Литургија под земљом

[Guest - . . .-]

Bogu je milo kad se sveta liturgija služi. Bilo da je u crkvici u selu Jugovićima blizu Gacka, ili u staroj crkvi na Prljači u Trebinju, ili Sabornom hramu koji vaskrsava, ili kada mili zvuci odjeknu iz zemlje. Ili tačnije rečeno, ispod zemlje. Dobro ste pročitali poštovani čitaoci. A u toj crkvi služi svetu liturgiju jedan naš Hercegovac, Strahinja Janjić.

 

 

On sasvim sigurno, kada je postao sveštenik, ni slutio nije da će jednog dana svetu liturgiju služiti i učestvovati u Liturgiji u Crkvi koja je smještena pod zemljom. Djeluje gotovo nestvarno, ali, u Australiji, gdje se otac Strahinja nalazi na službi, gotovo sve neobično i nestvarno.

 

 

- Tražeći svoje mjesto na zemaljskom šaru, ovdje se našao i priličan broj Srba. Oni su se iz raznih krajeva otadžbine i zbog različitih razloga obreli ovdje i postali kopači opala. Radeći i trudeći se da dovedu u red svoje živote, kako je to najbolje moguće, samopregornim radom, nesebičnim prilozima, ali ponajprije vatrenom ljubavlju prema Bogu i svojoj svetoj majci – Srpskoj Pravoslavnoj Crkvi, podigli su, ili bolje reći iskopali, najneobičniju i najveličanstveniju građevinu u Australijskoj pustinji. To je hram posvećen Svetom Proroku Iliji Tesvićaninu. Tu naši Srbi saboruju, raduju se Božijim ugodnicima u blagoslovenom liturgijskom sabranju kroz koje se na sve izlivala beskrajna rijeka milosti Božije. Mještane je, prvenstveno svojim dolaskom i blagoslovom obradovao Vladika Irinej - kaže otac Strahinja.

 

 

Dolaze u nadi da će se obogatiti
U Kuber Pidi dolaze brojni Srbi. Svi su vjernici a većina njih se pomoli svetom Iliji da mu pomogne u traženju opala. Svakog ljeta očekuje se dolazak novih srpskih kopača, koji će uz pomoć Svetog Ilije okušati sreću – pokušati da se obogate

.

 

 

 

 

Kuber Pidi je rudarski gradić od oko 3500 stanovnika, poznat kao svjetska prestonica opala. Nalazi se u pustinjskim predjelima Južne Australije, gdje temperaturne razlike mogu biti velike. Stoga se većina stambenih objekata nalazi izdubljena u strani brda ili ukopana pod zemljom, uključujući i ovu pravoslavnu crkvu. Naselje su osnovali rudari, oko 1915-17. godine, a naziv je došao od aboriđanske riječi “kupa piti”, što u prevodu otprilike znači – bijeli čovjek u rupi. Zahvaljujući masovnom doseljavanju Evropljana nakon Drugog svjetskog rata, grad se počeo razvijati. Tokom 60-tih i 70-tih godina kopanje opala je preraslo u unosnu industriju, a Kuber Pidi se do 80-tih godina razvio u moderan multietnički rudarski gradić.

 

 

…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ubrzo po svome postavljenju, paroh adelaidski, protojerej Milorad Jovčić, početkom aprila 1992. godine, posjetio je Srbe Kuber Pidi-ja, radi osvećenja domova za Uskrs. Obzirom na pustinjsku klimu, gdje ljeti temperatura prelazi 50 stepeni celzijusa, sveštenik je došao na ideju da se sagradi crkva ispod zemlje. Obilazeći parohijane razgovarao je o tome, i kod većine je naišao na odobravanje. Hram je dugačak 30m, visok 7m i širok 5,3m. U hramu nema potpornih zidova ili bilo čega zidanog. Pri ulasku, u hodniku se nalazi u zidu uklesana figura sv. proroka Ilije. Ikonostas je izradio Mile Milosavljević iz Melburna, a ikone na njemu i one na prozoru u crkvi oslikao je Dragomir Jašović iz Beograda.

 

 

 

 

 

 

- Zemlja je oksidno crvene boje, tako da za trenutak pomislite da ste na Marsu, a ne na Zemlji. Dok prolazite prašnjavim ulicama primjećujete mnoštvo Aboridžina, a radoznalost vam golicaju pećinski ulazi u neobične muzeje, prodavnice i druge objekte koji se nalaze pod zemljom. Kasnije shvatite i to da su ulazi nad kojima nema natpisa u stvari kuće. Topli domovi za umorne rudare, zimi kada hladni pustinjski vjetar brije i probija do kostiju, a istovremeno prijatno i ugodno boravište za vrijeme ljetnih vrućina, koje veoma često prelaze i četrdeset stepeni – besjedi otac Strahinja.

- Samo ako smo složni i živimo ljubeći jedni druge kroz svetu crkvu Božiju, ispuniće se riječi Svetog Proroka Isaije koji kaže: „Radovaće se tome pustinja i zemlja sasušena, veseliće se pustoš i procvjetati kao ruža“ - kaže sveštenik strahinja Janjić, koji je hercegovačko sunce zamjenio za australijske vreline, a hercegovačke bogomolje za crkvu smještenu ispod zemlje.

Ratomir Mijanović za portal MojaHercegovina.com

Фотке и и текст: Моја Херцеговина

[Justin Waters]

Прекрасно!