О нашим монахињама...нешто и лично...али свакако лепо и поучно...

[antipa]

Њен лик се још памти код нас, јер је неко време боравила у Македонији....

Mati je 1935 godine napustila Nisku eparhiju i sa celokupnim sestrinstvom i duhovnicima oko stotinu monahinja i sedamdesetak iskusenica presla u Makedoniju k u manastir Sv. Preciste , vrlo brzo je u tom manastiru i jos nekoliko organizovala uzoran monaski zivot trudeci se da u svemu pruzi primer sestrama i ostalim vernicima . Njen plodonosni rad je trajao vrlo kratko jer je vec 1941 morala da napusti Makedoniju u roku od nekoliko sati na to su je primorale bugarske okupacione vlasti ! Mati sa delom sestrinstva ponovo dolazi u Srbiju i sklanja se u manastir Blagovestenje podno planine Rudnik. konaci su bili spaljeni i uslova za zivot nije bilo ali vredna i mudra mati Diodora organizuje svoje sestre i okolne mestene i podizu za kratko vreme jedan manji konak kako bi sestrinstvo imalo gde da zivi . Za nepune dve godine mati je manastir obnovila i popaljeno ponovo izgradili ali nemacki vojnici zbog pomoci koju je mati davala partizanima ponovo pale i pustose manastir , ovog puta samo ostaje netaknuta crkVA. Drugo obnavljane nije moglo tako brzo da se organizuje posto je narod jako osiromasio i sam stradao od okupatora ,Sestre su spavale u selu kod dobrih ljudi a preko dana bi dolazile na zgariste i ekonomiju da ponesto porade . Posleratne godine nista dobro ne donose manastiru , skoro celokupno imanje biva oduzeto a sestrama Ruskinjama biva naredjeno da napuste Srbiju upucene su u Albaniju i u manastiru ostaju samo tri sesstre tada je za novu igumaniju izabrana danasnja mati Mihaila ko ja evo punih 65 godina besprekidno upravlja ovim manastirm koji je posle svih nedaca zablistao u punom sjaju i postao je jedan od najuredjenih manastira u Sumadijskoj eparhiji . Mati Diodora se upokojila 1978 g u manastiru sv.Petke nedaleko od Sofije .Posle nasilnog proterivanja matiDiodora je ponovo nekoliko puta dolazial u Srbiju obilazeci svoje sestre u nekoliko manastira u kojimaje ponovo osnovala zensko monastvo .I u Stragarima i okolnim selima mogu se sresti stariji ljudi koji se secaju matuske Ruskinje i njenih mudrih pouka i velikog truda koji je ulagala da se svetinja obnovi

[мирођија]

У Чачку јављају да је од пожара угрожен +Манастир Ваведење,женски манастир који се налази у Овчарско-Кабларској клисури.

Помози им Боже и Пресвета Богородице.

[antipa]

Molitvam svetih mucenika i presvete Bogomajke da Gospod spase ovu svetinju!

[Ведран]

Њен лик се још памти код нас, јер је неко време боравила у Македонији....

Игуменија Диодора (подоцна во схима — Марија),со сестринството. Неодамна беше објавен животописот на преподобната мајка схиигуменија Марија, од нејзиното духовно чедо, Макариополскиот епископ Гавриил ( сега Ловчански Митрополит). Лидија Николаевна Дохторова е родена во Киев во 1896 г. Поминала долга емигрантска одисеја низ повеќе Балкански и Европски држави. Нејзиниот монашки пат започнува во Леснинското сестринство во Хопово, од каде заминува за Бесарабија во манастирот Жапка каде живеела покрај јуродивата старица Диодора. По смртта на нејзината духовна мајка, била замонашена и го добила името на старицата. Вкусувајќи многу неправди и горки искушенија од најблиските, со триесетина сестри се преселила во манастирот „Свети Кирик и Јулита“ во Смиловци до гратчето Цариброд, Србија.

Во периодот од 1925 до 1950 г. била во еден манастир во Србија и во еден во Македонија, манастирот „Пречиста“ во Кичево. Нејзиниот живот во Македонија не е доволно истражен, но постојат неколку битни податоци за ова женско општежитие во „Пречиста“. Духовник во ова време ѝ бил архиепископот Теофан Полтавски. Во манастирот се населиле во 1936 и останале до 1945 г. Во Кичевскиот манастир, како и насекаде каде што живеела со сестрите, бил воведен Уставот на свети Кирил Белоезерски. Неколку години живеела во потполно молчание, носејќи вериги.

Нејзината духовна ќерка Михаила, игуменија на манастирот Благовештение во Овчар–Кабларската клисура, раскажува дека во манастир отишла околу 1934 г. во Дивљане, каде што тогаш живеела матушка Диодора. Од „Свети Кирик и Јулита“ заминале бидејќи тоа бил мал манастир, а сестринството било големо и заминале за Дивљане. Велика схима и монашкото име Марија, ги добила во манастирот Благовештение, кај Стагари. Од овој манастир схиигуменијата Марија со уште 40 монахињи и двајца руски духовници, заминала во манастирот Пречиста во 1937 г. Во таа година имало нови монашења во манастирот, кои ги направил скопскиот митрополит Јосиф. Таму останале до 1945 г., кога заминале во страгарскиот манастир „Благовештение“ во Белградската митрополија.

За време на Информбирото старицата Марија со руските сестри, во 1950 г., била насилно протерана во Албанија. Оттаму, замолиле за помош да одат во Бугарија, каде што се преселиле во 1954 г. основајќи го недалеку од Софија скитот на „Света Параскева“.

Игуменија Салафаила (1890–1988). Една инокиња од духовното поколение на првото Леснинското сестринство, духовно чедо на игуменијата Диодора, по милоста и посебно назначение на самата Пресвета Богородица, го помина

остатокот од животот во Македонија, во манастирот „Пречиста“ во Кичево.

Крстеното име на преподобната старица е Нина (Линдебанова). Името Агрипина го добила на монашењето, а на велика схима го добила името Салафаила. Богољубието, страдањата, подвизите, надчовечкото трпение, доброволното откажување од себе и светот, бескрајна љубов за ближните и многубројните духовни чеда… во староста сите овие црти се читале на нејзиното лице што зрачело со убавина што не е од овој свет. Во контактот со еден нејзин духовно близок пријател, сведок на нејзиниот живот во „Пречиста“, на моето прашање околу биографските податоци, ми одговори: „Знаете, оче, кога ќе ја сретневте матушка доволно беше неколку минути да се насладувате од светлината на нејзиното лице, се друго беше излишно“. Но, сепак, од она што изминатите години се собра од различни извори, денес пред нас имаме чудесно и впечатливо житие.

Матушка Салафаила е родена во 1890 г. во градот Холм — Подкарпатска Русија, во многучлено и богато еврејско семејство. Според кажувањата на леснинската монахиња Матрона (која со уште десетина сестри се преселила од манастирот „Пречиста Кичевска“ во рускиот манастир во Енхарем во Израел), на возраст од само четиринаесет години, оваа богољубива душа доживеала чудесно видение во кое Богородица ѝ го посочила православието како единствена вистинска вера. Сестра Матрона уште раскажува дека после тоа видение, на идната православна монахиња сосема ѝ обелела косата.

По овој необичен настан таа тајно го напуштила домот на своите родители и заминала во ближниот манастир, посветен на чудотворната икона на Мајката Божја од Лесна. На архимандритот во манастирот му раскажала за тоа што ѝ се случило, и му рекла да ја облечат во црно за да не ја познаат роднините кога ќе ја побараат. Во нејзините сеќавања била врежаната сликата како архимандритот ја поучувал во Христовата наука низ фреските и иконите во црквата. Тогашниот епископ Лублинско–Холмски Евлогиј ја приведува во православна вера, а на крштевањето го добила името Нина.

За нејзините први години во монаштвото и периодот на револуцијата, кога целото сестринство било протерано од Русија, досега не ни е познато речиси ништо. За време на престојот на леснинските монахињи во манастирот „Благовештение“, со уште неколку други сестри имала послушание да проси по селата и градовите на Србија. Оттогаш, тешко се разболела во нозете и сe помалку се движела.

Во манастирот „Пречиста“ во Кичево дошла пред Втората светска војна со уште триесеттина сестри и старицата Диодора. За време на војната добила рак, и со оглед на тогашните можности во медицината, не се знаело дали воопшто ќе остане жива. Во таква состојба ѝ се обратила на Богородица, пред чудотворната икона на Пресветата која и денес се наоѓа во манастирот, велејќи: „Богородице, ако ме оставиш жива, никогаш нема да те напуштам!“ Така и се случило, матушка оздравела и засекогаш останала во манастирот. По заминувањето на игуменијата Диодора со сестрите, матушка Салафаила со уште неколку монахињи останала во Кичевскиот манастир. Денес, покрај нејзиниот гроб се наоѓаат и гробовите на останатите Русинки: схимонахиња Варвара, монахињите Рафаила, Таисија, Олимпијада, Варвара и искушеничката Јелена. Схимонахињата Варвара покажувала знаци на јуродивост Христа ради, ги работела најтешките и највалканите физички работи, спиела во шталата помеѓу кравите.

Од 1949 до 1951 г., поради повоените прилики, игуменијата Салафаила престојува во Слепченскиот манастир, кој во тоа време бил метох на манастирот Пречиста. Од 1951 г. конечно ја презема грижата за манастирот Пречиста, никогаш не излегувајќи од кругот на манастирот до крајот на својот живот.

Матушка претежно живеела повлечено во својата келија, криејќи го својот внатрешен живот од очите на посетителите. Затоа луѓето најмногу се сеќаваат на неа по светлината на лицето, молчаливоста, молитвеноста и затворништвото. Излегувала само на црковните богослужби.

Својот животен пат оваа Христова агница го заврши лежејќи неколку години прикована за креветот, со големи отворени рани на нозете, со молитва и трпение очекувајќи го својот Женик. Сегашната старица на манастирот, мајка Агнија, ракажува дека иако со години неподвижна, половина час пред смртта матушка станала и седнала на една столица до прозорецот и гледала кон црквата. Мајка Агнија во тој миг се сетила на кажувањата од народот, како луѓето пред смртта

посакуваат за последен пат со поглед да се разделат од овој свет. При подготовката на телото за погребение, се случило нешто мошне неочекувано: присутните со чудење утврдиле дека отворените рани на нозете целосно зараснале.

Матушка е погребана до останатите руски монахињи на манастирските гробишта во „Пречиста“. Нејзиното благодатно присуство се чувствува и денес.

[Ведран]

извадоци од книгата СВЕТА РУСИЈА - записи од Македонија

[JESSY]

У Чачку јављају да је од пожара угрожен +Манастир Ваведење,женски манастир који се налази у Овчарско-Кабларској клисури.

Помози им Боже и Пресвета Богородице.

isus-sinai .Bogorodica. сачувајте вашу светињу, спасите своја чеда...

[antipa]

http://bktvnews.com

[antipa]

http://www.eparhija-sumadijska.org.rs

[antipa]

http://www.eparhija-sumadijska.org.rs

[Guest]

http://dodjiividi.blogspot.com/2012/02/blog-post_8562.html

[antipa]

http://www.sozeb.org/

[antipa]

www.spc.com

Mati Evgenija

[antipa]

http://www.eparhija-sumadijska.org.rs

[мирођија]

[Guest]

Брате Антипа,

где је ово монашење, јел то скоро било?

По фрескама чиними се да је м.Прерадовац.