Kuran i Nauka

[selkoba]

PULSARI

Tako mi neba i Tarika! A znaš li ti šta je Tarik? Zvijezda koja probija!

(86 - At-Tariq, 1-3)

Riječ ''tariq'' jezički je izvedena iz korijena ''tareqa'', u značenju ''kucati, udarati, lupati''. U velikom broju prijevoda Kur'ana riječ ''Tariq'' je uzeta kao lično ime, što nije pravilno. Ova riječ može također značiti i ''pulsirati'', poput kucajućeg srca, iz čega je izveden pojam ''pulsar'', što označava objekat koji je veoma daleko u svemiru i poput zvijezde proizvodi radio signal.

MALI ZELENI LJUDI IZ SVEMIRA

Jocelly Bell sa engleskog Cambridge univerziteta je 1967. godine iznenada naišao na gravitacijsko polje milion puta veće od Sunčevog. Objekat je emitirao pravilne otkucaje nalik otkucajima srca. U to vrijeme se nije znalo da u svemiru postoji neko nebesko tijelo koje bi moglo biti izvor ovako pravilnih otkucaja. Zbog toga se došlo do zaključka da te signale odašiljaju inteligentna bića sa drugih planeta. S velikim uzbuđenjem štampane su pozivnice, obaviještene su medijske kuće i organiziran pompezni seminar. LGM (Little Green Men - mali zeleni čovjek) značilo je da su otkrivena inteligentna bića u svemiru i da je sa njima uspostavljan kontakt putem radio signala. Nedugo zatim otkriven je izvor spornih radio signala. Bila je neutronska zvijezda, nebesko tijelo koje se okreće nepojmljivo velikom brzinom. Neutronske zvijezde tako su dobile još jedno ime, pulsari. Jocellynino otkriće nije omogućilo uspostavljanje kontakta sa svemircima, ali je osiguralo otkriće pulsara. Riječ ''pulsar'' i ''pulsirajuća'' su u skladu sa riječju ''Tariq'', koja se spominje u Kur'anu, a koja znači ''onaj koji kuca, kucač''.

ZNATE LI ŠTA JE PULSAR?

U drugom ajetu sure ''At-Tariq'' čitamo ''A znaš li ti šta je Tariq?'' Jedna kašičica materije iz pulsara teži milijardu tona. Kada bi na zemlju pao samo djelić materije sa pulsara, probušio bi Zemlju i izašao na drugom kraju planete. Zamislite, kašičica bilo koje materije sa zemlje teži svega nekoliko grama! Ove činjenice dovoljno govore o tome koliko je teško shvatiti pulsar. Pulsar nastaje sažimanjem zvijezde nekoliko puta većih od Sunca. Prečnik pulsara iznosi oko 15 do 20 km. Kada bismo na takav način sabili i naš planet, bila bi to sfera prečnika od svega 100 metara. Zemlji treba 24 sata da se okrene oko svoje ose, dok se pulsar oko svoje ose obrne nekoliko puta u sekundi. Sve ove činjenice pokazuju kako je teško pojmiti pulsar.

HAJDE, IZMISLITE NEKU MUDŽIZU?

Neki su pokušali identificirati zvijezdu sponemutu u navedenim ajetima i tvrdili da je to neko konkretno nebesko tijelo, Saturn ili Venera. Mustafa Mlivo, koji smatra da su to pogrešne pretpostavke i, ističući da Tariq nije ništa drugo do pulsar, kaže:

''Karakteristike nebeskog tijela koje se spominje u prva tri ajeta sure ''At-Tariq'' su:

1- Ono pulsira (kuca);

2- Zvijezda je

3- Probija, buši, prodire

Nijedna planeta Sunčevog sistema ne posjeduje ove osobine budući da:

- nijedna planeta ne pulsira tako da ostavlja utisak kucanja, otkucaja,

- nijedna od njih nije zvijezda, nego su to hladna nebeska tijela,

- nijedna od njih ne proizvodi tako snažnu radijaciju.''

Kao što je to očito, Kur'an govori o zvijezdi koja je otkrivena tek 1970. godine. Zbog toga što niko nije mogao pretpostaviti šta znači pulsirajuća zvijezda, riječ ''Tariq'' se u prijevodima najčešće ostavljala neprevedena, a u fusnotama, rječnicima i tefsirima objašnjavalo se njeno značenje.

Kur'an, čija je svaka rečenica, svaka riječ prepuna dubokih značenja, još uvijek krije misteriozne istine koje treba otkriti. Što više proučavamo Kur'an, sve smo prosvjetljeniji i sve smo učeniji.

[Александар Милојков]

Није ми јасно по којој логици све ове пасусе учитаваш у ајетске реченице? Но, то је већ твој проблем.

[Александар Милојков]

Мислим да дефинитивно правиш антирекламу за Куран.

[Александар Милојков]

Kur'an, čija je svaka rečenica, svaka riječ prepuna dubokih značenja, još uvijek krije misteriozne istine koje treba otkriti. Što više proučavamo Kur'an, sve smo prosvjetljeniji i sve smo učeniji.

Да, те речи душу дају да се у њих учитава шта ти је воља. А што се све веће и веће учености тиче, кад човек погледа исламску цивилизацију, не би се баш реклу да кипи од знања. Изгледа да слабо читају Куран.

[Александар Милојков]

Riječ ''tariq'' jezički je izvedena iz korijena ''tareqa'', u značenju ''kucati, udarati, lupati''. U velikom broju prijevoda Kur'ana riječ ''Tariq'' je uzeta kao lično ime, što nije pravilno. Ova riječ može također značiti i ''pulsirati'', poput kucajućeg srca, iz čega je izveden pojam ''pulsar'', što označava objekat koji je veoma daleko u svemiru i poput zvijezde proizvodi radio signal.

Ако је тачна етимологија ове арапске речи коју наводиш, онда њено значење нема везе са пулсирањем звезда. Јер, звезде не пулсирају ударајући нити куцајући. Невероватни сте, заиста. Невиђено подваљивање.

[oslonac]

Kur'an, čija je svaka rečenica, svaka riječ prepuna dubokih značenja, još uvijek krije misteriozne istine koje treba otkriti. Što više proučavamo Kur'an, sve smo prosvjetljeniji i sve smo učeniji.

Да, те речи душу дају да се у њих учитава шта ти је воља. А што се све веће и веће учености тиче, кад човек погледа исламску цивилизацију, не би се баш реклу да кипи од знања. Изгледа да слабо читају Куран.

Oni su ,moj druže,prednost dali dunjaluku (ovom svijetu) i odbacili zuhd (Kaže ibn Tejmijje: „Zuhd je ostavljanje onoga što ne koristi na ahiretu.“. Također, se kaže da je zuhd bježanje srca od dunjaluka ne zamarajući se njime, a također se kaže, zuhd je pražnjenje srca od onoga od čega je prazna ruka.). Zato ih je Allah s.w.t. i ponizio,ali vremena se mijenjaju...

Evo jedan lijep člančić šta je to imala islamska civilizacija prije svih, i prije nego je ova tehnologija,kojoj kumuje sotona, došla na djelo:

Medicina i zdravstvo

Prof.. Mejerhof u "nasljeđu Islama" (str. 132) piše: "Muslimanski ljekari ismijali su se krstaškim vidarima zbog njihove trapavosti i elementarnog neznanja. Evropljani nisu znali vrijednost knjiga Ibn Sinaa (Avicenna), Džabira (Jaber), Hassana bin Havthama, Razija, ali su dali da se te knjige prevedu na latinski. Ti prijevodi još uvijek postoje bez imena prevodilaca. U 16. vijeku knjige Ibn Rušda (Averos) i Ibn Sinaa su u Italiji prevedene na latinski jezik i korištene kao osnova za obrazovanje na talijanskim i francuskim univerzitetima."

Na str. 116. iste knjige, piše: "nemalo poslije smrti Razija, pojavila se nova zvijezda znanosti i kulture. Bio je to Ibn Sina (37O.-429.h.g.). lako je bio veći poznavalac filozofije, raširenost njegove medicine u Evropi bila je zapanjujuća." U istom djelu na 118 str. stoji: 'Tla svim stranama islamskog svijeta bilo je i drugih ljekara, osim Razija i Ibn Sinaa, a izmađu ostalih i ovi: Ibn Rušd, Abu al-Qais, Ibn Wafeed svi iz Španije, Ali ibn Ridwan iz Egipta, Abu al-Muwaffaq Mansur iz Harata, Ibn Abbas iz Irana i dr. Oni su iza sebe ostavili veoma vrijedna i dragocjena djela, koja su nekoliko puta prevođena na latinski i druge jezike. Evropa se mnogo okoristila njihovim djelima."

Citiramo isto djelo sa 128. str.: "Muslimani su u svoje vrijeme prednjačili u odnosu na njihove kolege u mnogim znanostima. Svojim dostignućima zapanjili su svijet. Evropa nije ništa znala o bakteriji kolere kada su muslimani ušli u Španiju, a ljudi su tamo na bolest gledali kao na kaznu poslanu s neba zbog počinjenih grijeha. Islamski ljekari već su tada dokazali daje čak i bubonska kuga samo zarazna bolest i ništa više.'

Dr. Mejerhof piše o Avicenninoj knjizi Zakon' (Qanoun) daje to remek djelo medicinske nauke koje je dokazalo svoju vrijednost tako što je štampano u seriji od 16 izdanja u zadnjim godinama 15.vijeka, 15 na latinskom ijedna na hebrejskom jeziku. U 16. vijeku više od 20 daljnjih izdanja je bilo objavljeno zbog njegove velike vrijednosti, ria ovo djelo napisano je mnogo drugih madicinskih djela na hebrejskom i latlffeskom jeziku. Nekoliko puta je štampano sredinom 19 st. Dugo vremena je proucvano u školama i univerzitetima. Vjerovatno je to jedno od najpoznatijih velikih djela medicine. I bez obzira na napredak koje je medicina ostvarila, ovo djelo je i dalje osnovni priručnik i izvor za medicinske znanstvanike."

Wail Durant piše daje Muhammed ibn Zaharija Raži (Rhazes) bio jedan od najnaprednijih islamskih liječnika, autor više od 200 rasprava i knjiga koje su i danas vrijedne proučavanja, a naročito se ističu ova djela:

1, "Kozice i ospice" (djelo objavljeno na latinskom i drugim evropskim jezicima, imalo je 40 izdanja, između 1498. i 1866.g.),

2. Velika enciklopedija" u 20 tomova, danas skoro nedostižnih; pet tomova bilo je posvećeno bolestima očiju. Djelo je prevedeno na latinski 1279. g., a štampano 1542.g., čak pet puta. Svrstava se u najvažnije izvore medicine u svijetu, a u biblioteci medicinskog fakulteta u Parizu bilo je 1394. g. jedno od devet temeljnih djela. "(Povijest civilizacije, 7/759).

"Hirurgija je napravila sličan prodor zahvaljujući islamskim znanstvenicima. Kada su se evropske škole medicine bavile još uvijek teorijom izučavajući neka medicinska djela, muslimani su već uveliko koristili anestetike, za koje se inače smatra da su novije otkriće." (Islamsko-arap-ska civilizacija, 637. str.). U istom djelu, na str. 630, također, stoji: "Raži je otkrio nove metode liječenja, kao na pr. upotreba hladne vode prilikom liječenja stalne groznice, upotreba pumpe u slučajevima apopleksije, upotreba specijelonog konca za zašivanje rana sačinjenog od životinjskih crijeva. On je prvi upotrijebio obloge žive.'

"Djela Ibn Sinaa, u to vrijeme, su prevedena na više svjetskih jezika. Šest stoljeća ona su bila osnova i oslonac medicine. Predavanja iz medicine na akademijama Francuske i Italije uzimana su iz djela Ibn Sinaa, a Francuska ih je izbacila iz upotrebe tek prije 50 godina." (Islamsko-arapska civilizacija, 633. str.).

Muslimani su medicini ponudili mnoga otkrića. A ko želi više saznati o tom doprinosu, neka se obrati na specijalizirana djela iz te materije. Ovdje ćemo samo napomenuti da su muslimani postavili dijagnozu tuberkuloze preko noktiju na prstima; liječenje žutice, zaustavljanje krvarenja hladnom vodom, razbijanje kamenca u mokraćnoj bešici i bubrezima, da bi se zatim odstranio, operacija hernije (kile) i dr." (Wail Durant, Historija arapsko-islamske civilizacije, 7/78)

Najveći muslimanski hirurg, Abu eI-Qasem iz Endelusa, od milja zvan Abu al-Qais, izumio je mnoge hirurške instrumente, koje je nacrtao i opisao: "Djela Abu al-Qaisa bila su izvor i polazna osnova za sve hirurge, još od 14. stoljeća. Štampana su na latinskom jeziku nekoliko puta, a posljednje izdanje je publicirano 1816. g." (Islamsko-arapska civilizacija, 632. str.).

[oslonac]

Još:

11.farmakologija

Gustav le Bon piše: "Muslimani su primijenili mnoga otkrića u metodama liječenja bolesnika, a između ostalih i upotrebu hladne vode u liječenju tifuzne groznice. Ovu metodu Evropa je napustila nekoliko stoljeća, da bi se zatim ponovo vratila istoj metodi. Muslimani su izumili umjetnost miješanja hemijskih medikamenata u pilule i otopine, od kojih su mnoge i danas u upotrebi, mada se za neke od njih tvrdi da su potpuno novi izumi ovoga stoljeća od strane hemičara koji nisu svjesni njihova historijata. Islam je imao dispanzere u kojima su se lijekovi pacijentima propisivali bez naplate, a u dijelovima zemlje, gdje bolnice nisu bile dostupne, liječnici su odlazili u redovne posjete pcijentima s instrumentima i lijekovima" (Islamsko-arapska civilizacija, 65. i 637. str.) Georgi Zejdon piše: "Savremeni evropski farmaceuti, koji su studirali historiju svoje profesije, otkrili su da su muslimanski stručnjaci na naučnim principima zasnovali formakologiju kao nauku. Izumili su nove metode spravljanja lijekova i sačinili sasvim nove lijekove. Oni su, prvi put, otvorili specijalizirane radnje za izradu i prodaju lijekova, kao što su to današnje apoteke. Mek Kap zapisa daje samo Bagdad imao 60 apoteka koje su redovno davale recepte koji su plaćani iz državne blagajne (bejt al-mal), a po naredbi halife." (Veličina muslimana Španije, 183. str.)

Dokaz tim činjenicama može se naći u imenima koja je Evropa dala cijelom nizu lijekova i trava, a koja odaju svoje arapsko, indijsko ili perzijsko porijeklo. Takvi su: alkohol, alkali (baze), alkeni, aprikot, arsen. Ovo su samo neki nazivi koji počinju sa slovom A. (Opširnije pogledaj u: Historija arapsko-islamske civilizacije,

12.Bolnice

Georgi Zejdon nastavlja: "Već krajem 3. hidžretskog stoljeća, Mekka, Medina i drugi veliki muslimanski gradovi su imali bolnice, dok su se guverneri Abasida i njihovi ministri međusobno natjecali da u svojim regionima imaju najbolju takvu instituciju za liječenje bolesnih. Samo je Bagdad imao četiri velike bolnice. Tri stotine šezdeset osme hidžretske godine, guverner 'Adhud-ud~Đowleh Deylamy osnovao je 'Adhudi bolnicu sa 24 specijaliste, svaki stručnjak u svom području. Ova bolnica je ubrzo postigla takvu reputaciju daje nadmašila sve bolnice u cijelom islamskom svijetu, iako je tokom vremena, i ona sama bila prevaziđena."

"Red i uređenje islamskih bolnica bio je takav daje osiguravao ravnopravan tretman za sve pacijente bez obzira na mezhebsku pripadnost ili zanimanju, a liječenje je bilo pružano sa dužnom brigom prema svakom pacijentu. Posebna odjeljenja postojala su za pacijente sa specifičnim bolestima. U neposrednoj blizini bolnica izučavala se medicina i ispitivali lijekovi. To su bila mjesta gdje su studenti učili teoriju, a u bolnicama su obavljali praksu, nadalje, postojale su putujuće bolnice (kao što je to danas) sa ljekarima i opremom prebacivanom na kamilama ili mulama u svaku oblast. Sultan Mahmud Seldžuk putovao je s bolnicom kojoj je bilo potrebno 40 kamila za transport.' (Historija arapsko-islamske civilizacije, 3/282)

Dr. Gustav le Bon piše: Muslimanske bolnice su građene prema najvišim zdravstvenim i medicinskim standardima. Možemo reći da su za svoje bile bolje osposobljene od današnjih evropskih bolnica. Bile su prostrane, dobro prozračene i s mnogo tekuće vode. Muhammed bin Zaharija Raži (Rhazes) bio je određen od sultana da pronađe najprikladnije mjesto u okolini Bagdada za gradnju nove bolnice. On je posjetio svaki dio grada i njegovu periferiju, objesio je komad mesa da stoji, dok je u međuvremenu pregledao zarazne bolesti u susjedstvu i proučavao klimatske uslove, naročito stanje voda. Uporedio je sve te različite eksperimentalne testove i na kraju ustanovio da svi upućuju daje mjesto, u kome je komadić mesa bio posljednji zahvaćen procesom kvarenja, adekvatno za podizanje bolnice. Ove su bolnice imale velike zajedničke odjele, te posebne odjele za studente medicine. Učenici su obučavani u dijagnostici i usavršavali se putem teorijskog saznanja i eksperimentalnog iskustva i provjere, promatranja i iskustava. Također, postojale su i posebne bolnice za mentalne bolesti i apoteke koje su besplatno isporučivale nove lijekove." (Arapsko-islamska civilizacija, 635. str.)

Mek Kap piše: Kairo je imao veliku bolnicu s fontanama, cvijetnim vrtovima i 40 velikih dvorišta. Svaki siromašni pacijent bio je ljubazno tretiran i nakon izliječenja poslan kući sa zlatnikom." (Veličina muslimana Španije, 183. str.)

"Kordova je imala 50 bolnica, 900 hamama i 600 džamija." (Svijet Islama, 82. 83. str.)

13.Hemija

Džabir ibn Haljan (Jaber ibn Hayyan), učenik šestog imama Dža'fera 1/As-Sadeqa, postao je poznat. Širom svijeta, kao veliki poznavalac hernije. Maks Mejerhof za njega kaže: "Džabir ibn Hajjan je danas u svijetu poznat kao otac hernije. Danas imamo od njega 900 knjiga iz te oblasti. Utjecaj njegovih djela u historiji hernije u Evropi je opće poznat." (nasljeđe Islama, 112.str.)

Rahmetli Hibetuddin (Hebah ad-Din) Šehrestani u svom djelu 'Ad-Dalail wa al-Masail" za njega kaže: Pregledao sam nekih pedesetak starih rukopisa, djela Džabira, u kojima, uglavnom, prenosi znanje od imama Dža'fera. Više od 500 njegovih djela bilo je štampano u njemačkoj prije više od 300 god., a većim dijelom su pronađena medu blagom nacionalnih biblioteka u Parizu i Berlinu, dok su ga mnogi Evropljani od milja zvali -Učitelj mudrosti i pripisali mu otkriće 19 hemijskih elemenata od ukupnih stotinu danas poznatih, njemu se pripisuje teorija o jedinstvu elemenata u čijoj je osnovi energija introvertna atomu materije. Tek je moderna Evropa progovorila o tzv. atomskoj energiji." (Ad-Dalail wa al-Masail, As-Sayyid Hibah ad- Din Aš-Šehrestani, Bagdad, 51.-53. str.)

Dr. Gustav Le Bon piše: "Muslimani su otkrili seriju elemenata, koji su i dan-danas neophodni u hemijskoj i industrijskoj proizvodnji. Muslimanima je to sve bilo dobro poznato, no, nažalost, mnoge njihove knjige iz ove oblasti su zagubljene. Ako pogledamo koje hemijske sastave sadržavaju njihove knjige, osvjedočit ćemo se koliko su bili napredni u svome vremenu, njihova iskustva i vještina u prizvodnji boja, iskopavanju ruda i metala, proizvodnji čelika, preradi kože, potvrđuju da su maksimalno koristili herniju i dostignuća u toj oblasti. A to Što kažu daje La Voazje prvi otkrio ovu znanost nije tačno. Jer, trebamo znati da nijedna znanost ne može nastati odjednom, pa tako i hernija. Da nije bilo musli-maskih labaratorija i njihovih važnih otkrića u ovom domenu još prije 1.000 god., La Voazje ne bi napravio nikakav pomak u herniji." (Arapsko-islamska civilizacija. 612. str.)

Georgi Zejdon piše: nema sumnje da su muslimani otkrili mnoge hemijske sastave, koji su temelj savremenih dostignuća u domenu hernije. Muslimanima se odaje priznanje za otkriće nitro kiseline, sumporne kiseline, nitroglicerina, hlorovodične kiseline, potaše, amonijačne vode, amonijačne soli, nitrata srebra, sumpornog hlorida, kalijum-nitrata, alkohola, alkala, auripigmenta (žuti arsen trisulfid), boraks i dr. Uopćeno znamo da su muslimanski hemičari ostvarili još i mnogo drugih otkrića,

ali su nam o njima nepoznate detaljne informacije,' (Historija arapsko-is-lamske civilizacije, 1/279)

Ser Edvard u svom djelu "Iz istorije hernije" piše: "Hernija je znatno uznapredovala u vrijeme abasidskih halifa. Muslimani su već tada ovladali vještinom destilacije, isparavanja i sinteze. Prvi put oni upotrebljavaju natrij, ugljik, natrij-karbonat, aluminij, kalij, amonijum-klorid i dr.'

Govoreći o Raziju, kao svijetlom liku u herniji, dr. Mejerhof kaže: "njegovo veliko djelo, "Sina'ah al-kemiya", napokon se našlo u biblioteci jednog od indijskih prinčeva. U toj knjizi Raži je razdijelio sve hemijske elemente po grupama, a zatim objasnio hemijske osobine svake grupe." (naslijeđe Islama, 12. str.)

Wail Durant piše: 'Možemo reći daje hernija kao znanost, djelo muslimana. Jer, ono što su Grci uradili bilo je ograničeno na neke eksperimente i nejasne pretpostavke. Muslimani su na to dodali svoja veoma precizna promatranja, naučne analize i utvrdili rezultate. Muslimani su raščlanili mnoge elemente. Uradili su i knjige o dragom kamenju. Raščlanili su vrste glicerina i baznih elemenata. Istraživali su na stotine lijekova, a stotine drugih su napravili. Miješanjem nekih elemenata, a posebno zlata i srebra, dostigli su nivo autetične hernije. Uz pomoć mnogih knjiga, anonimnih muslimanskih autoriteta, koje su prevedene na latinski jezik, uznapredovala je hernija u Evropi." (Povijest civilizacije, 11/155)

[Александар Милојков]

Ови знаменити Арапи које помињеш, знаш ли кога су читали? Аристотела. Грка. Неки су због тога осуђивани као јеретици у исламу.

[oslonac]

Ima toga još,ali evo link koga interesuje:

http://www.mullasadra.com/knjige/ISLAMIZAPADNA11.html

A,evo i objašnjenje zašto nazaduju:

Ako smo mi nasljednici ove velike islamske civilizacije, zbog čega onda živimo danas ovako. Šta je to što nas je udaljilo sa vodeće svjetske pozicije? Zašto je oslabila naša civilizacija, naša znanost i naša politička moć? Zašto se zaustavio naš uspon? Zašto smo zamijenili uloge sa zapadnjacima, te koristimo njihove izume, u proizvodnji i industriji, a zauzvrat ništa ne nudimo. Šta je danas razlog ovakvog ponižavajućeg života muslimana, uprkos svijetlih stranica njihove historije na Istoku i na Zapadu?

Muslimani nisu postigli ovaj blistavi uspjeh udarajući u prazan bubanj i baveći se kozmetikom vanjskih formi. Kao posljedica islamskog odgoja i obrazovanja, ostvarenje ovaj zapanjujući napredak. Zajednica, koja je bila daleko od nekog društvenog poretka, koja je svu svoju snagu trošila u ratovima i unutarnjim gloženjima, postala je jedinstvena zajednica i za veoma kratko vrijeme muslimani su postali vodeća sila svijeta. Za uređenje bilo koje snažne zajednice, potrebni su snažni i jaki temelji i načela, te moral i potpuni duhovni sklad, ako želi opstati, trajati, razvijati se i napredovati. Islam svome ummetu nije dao snagu i moć u oružju, topovima i tenkovima. Islam je, u početku, podstaknuo razmišljanja i ideje ljudi na pravom putu, te udahnuo u zajednicu duh bratstva, bliskosti i pravde.

Historija je jasno pokazala, da kad god su muslimani napustili kur'anska načela, zahvatili bi ih talasi poniženja i nesreće. Muslimani, koji su u prošlosti postavili temelje jedne od najmoćnijih civilizacija, bili su bliski duhu Islama. Dinamika individualnog i društvenog života u islamskim zemljama je oslabila, a sunce islamske civilizacije počelo je zalaziti kada je izgubljen sklad između ideje i nauke, između duha i materije, kada je nestalo ambicioznosti i preduzimljivosti. Te vrijednosti preuzeli su zapadni narodi i krenuli putem preporoda, dok se njihova znanost i civilizacija nisu proširili po cijelom svijetu, iako u njihovim vjerskim knjigama nema ni riječi o tome. I na moralnom planu muslimani su postali dekadentni, napustili su čistotu bratstva, iskrenost i ispravnost u govoru i djelovanju, te druge moralne vrijednosti.

Kada su muslimani prekoračili ove granice, napustili su i svoju vjeru Islam. Svoj put su nastavili u znaku neznanja i zabluda, daleko od savršenog zakona kojeg im je Allah objavio. Da se muslimani nisu udaljili od izvornog Islama, u njihovoj jedinstvenoj zajednici se ne bi pojavili tako duboki raskoli. Da su ostali dosljedni sljedbenici Islama, zagospodarili bi cijelim svijetom i njime bi vladao Islam. Lakas, jedan od prijatelja Napoleona na ostrvu Sart Helen, priča: Kada je napoleon živio u Egiptu, u čudu se pitao: Kako su ovi ljudi (muslimani) uspjeli osvojiti tolike zemlje i držati ih pod svojom kontrolom?" Ovo je bio jedan od razloga da Napoleon stekne tako visoko mišljenje o Islamu. On je govorio: "Mislim da ću primiti Islam.'

Danas je Islam skoro potpuno istisnut iz društvenih, političkih, pravnih i zakonodavnih sistema, pa i iz života muslimana. Današnje muslimansko društvo se potpuno razlikuje od ondašnjeg. Današnje muslimansko društvo slijedi i primjenjuje neislamske zakone i sisteme, a takva društva

su neislamska. Današnja muslimanska društva ne posjeduju islamski nauk niti islamski moral, nijedan dio njegove civilizacije nije izgrađen na islamskim principima. Između vjere muslimana i njihovog djela nije ostala nikakva veza. Zato su muslimani odgovorni za današnji poraz i stagnaciju. Ako muslimani hoće da imaju značajnijeg utjecaja u svijetu, onda moraju shvatiti opću situaciju u kojoj se taj svijet nalazi i jasno odrediti svoje mjesto u njemu, na taj način moći će popraviti svoju situaciju i ponovo se vratiti svojoj duhovnoj poruci, nose u sebi.

Ukoliko se muslimani ne vrate svekolikim izvorima svoje civilizacije, izvoru Islama i njegovih načela, neće moći povratiti prijašnju slavu. Dakle, muslimanima ne preostaje ništa drugo do da se vrate Islamu, koji im nudi rješenja za ovaj i budući svijet; da učvrste svoju vezu sa metodologijom islamske misli; da čuvaju dostojanstvo i svetost Ugovora, na koji su se Allahu obavezali. Samo na taj način će moći povratiti prijašnju slavu.

[oslonac]

Ови знаменити Арапи које помињеш, знаш ли кога су читали? Аристотела. Грка. Неки су због тога осуђивани као јеретици у исламу.

I od njega su sve naučili???

[Александар Милојков]

Ови знаменити Арапи које помињеш, знаш ли кога су читали? Аристотела. Грка. Неки су због тога осуђивани као јеретици у исламу.

I od njega su sve naučili???

Авицена, рецимо, је био жестоки аристотеловац. Наравно, ја не поричем да је било паметних и надарених људи у сваком народу.

Ево погледај кратку скицу коју сам направио:

Исламска философија

Исламска философија имала је утицаја на философију хришћанства. Највише зато што је преко ње углавном упознавање Аристотеловог учења на западу. Притом су исламски философи интерпретирали Аристотела на начин који је често био у нескладу са хришћанством, па је аристотелизам наишао на противљење многих хришћанских мислилаца.

Сиријски хришћани су први преводили Аристотела и друге античке философе. У првој етапи превођено је са грчког на сиријски. У другој етапи са сиријског на арапски.

Муслимански философи могу се поделити у две групе: источну и западну. Источну чине:

1. Алфараби – умро је око 950. године. Припадао је багдадској школи. Философију одваја од теологије. Користи аристотелске аргументе у доказивању Божије егзистенције, а новоплатонизам при изградњи свог система. Уз то био је под утицајем мистицизма, његова философија је религиозно обојена.

2. Авицена – највећи у источној групи. Творац је схоластичког система у исламском свету (980-1037). Рођен је у Персији, изузетног је био образовања, пустолов, плодан писац. Главно философско дело му је Књига исцељења. Ствара властити систем под јаким аристотелско-платонским утицајем и покушава да га помири са исламом. Донекле нагиње пантеизму. Утицао је на латинскиу схоластику бар по три питања: 1. питање о сазнању и илуминацији; 2. о есенцији и егзистенцији и 3. о материји као начелу индивидуације.

3. Алгазел (1058-1111) – предавао је у Багдаду. Супротставља се претходној двојици са становишта правоверног ислама.У делу Оживљавање религијских наука брани учење о стварању света из ничега и у времену и учење и универзалној Божијој каузалности. Био је мистичар и писац. Живео је аскетско-контемплативним животом. Користећи разне утицаје ствара духовни систем који је персоналистички (непантеистички), који је у служби верског мситицизма. У подручју чисте философске спекулације нагиње скептицизму, што је протест верског миситицизма против рационализма.

Западна група:

1. Авероес – рођен је у Шпанији 1126, најзначајнији је на западу. Био је судија (након студија), протеран је са двора и умро је у Мароку 1198.

Аристотел је за њега био врхински ауторитет, зато пише мноштво коментара на његово учење. Пориче еманацију, па је зато правовернији од Авицене, али одбацује личну бесмртност. Теоријом о двострукој истини покушава да помири философију са теологијом (иста истина изражава се јасно у философији, а алегорично у теологији). Тиме он подређује теологију философији. Његово становиште доводи до забране и спаљивања философских дела у исламској Шпанији.

Инетересантно је да Данте дугује исламским фиолсофима значајне ставове своје философије, што манифестује поштовањем које им указује у Божанској комедији.

[selkoba]

Nema Aristotel bio zvjerka velika

Sve od njega

cak i ovo

I kunem se mjestom gdje se zvijezde gube, a to je, da znate, zakletva velika.

(56 – Al-Waqi’a, 75-76)

Izraz iz navedenog 75. ajeta, koji smo preveli kao ''mjesto gdje se gube'', prijevod je arapske riječi koja glasi ''mevki''. Ista riječ spominje se i u 53. ajetu 18. sure ''Al-Kahf'' i tu izražava ''padanje'' grješnika u vatru. Korijen ove arapske riječi je ''vakaa'' i u Kur'anu se koristi u značenju pasti, desiti se, ostvariti se, realizirati se i sl.

Zvijezde se obdržavaju hidrogenskim eksplozijama u njihovoj unutrašnjosti. Ovim eksplozijama jedan dio materije se pretvara u energiju oslobađajući vrlo visoku temperaturu. Cjelokupnu energiju koju bi oslobodili sagorijevanjem dva miliona kilograma uglja možete dobiti pretvaranjem u energiju samo jednog grama materije. Ilustracije radi, na našem Suncu, koje je zvijezda srednje veličine, svake sekunde četiri milijarde kilograma materije pretvara se u energiju. Zvijezde koriste samo mali dio svoje materije kao gorivo i, kada se to gorivo potroši, zvijezda umire. Rađanje i smrt, koje je Allah, dž. š., odredio svemu živom, odredio je također i zvijezdama. Svaka zvijezda neizostavno ima svoj kraj. ''Mi umiremo, ali naš Stvoritelj vječno postoji i Njegovo stvaranje se neprestano nastavlja'', kao da govore zvijezde koje umiru, dok se na drugoj strani svemira rađaju nove zvijezde.

[Milan Nikolic]

Svemir se siri

Mi smo nebo moći Svojoj sazdali, i Mi ga, uistinu, širimo.

(51-Az-Zariyat, 47)

Лепо! А који то ,,Ми''? Пресвета Тројица?

[selkoba]

BEZ STUBOVA UZDIGNUTO NEBO

Allah je nebesa, vidite ih, bez stubova podigao …

(13- Ar-Ra'd, 2)

Činjenica da Kur'an govori o naučnim fenomenima koji nisu objašnjivi nivoom znanja u vrijeme Muhammeda, a. s., samo po sebi predstavlja čudo. Nastojeći istaći ovu karakteristiku Kur'ana, u ovoj knjizi smo više mjesta ustupili naučnim činjenicama iskazanim prije više od 1400 godina, koje je bilo moguće shvatiti tek u posljednjim stoljećima. Jedna od naučnih činjenica, koje je bilo nemoguće saznati istraživanjem i naučnim opservacijama u vrijeme Muhammeda, a. s., sadržana je u citiranom ajetu. Međutim, ova činjenica nije potvrđena u posljednje vrijeme, nego mnogo ranije. Ljudi su prije mnogo vremena saznali da nebo ne stoji na stubovima. Ali, u vrijeme objave Kur'ana, ljudska zajednica nije imala ovakav zajednički stav. Čak i nakon objave Kur'ana bilo je onih koji su vjerovali da se nebo naslanja na planine na krajevima Zemlje.

Primjera radi, u jednom od starih izdanja Nove američke biblije postoji slika koja pokazuje kako su autori Biblije zamišljali svijet. Na toj slici nebo je prikazano kao prevrnuti tas oslonjen na stubovima. (Vidi: The New American Bible, St Joseph's Medium Size Edition, str. 45)

Ibn Abbas (umro 68. hidžretske ili 687. god. Nove ere), Mudžahid (umro 100. hidžretske ili 718. god. Nove ere), Ikrime (umro 115. / 733. god.) vjerovali su u postojanje stubova (planina) koji drže nebo. Pomenute osobe su vjerovale kako se kur'anski ajet odnosi na vidljivi dio, a da se na nevidljivim mjestima nalaze stubovi koji nebo drže uzdignutim. Bilo je i zajednica, kao što su Babilonci, koje su bile ubjeđenja da se nebo naslanja na planine na kraju svijeta. U vrijeme kada je živio Muhammed, a. s., ljudi nisu znali da je Zemlja okrugla i da bi kretanje u suprotnim smjerovima dvojicu putnika ponovno dovelo na početnu poziciju. Iz tog razloga, tvrdnja da je nebo naslonjeno ili nije naslonjeno na stupove bila je nepoznata, neodređena tvrdnja, koju je bilo nemoguće dokazati u doba Vjerovjesnika. To što je Kur'an dao pravilno objašnjenje nekog nerazjašnjenog ili, u vrijeme njegove objave, nepoznatog pitanja predstavlja prvorazredno čudo, nadnaravni fenomen.

Navedena činjenica koju Kur'an spominje, nije osigurala Vjerovjesniku nikakvu prednost, pošto ju je bilo nemoguće dokazati u njegovo vrijeme. Štaviše, moguće je da su, zbog nerazumijevanja onoga što je navedeno u ovom ajetu i nemogućnosti dokazivanja toga, upućeni određeni prigovori na Kur'an. Oni koji tvrde da je Muhammed, a. s., napisao Kur'an ne mogu objasniti postojanje činjenica u Kur'anu koje su bile u oprečnosti sa općeprihvaćenim ubjeđenjima u vremenu u kome je Vjerovjesnik živio.

I u kontekstu ovog pitanja postoji jasna potreba da, radi boljeg poimanja vrijednosti onoga što Kur'an iznosi, u mašti odemo u vrijeme Vjerovjesnika i da pokušamo shvatiti način razmišljanja ljudi tog perioda. Kur'an je objavljen u vremenu kada nije bilo aviona, automobila, kada se nije znao ni oblik Zemlje, niti je bilo geografskih karti, u okruženju gdje većina nije znala ni čitati ni pisati. Na ove činjenice trebamo podsjetiti one koji tvrde da je Kur'an napisao Vjerovjesnik, ili ljudi iz tog vremena. Mislimo da ćemo bolje shvatiti fenomene Kur'ana ako uzmemo u obzir da su ove teme, o kojima govori Kur'an, obznanjenje u tom vremenu.

[selkoba]

Svemir se siri

Mi smo nebo moći Svojoj sazdali, i Mi ga, uistinu, širimo.

(51-Az-Zariyat, 47)

Лепо! А који то ,,Ми''? Пресвета Тројица?

Hajd bolan ne pravi se kao da ne znas

"Mi" izraz koji se koristi kad se obracas kraljevima

"Vase visocanstvo" "Vi" -kada se govori o kraljevima