Прогон Православне Охридске Архиепископије у Р. Македонији

[Walter]

СРПСКИ

Званична потврда о погоршању здравственог стања Архиепископа Јована

Судско рочиште против Његовог Блаженства Архиепископа охридског и Митрополита скопског г.г. Јована, које је по тужби расколничке ''МПЦ'' било заказано за 26. април у Основном Суду у Велесу, није одржано; а разлог за одлагање је погоршање здравственог стања Архиепископа Јована.

И овог пута је потврђен став Freedom House-а да поједини новинари у Републици Македонији дејствују као „политички гласноговорници“. По козна који пут ширећи говор мржње, клевете и неистине, део новинара (Дневник 23.04.2012, Макфакс, 23.04.2012 и др.) на потпуно непрофесионалан начин и без минимума етике и људскости, протурају вести како Архиепископ Јован „намерно пролонгира суђење“, „купује време“ користећи низ израза, који нису ни за поменути.

Сасвим супротно гореизреченом, на данашњем судском рочишту судија Тања Милева је саопштила да је суд у Велесу примио официјалну потврду од лекара-специјалисте којом се сведочи да Његово Блаженство Архиепископ охридски и Митрополит скопски г.г. Јован има веома озбиљне проблеме са здрављем и да му је одређено вишедневно мировање, после чега ће уследити и допунски прегледи његовог здравственог стања.

У контексту свега изреченог и саме власти у Р. Македонији признају да су затворите у Р. Македонији у катастрофалном стању(24 Вести, 25.01.2012). Притом, да и при таквим околностима, Суд у Велесу одбија могућност да овлашћено лице Архиепископу Јовану доставља храну и лекове, а затворска управа и лекари одбијају да дају информације у вези његовог здравственог стања.

Следеће судско рочиште судија Тања Милева је заказала експресно, за 2. Мај. Васко Георгиев, адвокат Архиепископа Јована, саопштио је, да ипак пре тога мора да се утврди да ли здравствено стање Архиепископа Јована дозвољава да из затвора у Шуто Оризари-Скопље дође у Основни Суд у Велесу.

[свештеник Александар]

Не знам шта сви ми да радимо? Хвата ме очај и гнев. Каква неправда, какав грех. Нисам за реваншизам, нити очекујем да Бог опомене судије и актере , али чињеница је да су напрасно умрли , судија који је осудио Архиепископа и човек који је наредио рушење цркве. Лично не желим то, али је могуће да се опет нешто деси или да се ситуација у Македонији поремети, због оволике неправде и оваквог греха према Арх.Јовану и ПОА. Само да знате да су скоро сви расколнички епископи уцењени од македонске државе као и да им је прећено убиством, уколико се присаједине ПОА и СПЦ.

[Guest - . . .-]

Ако Бог да, надам се да ћемо за који дан успети да организујемо предавање Владике Давида стобијског које ће директно да се преноси преко ЖРУ-а. МОрамо да сви заједно радимо на алармирању јавности са пуним капацитетима. Ово је трагично! Убијају човека на правди Бога.

Ја ћу, колико могу и знам давати свој допринос, верујем да ће многи православни хришћани то исто учинити, а верујем и да ће сви правдољубиви људи исто учинити па било које вере или невере били.

[Guest - . . .-]

Не знам шта сви ми да радимо? Хвата ме очај и гнев. Каква неправда, какав грех. Нисам за реваншизам, нити очекујем да Бог опомене судије и актере , али чињеница је да су напрасно умрли , судија који је осудио Архиепископа и човек који је наредио рушење цркве. Лично не желим то, али је могуће да се опет нешто деси или да се ситуација у Македонији поремети, због оволике неправде и оваквог греха према Арх.Јовану и ПОА. Само да знате да су скоро сви расколнички епископи уцењени од македонске државе као и да им је прећено убиством, уколико се присаједине ПОА и СПЦ.

Оче, читава ујдурма око "чишћења икона" и целе приче коју ана силу намећу расколнички свештеници подржавани и од стране македонских и српских медија показује на шта су све спремни да ураде, не би ли забашурили и сакрили истиниту слику о Цркви у Македонији. Аман, о каквим ми чудима говоримо када глава Македонске Цркве, Архиепископ Јован страда и струне у затвору? Видим, неки су написали да су та чуда опомена расколничкој јерархији...а питајте њих да ли тако мисле. Наравно да не, они тим чудом показују како су они, наводно, исправни. А заправо нема ни "ч" од чуда. Све је само ујдрурма да се прикрије суђење Архиепископу, док га судија сада осуђује "јер пружа отпор"! Какав бре отпор!? Како је све ово јадно и бедно... немам речи!

[Перезвон]

Ееј, да бандити црвени мпц-вмро-античари-ски закажу суђење за 2. мај, њихов првомајски понедељак, па то довољно показује колико су одлепили. Не дају Архиепископу права никаква, мрцваре га да би га сломили или убили а то што та новинарска полуписмена љигавштина типа расних бивших скојеваца ново-подобних тако пише, то и није изненађење.

[Guest]

https://www.pouke.org/forum/topic/18870-%D1%80%D1%83%D1%81%D0%BA%D0%B0-%D1%86%D1%80%D0%BA%D0%B2%D0%B0-%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%B6%D0%B8-%D1%80%D0%B5%D1%88%D0%B5%D1%9A%D0%B5-%D0%B7%D0%B0-%D0%BC%D0%BF%D1%86/#entry628137

[Guest]

01.05.2012

Freedom House: Македонија после Косово според слободата на медиумите

Во најновите извештаи на Фридом Хаус, во однос на степенот на слобода на информирање, нашата татковина остана рангирана како делумно слободна земја, со тоа што најновите оцени го посочуваат нејзиниот голем пад и овојпат ја вбројуваат како земја со најмал степен на слобода во споредба со, на пр.: Албанија, Косово, Босна, Црна Гора.

Освен чесните исклучоци, најголемиот дел од домашните журналисти, кога станува збор за Архиепископот охридски Јован и Православната Охридска Архиепископија, скоро по правило шират говор на омраза, невистини и клевети. Во извештаите на Фридом Хаус отворено се посочува дека „кај повеќето медиуми... политичките интересите влијаат врз нивната содржина“.

Фридом Хаус во повеќе наврати излезе и со став за непочитувањето на верските слободи во нашата земја, како и за спорот со „одметнатата Македонска Православна Црква“, а во нивниот последен извештај недвосмислено се посочува причината поради којашто Архиепископот Јован бива прогонуван од страна на домашното судство, т.е. одлучно се вели дека: „Архиепископот Јован во повеќе наврати е затворан поради своите верски активности“.

Сето ова, заедно со целосното отсуство на објективна и нееднострана јавна дебата на овие горливи теми, придонесува Р. Македонија да биде прогласена за земја со најмалку слобода во регионот, оцена којашто ја оддалечува од цивилизациските европски вредности.

[Walter]

Ајде да вулгаризујемо причу.. и напрегнемо своје умове па да схватимо да ови монструми који су побили ону децу у Македонији, сада деле ћелију са Архиепископом Јованом у истражном затвору...

...

[Dragan Radomirovic]

Од многувековната и славна историја на православната Црква во Македонија, Српската јурисдикција се задржала на оваа територија најкраток период. Имено, повеќе од седум века, сѐ до 1767 год., голем дел од Балканот, вклучувајќи ја и Македонија, бил под јурисдикција на канонската и славна Охридска Aрхиепископија, од која во 1219 год. неканонски се отцепила Пеќската патријаршија. По укинувањето на Архиепископијата од страна на Османлиската империја, нејзините епархии најпрвин биле припоени кон Цариградската патријаршија, а подоцна со создавањето на славјано-бугарската Егзархија во 1870 год., словенското население од територијата на Македонија ја прифатило во најголем дел нејзината јурисдикција, на што таа излегла во пресрет со ракополагање на домородни епископи.

После Балканските војни од 1912 год. Вардарскиот дел на Македонија потпаднал под српска власт и населението било принудено да ја прифати Српската црковна јурисдикција, така што домородниот клир во најголем дел бил заменет со српски. Во 1922 год. Српската православна црква добила и официјален Томос од Цариградската патријаршија, со кој трите патријаршиски епархии од територијата на Македонија, кои влегле во составот на Кралството на СХС, биле ставени под нејзина јурисдикција. За овој Томос Владата на Кралството на СХС, според предвидениот договор, ѝ исплатила еден и половина милиони француски франци во злато на Цариградската патријаршија. Така, без да се земе предвид волјата на верниот народ од Македонија, со црковната висока ерархија загосподарило српското духовенство. Во Втората светска војна, српскиот висок клир ја напуштил Македонија, и во нејзините епархии повторно била возобновена егзархиската црковна управа.

По завршувањето на Втората светска војна и формирањето на македонската држава во рамките на Југословенската федерација, најголемиот дел од македонското свештенство и верниот народ, поттикнати од основањето на првите национални институции, виделе погодна можност да побараат обновување на сопствена црковна организација со домороден клир. Затоа на Првиот црковно-народен собор одржан во март 1945 год., било поставено барањето за возобновување на Охридската архиепископија како автокефална Црква на македонскиот народ, за што бил и формиран Иницијативен одбор. Меѓутоа ваквото барање воопшто не било прифатливо за раководството на Српската црква, така што во тој период Православната црква во Македонија не била институционално изградена. За решавање на македонското црковно прашање во првите години не била заинтересирана ни комунистичката власт, која подобно на советската идеолошка парадигма, на религијата гледала како на несакан „остаток од минатото“, а Црквата ја доживувала дури и како противник. Но со растењето на незадоволството кај верниот православен народ и со сѐ поотворените барања за своја домородна црковна управа, сојузните и републичките власти биле загрижени дека влошените меѓуцрковни односи би можеле да влијаат и на меѓунационален план, што било особено опасно за една таква национално хетерогена државна творба, каква што била Југославија. Затоа тие биле принудени да настојуваат што побрзо да се реши македонското црковно прашање. Така, со државна интервенција било донесено решението за возобнова на Охридската архиепископија во лицето на МПЦ, со тоа што таа да остане во канонско единство со Српската православна црква, во статус на времена автономија, преку заедничкиот поглавар, сѐ до конечно издигнување на статус на автокефалија. Ваквото решение било прифатено на Вториот црковно-народен собор одржан во октомври 1958 год. На соборот за поглавар на МПЦ бил избран дотогашниот Топлички епископ Доситеј. Следната 1959 год., иако неволно, српскиот патријарх Герман, во сослужение со митрополит Доситеј извршиле хиротонија на архимандрит Климент, кој бил востоличен за Преспанско-битолски епископ. Со хиротонијата на епископот Климент се исполниле канонските услови за самостојна хиротонија на епископот Наум што се случило истата година во Штип. Со тоа целосно и канонски бил конституиран Синодот на МПЦ. Во 1962 год. во официјална посета на Македонската православна црква дошол и рускиот патријарх Алексеј I, кој во сослужение со уште двајца руски епископи, патријархот српски Герман и македонскиот архиепископ Доситеј отслужил свечена богослужба во црквата „Св. Никола Геракомија“ - Охрид. Со овој чин, на своевиден начин, од страна на Руската православна црква бил признат тогашниот статус на МПЦ, кој гравитирал од автономија кон автокефалност. Но, за жал, ставот на Српската црква за конечно решение на црковното прашање во Македонија се променил на полошо, негирајќи го дотогашниот напредок и претходното ветување за формирање автокефална македонска црковна ерархија.

Не излегувајќи во пресрет на барањата и потребите на Христовото стадо во Македонија за време на својата краткотрајна доминација во нејзините епархии, Српската црква предизвикала револт кај верниот народ, кој српскиот клир воопшто не го чувствувал за свој. Всушност тој никогаш не ни ја препознавал Српската црква како своја Мајка – Црква, силно негувајќи го во своето помнење преданието за славната неканонски укината Охридска архиепископија, којашто всушност, и покрај сите историски премрежја, му е негова вистинска Мајка – Црква.

Затоа, откако претходно беа создадени потребните услови, по двеста години од укинувањето на Охридската архиепископија, на чиј историски континуитет се повикува МПЦ, на Третиот црковно-народен собор во јули 1967 год. е прогласена нејзината автокефалност. Со тоа конечно е остварен сонот на нашиот народ за формирање своја Црква, во рамките на едната, света, соборна апостолска Христова Црква, по примерот на другите национални држави, кои исто така имаат своја национална Црква.

Оттогаш, па сѐ до денес, Српската православна црква, за жал, нема доволно разбирање за фактичката црковна состојба во Македонија, односно за потребите на клирот и народот. Па така односите меѓу двете цркви наместо да се развиваат во духот на евангелската љубов и почитување, тие сѐ повеќе се влошуваат и усложнуваат. Особено тежок удар за меѓусебното зближување претставува формирањето на паралелна црковна ерархија во Македонија од страна на СПЦ, која нема никаква поддршка од народот. А за таа цел беше злоупотребен еден незначителен дел од клирот на нашата Црква, што предизвика особени проблеми и соблазни и огромна штета на православната Црква пошироко.

Нека милостивиот Христос, по застапништвото на Неговата Пречиста Мајка и сите светии, ѝ дарува мир и единство на Својата Црква, која ја придобил со Својата чесна крв. Амин!

Ja im odgovorio

Braco iz Makedonije kao prvo nikome nije jasno sta vi zelite da li Crkvu sa autonomijom ili Crkvu koja ce se zvati Makedonska . Ne moze se istorijskim precicama i poluistinama izgraditi istina, pa nisu valjda svi pravoslavni Episkopi ludi a vi otkrili toplu vodu pa sve i da je tako istina nije odgovor na pitanje sta je istina nego KO je Istina, znaci ako smo zajedno kao Crkva vazna je sadasnjost kako da se zivi u ljubavi zajedno a ne proslost , ne mozete ziveti u prosljosti i iz proslosti voleti nego iz sadasnjosti, Drugo apostol Pavle nije osnovao Crkvu nego Sveti Duh na Pedesetnici i zna se kako se odvaja , ali ako ste za diskusiju izvolite na sajt pouke.org ima mogucnosti na forum da se otvori tema konkretnog problema i da se dodje do istinitih cinjenica koje ce time i biti lakse resive

A oni meni

,,Брат'' се нарекува тој што е спремен да ја положи душата своја за својот ближен(брат) , а од друга страна Христос(милостивиот самарјанин) ни дава таков пример да секогаш љубовта во најголемите различности знае да се појави и да изненади.Тоа е вистински брат

Жалосно за изгубено Косово кое го гази безбожничка нога , а и непослушноста на патриархот Павле кога советуваше да не се мешате во туѓите проблеми затоа што производ и казна на сето тоа е опожарениот Хиландер.Се додека не се соединиме како телото Христово - по одделни членови Бог ќе го сили и допушта исламот да не гази и прегазува

како вас така и нас и додека не се покајеме и ние и вие нема да не има

ХРИСТОС ВОСКРЕСЕ,РАДОСТИ МОЈА!!! +++

СО ЉУБОВ

Православни вредности

[Walter]

е то је бато мој ШИЗОФРЕНИЈА...

...

[Ромејац]

...

A oni meni

...

Глувима је друже џабе причати!

А још је теже да се нешто објасни онима који запуше своје уши и певуше песмице (о Третиот црковно-народен собор во јули 1967 год).

[Walter]

Њима је специјалност и својство - запушивање ушију и певање, да што мање чују ... али ја просто не могу да разумем да ми немамо знања, умећа, воље да то променимо..

[Dragan Radomirovic]

Ja nemam neko reprezentativno znanje ni iz istorije ni iz teologije ali ako neko zeli da im odgovori na fejsbuku su pod tim nazivom pravoslavni vrednosti

[Walter]

Ubice one dece na jezeru kod Skoplja, ... su u istraznom zatvoru gde i Arhiepiskop Jovan..

e sad ostaje pitanje da li su im zlotvori dodelili i istu ćeliju ...ali i to ćemo saznati ovih dana...

Inače sudjenje je juče nastavljeno.. i odloženo za Ponedeljak..

Biće tu još interesantnih momenata...

[Walter]

Ubice one dece na jezeru kod Skoplja, ... su u istraznom zatvoru gde i Arhiepiskop Jovan..

e sad ostaje pitanje da li su im zlotvori dodelili i istu ćeliju ...ali i to ćemo saznati ovih dana...

Inače sudjenje je juče nastavljeno.. i odloženo za Ponedeljak..

Biće tu još interesantnih momenata...

Evo kao što rekoh ..potvrda i sa sajta P.O.A. ..

За разликu од претходних суђења, када је Архиепископ Јован био ослобађан, овога пута Јавни тужиоц је свој напад темељио и на Уставу расколничке ''МПЦ'', а суд је то прихватио(!?) остављајући утисак као да Архиепископу Јовану, ''и треба'' да се суди по Уставу расколничке ''МПЦ'', а не по законима Р. Македоније.

извор

http://www.poa-info.org/vesti/2012/05/20120503.html