Bitno.net: Smije li se katolik pričestiti u Pravoslavnoj Crkvi?

[Guest]

Odlučila sam vam se obratiti i ja s jednim pitanjem koje me zanima i ne samo iz teoloških skrupula, već, dapače, iz praktičnih razloga. Naime, u Katekizmu Katoličke Crkve, u broju 1390, navedeno je ovo: »Budući da je Krist sakramentalno prisutan pod svakom prilikom, pričest samo pod prilikom kruha omogućuje da se primi sav milosni plod Euharistije. Iz pastoralnih razloga ovaj se način pričešćivanja zakonito ustalio u latinskom obredu kao najredovitiji.« I sada dolazi najznačajnija rečenica koja me je ponukala da vam napišem ovo pismo i da vas zamolim za odgovor, a ona glasi: »Ipak, ‘sveta pričest’ što se tiče znaka, ima puniji oblik kad se prima pod obim prilikama; u tom se obliku savršenije očituje znak euharistijske gozbe. To je redoviti oblik pričešćivanja u istočnim obredima.«

Foto: Flickr.com

U mome gradu postoji pravoslavna crkva kojom upravlja jedan mladi i divni ortodoksni svećenik, protojerej. On je posve apolitičan i ljubazan je prema svima, bilo katolicima u mome gradu, ili prema »svojim« pravoslavnim vjernicima; dapače, više je nego očito da on sve ljude smatra svojom braćom. Je li, dakle, dopušteno meni praktičnoj katolkinji nazočiti svetoj liturgiji po istočnom obredu koja se vrši u pravoslavnom hramu, i od pravoslavnog svećenika primiti presvetu pričest?… Ili jednostavnije: smijem li primiti pričest po pravoslavnom obredu?

Vi zapravo pitate o onome što se u teologiji izražava latinskim izrazom »intercommunio« koji dolazi od riječi »communio«, a znače zajedničko sudjelovanje ili sudioništvo dvaju ili više subjekata u nekoj zajedničko stvarnosti. Kako ističe »Enciklopedijski teološki rječnik« u hrvatskom se naziva i »nepotpuno zajedništvo«, za razliku od punoga zajedništva, te dodaje: »Stvarnost intercommunija se pojavila u kontekstu razjedinjenog kršćanstva, tj. nakon gubitka punoga zajedništva među različitim kršćanskim zajednicama. Odnosi se na neko sudjelovanje u duhovnim stvarnostima, posebno u euharistiji, međusobno razjedinjenih članova Crkava i crkvenih zajednica. Kao takvo, intercommunio je suženi oblik širega pojmacommunicatio in sacris (»zajedništvo u svetinjama«) i posebno se odnosi na dioništvo u euharistiji onih kršćana koji ne dijele istu vjeru i isti oblik crkvenoga života.

Općenito uzevši, pravoslavne Crkve i Katolička Crkva priječe praksu intercommunija kao sredstva koje će izliječiti kršćanske podjele, jer ta podijeljenost krši načelo da je euharistija savršen izraz punoga zajedništva vjere i života, koje ujedinjuje članove Crkve međusobno i s Bogom. Imati dioništvo u euharistiji, dok još nije ostvareno puno zajedništvo, protivi se samom značenju euharistije, koja je najviši izraz takva zajedništva.

Zato Zakonik kanonskoga prava ističe: »Katolički služitelji dopušteno podjeljuju sakramente samo katoličkim vjernicima, koji ih isto dopušteno primaju samo od katoličkih služitelja« (kan. 844 § 1), te na taj način jasno odgovara na Vaše pitanje, dok se u sljedećim paragrafima dodatno pojašnjava i određuje: »Kad god to traži potreba ili savjetuje istinska duhovna korist i samo ako se izbjegne pogibelj zablude ili ravnodušnost, vjernicima kojima fizički ili moralno nije moguće doći do katoličkog služitelja dopušteno je primiti sakramente pokore, euharistije i bolesničkog pomazanja od nekatoličkih služitelja čije Crkve imaju valjane spomenute sakramente« (§ 2).

To znači da Katolička Crkva smatra da postoje okolnosti u kojima je moguće ostvariti intercommunio, no očito je da kod Vas – budući da znamo odakle pišete i znamo da je pastoralni život u Vašem mjestu živ u katoličkoj župnoj zajednici – te okolnosti ne postoje. Naime, zbog tijesnih veza koje već ujedinjuju pravoslavne Crkve i Katoličku Crkvu, kao što su vjera gledom na sakramente i apostolsko nasljeđe službe, zajedničko slavljenje euharistije, pokore i bolesničkoga pomazanja, ponekad ne samo da je dopušteno, nego se i preporučuje, osobito kada je riječ o stvarnoj pastoralnoj potrebi kao što je nemogućnost da katolički ili pravoslavni kršćanin primi sakramente od službenika u njegovoj crkvenoj zajednici. Vi, konkretno, možete primiti sakramente u svojoj crkvenoj zajednici, a pričest pod jednom prilikom nije manje vrijedna i ne može se smatrati manje vrijednom od pričesti pod obje prilike.

Više o tome pročitajte i u dokumentu Drugoga vatikanskog koncila »Unitatis redintegratio« te u Zakoniku kanonskoga prava (kann. 840-848).

Glas Koncila|Bitno.net

[kopitar]

Vjerovatno se radilo o nafori a ona misli pričest

[kopitar]

greška, mora da sam posto vidovit

[Благовесник]

Katolici imaju blagoslov Katolicke crkve da u pojedinim okolnostima prime Sv. Pricesce u hramu koji pripada pravoslavnoj hriscanskoj parohiji, medjutim, nije mi jasno kako to i ostvaruju buduci da kod nas nema pravoslavnog svestenika koji pristaje da pricesti clanove Katolicke crkve?

[Zayron]

Katolici imaju blagoslov Katolicke crkve da u pojedinim okolnostima prime Sv. Pricesce u hramu koji pripada pravoslavnoj hriscanskoj parohiji, medjutim, nije mi jasno kako to i ostvaruju buduci da kod nas nema pravoslavnog svestenika koji pristaje da pricesti clanove Katolicke crkve?

 

Pa ako ih niko od sveštenika ne upita ko su i odakle su i u šta vjeruju prije pričesti

onda tamo gdje niíje tužitelja nema onda ni sudije, prečina ili zločina, krivice i kazne.

Važi ovo: Kde není žalobce není soudce - Gdje nema tužitelja nema tamo a ni sudije

http://www.honzaplsek.cz/law/007.html

Nullum crimen sine lege

Kde není zákon, není zločin.

Gdje nema zakona , nema nji zločina (prečina).

http://cs.wikiquote.org/wiki/Latinsk%C3%A9_v%C3%BDroky#N

[Баба]

Има таквих случајева.

Знам за случај где је једна жена редовно долазила на литургију и причешћивала се да би после пар година рекла да је католкиња.

 

Углавном људи то прећуте.

Или подразумевају да је то исто па ни не питају. 

 

Тек у неким околностима се тo случајно сазна а онда је већ касно.

 

Ова жена је накнадно примила харизму на православни начин( тј. печат дара Духа св.).

 

Такође обред опела значи ни не знам број више људи који су крштено били католици а које смо поп и ја опојали.

Најчешће је случај мешовитих бракова у питању, мада има и случајева ескивирања да се католичкој цркви плати парохијал па зато зову православног попа. Но како год православни поп не може извршити опело над лаиком римокатоликом ако не добије благослов католичког попа.

 

Има и обратних случајева где православни иду на мису и причешћују се.

А знам једну жену која једне недеље иде на мису а друге на литургију, причести се и тамо и овамо.

[Благовесник]

 

А знам једну жену која једне недеље иде на мису а друге на литургију, причести се и тамо и овамо.

I kako gledati na tu zenu, kao licnost koja je u zajednici sa pravoslavnima ili katolicima, ili pak - njihova a nasa, nasa a njihova ?

[Zayron]

U kanonskom pravu katoličke Crkve (CIC Codex Iuris Canonici) o tome piše a treba to razumjet ovako: nova pravna formulacija od drugog vatikanskog sabora (koncila) toleriše privremeni i situacijski intercommunio u tačno opisanim navedenim slučajevima i situacijama koji su gore navedeni i ne smatra se više katolik, katolkinja koji se pričeste u pravoslavnoj crkvi automatski "latae sententie" exkomunikovan a ni apostatom od KC kao što je to važilo do 2VK i takvi bili smatrani automatski otpadnicima od KC. Medjutim KC u svom kanonskom pravu NE MOŽE a ni neće propisivati katolicima kako će se ponašati tamo u tom slučaju jer to dalje nije njena zaležitost niti stvar katoličkog kanonskog prava. To si mora uraditi svaki onako kako to nadje za shodno ako se na to već odluči, jedino je dana neobavezna smjernica, uputstvo da bi svaki katolik ipak trebao o tom obavijestiti tog pravoslavnog paroha, sveštenika o toj svojoj namjeri da se kod njih prčesti, najavi mu to i pričeka na odobrenje ili blagoslov. Ali ta smjernica ili preporuka nije ni oficijalna a nikog u ničem ne obavezuje. Nama je bilo bitno definisati, objasniti i naglasiti više zbog nas samih i svog kanonskog prava te stvari i poziciju tih ljudi u našem kanonskom pravu da ti ljudi više nisu i ne smatraju se apostatama što je naravno važilo prije 2VK, to se tada podrazumijevalo. I da mogu i poslije toga kad se vrate recimo iz Rusije sa Sibira negdje gdje nisu imali na raspolaganju katoličkog sveštenika nastaviti bez ikakvih problema sa posjećivanjem Mise i primanjem sakramenata kod nas kao da se ništa nije desilo. Ne smatraju se dakle crkvenopravno više apostatama, otpadnicima od katoličanstva i KC. kako rekoh to prije tako nije bilo, nezamislivo je bilo pričestiti se u pravoslavnoj Crkvi i smatratiu se i dalje katolikom. To tada nije bilo nikako moguće ni ostvarivo. bilo je to nezamislivo, takva pravna mogućnost nije postojala. U tom je sad ta velika i ključna razlika.

[Благовесник]

Malo pravoslavnih laika zna za to, da Katolicka crkva ili ako hocete RKC, do te mere uvazava kanonske Pravoslavne crkve da im ovim priznaje sjedinjenje sa Hristom, te shodno tome posredno ispoveda da su jedno, jedno telo.

[kopitar]

ja sam iz ovog izvuko zaključak da KC nema problema sa PC i smatra je u svemu pravovjernom, a nažalost PC nemože preći preko nekih stvari pa se pitam ko se ovdje ponaša više kao majka a ko kao kćer.

[Volim_Sina_Bozjeg]

Hristom tj. Telom Hristovim, te onda shodno tome posredno ispoveda da su jedno

 

Da su pravoslavci Telo Hristovo? 

[Zayron]

Prije se svaki katilik/katolkinja koji je svjesno uzeo pričest od pravoslavnog sveštenika a ne nesvjesno ili zabunom (recimo mislio da se radi o grkokatolicima a ono bili pravoslavci a nije si umio, nije bio u stanju zbog jezične barijere to ustanovit tačno) bio smatran IZOPŠTEN, exkomunikovan iz katoličke Crkve samim tim činom a danas, medjutim,  to više ne važi.

[Volim_Sina_Bozjeg]

Prije se svaki koje svjesno uzeo pričest od pravoslavnog sveštenika a ne zabunom (recimo mislio da se radi o grkokatolicima a ono bioli pravoslavci a jnije si umio, nije bio u stanju zbog jezične barijere to ustanovit tačno) bio smatran IZOPŠTEN, exkomunikovcan iz katoličke Crkve samim tim činom.

Kontradiktorno sa onim sto Velja kaze.

[Благовесник]

Da su pravoslavci Telo Hristovo? 

Da.

[Volim_Sina_Bozjeg]

Da.

Pa to je i sve sto nam treba u bilo kakvom odnosu.