литургијата, на денот кога се празнува манастирската слава. Истовремено, честитајќи му го именденот на Архиепископот охридски г.г. Јован, Епископот г. Јоаким се осврна на тешките затворски услови во кој се наоѓа Неговото Блаженство, како и на континуираниот прогон што се врши врз него.

Епископот г. Јоаким ја изрази својата надеж во Бога како извор на поткрепа во крстот и страдањата коишто Архиепископот охридски г.г. Јован ги претрпува од расколниците, само заради остварувањето на единството со Соборната Црква, изразувајќи верба за што поскоро завршување на државниот прогон врз Православната Охридска Архиепископија.

По бдението, сестринството на манастирот имаше подготвено послужување за сите верни.

 

http://www.poa-info.org/

 

[Перезвон]

муче ме слике

[Ромејац]

[Ромејац]

[Ромејац]

[Ромејац]

[Bistrik]

Раскол је у суштини протест против Цркве. Њиме се изражава сумња у аутентичност цркве, негира се природа Њеног живота и оповргава истинитост Њеног предања. Једини разлог за раскол је гордост као тужна последица недостатка љубави код оних који у таквом положају бораве. Такође, раскол је и најпогодније душевно стање за зачеће и развој свакакве богопротивне заблуде, ради чега се и показао као главни узрок свих јереси, т.ј. свејерес.

Расколник оправдава своје понашање измишљањем недостатака у вери и животу Цркве , постајући јеретик по својој зловољи. То се, пре или касније, дешава се свим расколницима. Најприје, несрећни због свог положаја у Цркви, оптужују Њу за неправилност у организовању Црквеног живота, т.ј. за еклисијалну јерес, да би затим, након што се продуби јаз који су сами створили одвајањем од Христа и остајући лишени Његове благодати датој заједници Духа Светога, потпуно изобличили веру према страстима својих срца, постајући јеретици.

[Bistrik]

Раскол је у суштини протест против Цркве. Њиме се изражава сумња у аутентичност цркве, негира се природа Њеног живота и оповргава истинитост Њеног предања. Једини разлог за раскол је гордост као тужна последица недостатка љубави код оних који у таквом положају бораве. Такође, раскол је и најпогодније душевно стање за зачеће и развој свакакве богопротивне заблуде, ради чега се и показао као главни узрок свих јереси, т.ј. свејерес.

Расколник оправдава своје понашање измишљањем недостатака у вери и животу Цркве , постајући јеретик по својој зловољи. То се, пре или касније, дешава се свим расколницима. Најприје, несрећни због свог положаја у Цркви, оптужују Њу за неправилност у организовању Црквеног живота, т.ј. за еклисијалну јерес, да би затим, након што се продуби јаз који су сами створили одвајањем од Христа и остајући лишени Његове благодати датој заједници Духа Светога, потпуно изобличили веру према страстима својих срца, постајући јеретици.

 

У нашем случају (у Републици Македонији), гордост раскола се појавила кроз покушај да се конституише независна црква изван живог предања историјске Православне Цркве присутне на овим просторима, а на основи антицрковне претпоставке о дисконтинуитету у предању Цркве и права наслеђивања прејемства благодати самоиницијативним и произвољним обновљањем Охридске Архиепископије након 200-тине година од њеног укидања и историјског нестанка. Да би срамота била већа, све је то учињено без учешћа канонског епископа, т.ј, без пуноће дарова Духа Светога у Цркви, садржаних у Њеним светим тајнама. Такав је покушај сличан безумљу оних који заговарају да жене или хомосексулаци добију право и буду рукополагани за свештенство, да епископи добију право да склапају брак и неких других, подобних настраности .

[Bistrik]

Међутим, Православна Црква је једна и једина која поседује пуноћу благодатних дарова Духа Светога и свако који на било какав начин одступа одвајајући се од Ње - дали преко јереси, шизме, илити унутар неке друге произвољне збирштине, тиме губи и причесност благодати Божјој. Помесна Црква проистиче и добија постојање од Саборне и  Васељенске Православне Цркве, према чему, у расколу никада не може постојати истинска благодат, изостају просветљени духовници, као и непреластна (умно-срдачна) молитва, а из јединог и простог разлога што, када би у срцима шизматика пребивао Дух Свети, Он би и Сам вапио њиховим молитвама: "Ава, Оче", не задуго услед чега би и они сами постали свесни својих грехова и положаја у односу на спасење и вечни живот у Исусу Христу.

[Bistrik]

Управо о таквом је стању реч и у случају са шизматицима из Републике Македоније. Наиме, немајући одговарајуће оправдање за своје упорито опстојавање у неблагословљеном положају, духовне апологете и вође раскола, поступајући према погубним саветима противника њиховог спасења, покушавају да оптуже Цркву од које су се по својој вољи одвојили (Пећку Патријаршију), ни мање ни више, него за оскудицу духовних дарби и просветљених духовника, што само по себи, представља нечувену и ужасавајућу хулу на Духа Светога.
Њихова се лукавост и препреденост огледа у томе што, овакву своју беспримерно дрску тврдњу поткрепљују другом лажју о наводним изостанком дара умносрдачне молитве код претставника свештенства и верног народа Српске Православне Цркве, чиме се ниједан који према степену својег унутрашњег смирења пред Богом заиста благодатно поседује, па био он клирик или мирјанин, управо ради тога да не би изгубио или осквернио такав дар Духа Светога, као и да не би постао пленик прелести нечастивога, никада не би дрзнуо да то јавно декламује и промовише као какво умеће којим је „овладао“ и вештину коју је „усвојио“, а најмање као разлог и повод да се тиме хвали и преузноси са презрењем према својој браћи у Христу Дародавцу и Спаситељу.

[Bistrik]

Ипак, онима који покушавају да оправдају свој раскол прелешћу у којој су запали и коју доживљавају као присуство благодати до ступња просветљења, па, чак и обожења пропраћеним наводним даром сталне умносрдачне молитве, можемо покушати указати помоћ и упутити их на сведочанства светих отаца, према чијем најверодостојнијем предању, постоје три главна услова да би неки човек био удостојен и доживео истинско присуство Божје благодати приликом бављења умносрдачном молитвом. Први услов је да човек има искрено и скрушено покајање. Други је услов да се човек не подвизава ради доживљаја присуства благодати и да се не сматра достојним истог, а услов изнад свих услова јесте тај који налаже да пре свега, имамо пуно евхаристијско јединство са Православном Црквом.