Зоран Ђуровић: Чистилиште и митарства

[Panthera Leo]

Пази Зајроне да ти кажем нешто.Васкрсење се већ десило није Божије време као наше.Уосталом проглашено је да се десило опште васкрсење 8.августа  1164 по рођењу Христовом у шиитској тврђави Аламут или 17 дана месеца Рамадана 559.Хиџретске године.Значи свеопште васкрсење Кијама ал Кијама.Знаш Зајроне постоје људи који имају религиозни доживљај.Не може се само набацивати квазитеолошким аргументима који су у суштини историјски аргументи.Ја верујем у ово да се десило.О томе постоје књиге и књиге.Укуцај Henry Corbin.То је један од најутицајних мислилаца 20 века који је уосталом докторирао код Етјен Жилсона.

[Zayron]

Posljedica grijeha ako je ono kradja auta  može biti - vraćanje ukradenog auta ili novca, obeštećenje osobe oštećene  našim grješnim ponašanjem. Bez toga NI POKAJANJE NI ISPOVIJED NE VAŽE. Ukrao sam auto, nikad ga nisam vratio vlasniku ili barem istu svotu novca - ispovijedio sam to samo riječima bez učinjene satisfakcije: nisam vratio auto, nisam poslao opljačkanoj osobi novacna račun u banci u visini cijene tog auta s izvinjenjem. Ispovijed/ispovijest se smatra nevažećom, kao da je nije bilo a ta osoba se i dalje smatra u stanju smrtnog grijeha i smatra se da je izgubila milost posvećujuću a u takvom stanju i s tim teretom dugom ako umre, najvjerovatnije ide ravno u Pakao. Ako nismo u stanju vratiti taj auto jer je preprodan a siromašni smo ili smo se u medjuvremenu razbolili od neke ozbiljne bolesti i nismo sposobni raditi tj. odraditi taj dug onda moramo zamoliti oštećenu osobu da nam oprosti taj dug a Crkva nam uloži pokoru koja nadomjeti to što ne možemo vratiti. I tu može biti izuzetak kao i svugdje da na Božijem sudu to dopadne srećno po nas ali nema te sigurnosti koju Crkva daje kad odriješi grijehe, dakle je to "ruska ruleta sa spasenjem" ako ne postupimo tačno tako kako u tim slučajevima savjetuje Crkva. Neko počini ubistvo i posljedica tog grijeha je izgubljeni život koji ne može vratiti kao auto vlasniku ili barem uplatit istu sumu novca i zato Crkva uzima teret njegovog "oduženja" na sebe imenom Isusa Hrista koji je upravo  učinio zadovoljštinu za grijehe koje mi više svojim silama odčiniti ne možemo, autoritetom Gospoda Isusa Hrista mu oprosti vječnu kaznu za grijeh i uloži tom pokajniku pokoru i zadovoljštinu za zemaljski dio te kazne u što spada i pokorno primanje, akceptiranje kazne zatvora svjetovnog, državnog suda. Takav koji bi za vrijeme izdržavanje kazne za ubistvo (pod uslovom da je pravedno osudjen) pobjegao iz zatvora kao u filmovima što često gledamo a prije toga zatvorskom duhovniku ispovijedio taj grijeh - tj. ubistvo, momentom tog bijega iz zatvora mu ispovijed postaje nevaljanom, nevažećom. U slučaju da je propušten redovnim načinom ranije ili u okviru nekakve amnestije, dakle nije pobjegao sam mu se ispovijed računa valjanom.

[Panthera Leo]

Па папа је приликом свог првог појављивања дао неки опроштај није помињао враћање аутомобила.

А шта је са невиним осуђеним зар је држава инкарнација Бога.

[Zayron]

4 minutes ago, Panthera Leo рече

Па папа је приликом свог првог појављивања дао неки опроштај није помињао враћање аутомобила.

А шта је са невиним осуђеним зар је држава инкарнација Бога.

Ti oproštaji su od vremenitih kazni KOJE SMO ISPOVIJEDILI VALJANO a gore je objašnjeno kako se valjano možemo ispovijediti i šta se smatra valjanom, važećom ispovijedi. Upravo ti papinski oproštaji nam skraćuju te vremenite kazne i omogućuju da što manje vremena provedemo u čistilištu ili da u njega ni ne odemo već direktno u Raj.

[Panthera Leo]

Како опроштај од казни које смо исповедили па зар нису опроштене.Треба више пута-Ниси ми одговорио на оно да се васкрсење десило.Одакле долазе Приликом Преображења на Тавору Мојсије и Илија па и Спаситељ.Из будућности која се већ десила.Па време је димензија простора.Постоји континуитет то је још пре више од 100 година доказао Ајнштајн.Зар сте ви Њутна канонизовали.Да не говорим о паралелизму дешавања што је Хју Еверет доказао 1954.године на основу квантне механике дакле микрофизике а Андреј Линде 1997 на основу Ајнштајнове физике дакле макрофизике зашто је добио Нобелову награду.Уосталом веровао ти или не у Ирану се и у школи учи Ајнштанова физика а не Њутнова-А знаш ли зашто .Зато што је теократија па све мора бити подређено вери.

И још да те обавестим да је у квантној физици одбачена копенхагенска теорија што значи да није потребан посматрач што значи да закони квантне механике важе и на макро плану а ти размисли које су конзеквенце тога.

[Zayron]

6 minutes ago, Panthera Leo рече

Како опроштај од казни које смо исповедили па зар нису опроштене.Треба више пута-Ниси ми одговорио на оно да се васкрсење десило.Одакле долазе Приликом Преображења на Тавору Мојсије и Илија па и Спаситељ.Из будућности која се већ десила.Па време је димензија простора.Постоји континуитет то је још пре више од 100 година доказао Ајнштајн.Зар сте ви Њутна канонизовали.Да не говорим о паралелизму дешавања што је Хју Еверет доказао 1954.године на основу квантне механике дакле микрофизике а Андреј Линде 1997 на основу Ајнштајнове физике дакле макрофизике зашто је добио Нобелову награду.Уосталом веровао ти или не у Ирану се и у школи учи Ајнштанова физика а не Њутнова-А знаш ли зашто .Зато што је теократија па све мора бити подређено вери.

И још да те обавестим да је у квантној физици одбачена копенхагенска теорија што значи да није потребан посматрач што значи да закони квантне механике важе и на макро плану а ти размисли које су конзеквенце тога.

Čitajte to dok ne shvatite, ponovo i ukrug. Nemam više snage da vam to objašnjavam. Vratite se na prethonih nekoliko postova:

Uslovi valjanosti ispovijesti - praktično

[Zoran Đurović]

35 minutes ago, Zayron рече

Posljedica grijeha ako je ono kradja auta  može biti - vraćanje ukradenog auta ili novca, obeštećenje osobe oštećene  našim grješnim ponašanjem. Bez toga NI POKAJANJE NI ISPOVIJED NE VAŽE. 

Зајроне, да ли знаш италијански? Да ти пошаљем нешто. 

[Zayron]

11 minutes ago, Zoran Đurović рече

Зајроне, да ли знаш италијански? Да ти пошаљем нешто. 

Davno sam ga učio ali trebao bih razumjeti, pošaljite.

Inače kod nas je važno da se znba o kakvim grijesima se radi jer mješat grijehe nepokrštene osobe pred krštenjem i već pokrštene osobe je nonsen, besmislca, do neba vapijući nesmisl. Čovje koji nije pokršten,, ateista je ili neopagan, jednostavno nije hrišćan pa mu se desi da ubije nekog i poslije toga se pokaje, obrati i pokrsti tim krštenjem su mu smazani svi grijesi. No taj isti ili biilo ko drugi ako mu se "omakne" pa ponovo ubije nekog kao već pokršteni je u velikom maleru, to dvoje vi stalno izjednačujete a ja vam objašnjavam da to dvojeb nema NIKAKVE veze jedno s drugim! 

[Zoran Đurović]

Le indulgenze e il purgatorio? Francesco li ha messi in soffitta

 

Erano elementi costitutivi di tutti i giubilei. Ma non di questo. Il papa non ne parla più, come se facessero ombra al primato assoluto della misericordia

di Sandro Magister

ROMA, 19 dicembre 2015 – Il giubileo è per sua natura tempo di "indulgenze". Eppure papa Francesco ha fin qui accuratamente evitato di pronunciare questa parola.

 

Non l'ha pronunciata né quando ha aperto la prima porta santa in quel di Bangui, nella Repubblica Centrafricana, né quando ha aperto la porta santa in San Pietro, l'8 dicembre, giorno d'inizio ufficiale del giubileo, né quando l'ha aperta a San Giovanni in Laterano, la cattedrale di Roma. E nemmeno l'ha pronunciata nelle due catechesi del mercoledì che ha finora dedicato a spiegare questo anno santo.

Per ritrovare la parola "indulgenza" bisogna riandare alla bolla di indizione del giubileo, la lettera apostolica "Misericordiae vultus" dell'11 aprile 2015, e alla successiva lettera esplicativa del 1 settembre.

Nel secondo di questi due documenti si legge che l'indulgenza è data a chi varca una porta santa, si confessa, fa la comunione, compie un'opera di misericordia, recita il "Credo" e si unisce al papa nella preghiera "per il bene della Chiesa e del mondo intero".

Si aggiunge che "l'’indulgenza giubilare può essere ottenuta anche per quanti sono defunti".

Ma nemmeno qui è detto che cosa sia di preciso l'indulgenza. La parola vi ricorre come sinonimo del "perdono di Dio per i nostri peccati".

È solo nella bolla di indizione del giubileo che l'indulgenza è associata a qualcosa di più specifico. Anche dopo il perdono sacramentale – si legge – "l’impronta negativa che i peccati hanno lasciato nei nostri comportamenti e nei nostri pensieri rimane". E l'indulgenza è appunto l'atto con cui Dio, attraverso la Chiesa, "raggiunge il peccatore perdonato e lo libera da ogni residuo della conseguenza del peccato".

Ma anche così il concetto risulta molto vago. Per saperne di più non resta che aprire il Catechismo della Chiesa cattolica ai paragrafi 1471 e seguenti, al termine del capitolo sul sacramento della penitenza o riconciliazione.

Lì l'indulgenza è definita come "la remissione dinanzi a Dio della pena temporale per i peccati, remissione che il fedele, debitamente disposto e a determinate condizioni, acquista per intervento della Chiesa".

E per "pena temporale" si intende l'effetto che ogni peccato, anche dopo che è stato perdonato, lascia in chi l'ha commesso: "un attaccamento malsano alle creature, che ha bisogno di purificazione, sia quaggiù, sia dopo la morte, nello stato chiamato purgatorio".

È da questa pena purificatrice "temporale" che l'indulgenza libera. E la Chiesa dispensa tale indulgenza attingendo all'incommensurabile tesoro di grazia accumulato da Gesù, da Maria e dai santi.

I giubilei sono sempre stati, appunto, i tempi di massima elargizione di queste indulgenze, in tutto l'orbe cattolico.

Basta vedere la centralità che le indulgenze hanno avuto in tutti i giubilei della storia, compreso il penultimo, quello del 2000 indetto e celebrato da Giovanni Paolo II.

Nella sua bolla di indizione, emessa il 29 novembre 1998, non solo si trovava spiegato a fondo il significato di questo "elemento costitutivo dell'evento giubilare", ma vi era anche annesso un decreto della Penitenzieria apostolica, che determinava con precisione "la disciplina da osservare per l'acquisto dell'indulgenza plenaria giubilare", sia per chi si recasse a Roma, sia per chi si trovasse in ogni altro luogo della terra:

> Bolla di indizione del grande giubileo dell'anno 2000

Nel giubileo della misericordia indetto da Francesco, invece, tutto questo è praticamente messo da parte e la Penitenzieria apostolica è come se nemmeno esista. Il messaggio che il papa trasmette incessantemente è quello della misericordia e del perdono universali, della cancellazione totale del peccato, senza più alcun cenno esplicito alla remissione della pena conseguente. La parola "pena" è un'altra delle parole sparite. Nella bolla d'indizione di questo giubileo e nella successiva lettera esplicativa si ritrova in tutto solo tre volte e marginalmente: in una citazione del profeta Osea e in un paio di riferimenti alla giustizia terrena e alla condizione dei carcerati.

Ma non solo il concetto di pena, anche quello di giudizio è messo in ombra nella predicazione giubilare di papa Francesco, come si può notare in questo passaggio chiave della sua omelia dell'8 dicembre:

"Quanto torto viene fatto a Dio e alla sua grazia quando si afferma anzitutto che i peccati sono puniti dal suo giudizio, senza anteporre invece che sono perdonati dalla sua misericordia! Sì, è proprio così. Dobbiamo anteporre la misericordia al giudizio, e in ogni caso il giudizio di Dio sarà sempre nella luce della sua misericordia".

Francesco non abroga nulla della dottrina tradizionale, ma nel riordinare – come lui ama fare spesso – la gerarchia delle verità non teme di lasciar cadere il silenzio su articoli di fede che ritiene oggi marginali.

La dottrina e la disciplina delle indulgenze è uno di questi. La novità dell'anno santo indetto da papa Bergoglio è che questo è il primo giubileo della storia che fa a meno di tali dottrina e disciplina, pur di non proiettare la minima ombra sulla verità prioritaria della misericordia.

Con qualche effetto collaterale non di poco conto, sempre in materia di dottrina. Perché con la messa in ombra delle indulgenze e della pena "temporale" purificatrice, tende oggi a scomparire anche il purgatorio.

Sul quale, per ritrovarne il senso e il mistero, non resta che riandare a prima di questo pontificato, a una catechesi di Benedetto XVI del 12 gennaio 2011 e a un ancor più memorabile passaggio della sua lettera enciclica "Spe salvi" del 30 novembre 2007:

> Il purgatorio c'è. E brucia

La più completa "summa" del magistero della Chiesa in materia di indulgenze è in questa esortazione apostolica di Paolo VI del 1 gennaio 1967:

> "Indulgentiarum doctrina"

Mentre questa è la bolla di indizione del giubileo della misericordia:

> "Misericordiae vultus"

Con la successiva lettera esplicativa:

> "Al venerato fratello Mons. Rino Fisichella…"

Sull'anno santo, le indulgenze e il purgatorio la parola del cardinale Mauro Piacenza, penitenziere maggiore, in un'intervista a Zenit del 26 ottobre 2015:

> Un anno "tra la terra e il cielo"

19.12.2015

 

Дакле, дискурс папе Франциска је јако близак нашем, источном, осећају за ствари.

[Zayron]

14 minutes ago, Zoran Đurović рече

Дакле, дискурс папе Франциска је јако близак нашем, источном, осећају за ствари.

Novinari često daju značaj nebitnim stvarima.

Plnomocné odpustky lze letos získat už týden před dušičkami

[Zayron]

Ovo je takodjer potpisao papež František,

dakle je onda u koliziji sam sa sobom?

Získání odpustků v rámci Roku milosrdenství

Svatý rok milosrdenství se má stát velkou příležitostí k setkání každého člověka s Božím milosrdenstvím, „živou zkušeností s blízkostí Otce, jehož něhu je možné téměř hmatatelně vnímat, a aby se tak posilovala víra každého věřícího a on aby o tom dokázal ještě účinněji vydávat svědectví.“ (Dopis papeže Františka předsedovi Papežské rady pro novou evangelizaci arcibiskupu Rino Fisichellovi)

Odpustky vázané na Svaté brány

Svatý rok milosrdenství je velkou příležitostí k získávání odpustků pro sebe nebo pro duše zemřelých. Papež František uvádí běžné podmínky pro získání odpustků, které známe např. z modliteb za zemřelé, ale připojuje ještě další dvě podmínky.

    vykonat sv. smíření
    účastnit se mše svaté a přijmout svaté přijímání
    pomodlit se za Svatého otce a na jeho úmysly, které nosí ve svém srdci pro dobro církve a celého světa (např. Otče náš a Zdrávas Maria)

Tyto tři výše uvedené podmínky lze vykonat řadu dní před tím či po tom, kdy je vykonán předepsaný odpustkový úkon, nicméně je vhodné, aby svaté přijímání a modlitba na úmysl nejvyššího velekněze byly vykonány v tentýž den jako odpustkový úkon (Enchiridion odpustků P20 § 3).

    na daném místě se pomodlit modlitbu Otče náš a Vyznání víry

Papež ale do podmínek vložil ještě další dva body:

    jako projev své hluboké touhy po skutečném obrácení vykonat krátkou pouť ke Svaté bráně (podle fyzických možností každého člověka)
    zamyšlení či rozjímání na téma milosrdenství

 

 

[Zoran Đurović]

3 minutes ago, Zayron рече

Ovo je takodjer potpisao papež Františe,

dakle je onda u koliziji sam sa sobom?

Získání odpustků v rámci Roku milosrdenství

 

И ово твоје је новинарски текст. А знам да сте ви тамо осетљивији на ова питања и већи католици од Папе.

Такође, ни овде нема говора о чистилишту. 

[Zayron]

3 minutes ago, Zoran Đurović рече

И ово твоје је новинарски текст. А знам да сте ви тамо осетљивији на ова питања и већи католици од Папе.

Такође, ни овде нема говора о чистилишту. 

Nije to novinarski text već službena stranica pražskog arcibiskupstva.

Podrazumijeva se da se odpostky mogu namjeniti dušama u čistilištu, to svako zna.

Odpustek lze věnovat sobě nebo duším v očistci.

PODMÍNKY K ZÍSKÁNÍ PLNOMOCNÉHO ODPUSTKU SKRZE PROJITÍ SVATOU BRANOU

V den, kdy chci získat plnomocný odpustek, je nutné splnit následující předepsané podmínky:
- mít úmysl získat odpustek,
- nemít zalíbení v žádném ani lehkém hříchu,
- vykonat sv. zpověď (může být i před daným dnem),
- přistoupit ke sv. přijímání,
- pomodlit se na úmysl papeže (např. Otče náš a Zdrávas Maria),
- vykonat předepsaný skutek.

Předepsaný skutek v tomto případě je:
Vykonat krátkou pouť ke Svaté bráně jako projev své hluboké touhy po skutečném obrácení, zamyslet se na téma milosrdenství a vyznat víru modlitbou Věřím v Boha.
Nemocní a nemohoucí mohou obdržet odpustek účastí na bohoslužbách prostřednictvím sdělovacích prostředků a prožíváním svého utrpení jako zkušenosti přiblížení se Pánu, který v tajemství svého umučení, smrti a vzkříšení ukazuje mistrovskou cestu, jež dává smysl každé bolesti i osamění.
Odpustek lze věnovat sobě nebo duším v očistci.

Izvor:

Rok milosrdenství

 

[Zoran Đurović]

Управо сада, Zayron рече

Nije to novinarski text već službena stranica pražskog arcibiskupstva.

Podrazumijeva se da se odpostky mogu namjeniti dušama u čistilištu, to svako zna.

Odpustek lze věnovat sobě nebo duším v očistci.

Izvor:

Rok milosrdenství

 

То је новинарски текст. Осим ако нећеш да прогласиш и прашку надбискупију незаблудивом? Дакле, то је њихов осврт. 

Ово друго је само твоја илација која не може да има икакве везе са Францисковим ставом. Јер и Фр, као и Бјанки, као и Мађи, као и ја говоримо да треба да се молимо за мртве, иао не верујемо у Ч.  

[Zayron]

No sad Italijani imaju papu kakvog su htjeli i sanjali,

vječno su kukali kako je Rim previše blizu, ahahahaha.