- Хришћанска еротика -

[Лазар Нешић]

pa imam, mislim da je pogrešno kod katolika jednako kao i kod pravoslavnih (shvatanje braka), to što je lik rimokatolički teolog ne daje tekstu na originalnosti nimalo, niti ga "vadi".

kratak rezime teksta bi glasio: "žen'te se mladi, ne šarajte u braku i etot' erot'ke!"

Ок, па добро, ако ти тако видиш.

Сигурно да текст има и фалинки.

Наравно, то што је он латин није никаква предност, али ни мана. Хтео сам само да кажем да он пише са позиција своје цркве.

То не значи да су оне исправне. И да: ја нисам промотер овог текста, само сам пренео.

И сад стварно завршавам. Нема везе са темом. Горе сам објаснио.

Ово је мој званично последњи пост овде.

У здравље.

[Vaske]

kratak rezime teksta bi glasio: "žen'te se mladi, ne šarajte u braku i etot' erot'ke!"

Ниђе везе!

[DankaM]

Kršćanski orgazam, koji pretpostavlja i jača prisegu, jest punoća koja se prelijeva drugoj punoći i prima drugu punoću da postane još punija.

Pošteno, meni se ovo učinilo kao poenta teksta. Ne samo zato što se pominje orgazam

Nisam nešto uočila neko moraliziranje...

[Sir Oliver]

znači postoji i hrišćanski orgazam

[DankaM]

znači postoji i hrišćanski orgazam

Jest', al' se ne priča o tome, da ne pozavide ljudi što se hrišćani dobro zabavljaju u krevetu

[Sir Oliver]

pogrešna procena sestro, ja nisam ateista (bar ne zasad...)

[DankaM]

pogrešna procena sestro, ja nisam ateista (bar ne zasad...)

Nisam ni mislila gringrin

No, enivejz, tekst mi se svideo zato što govori o ljubavnom odnosu prema svetu.

Podseća me na ono što su psihoanalitičari nazivali libido, da ne kažem kreativna energija (uslovno rečeno energija, naravno).

Nešto što ulaže u drugog i taj drugi (ili drugo) ti odgovara na to "ulaganje" time što "procveta" i "oboji" se... t4431

Msm, svet nekako bude siv, i onda odjednom dobija sve nežne i lepe nijanse, a izuzetno žive...

Ne umem da objasnim, kao da si otkrio nove svetove kad si sa nekim...

Ne znam, kao kad Džek Nikolson kaže Helen Hant u As good as it gets: "You make me wanna be a better man."

[Sir Oliver]

dobro to je ljubav, to je lepo, ali kakve to veze ima sa rimokatoličko/pravoslavnim shvatanjem braka?

[DankaM]

ali kakve to veze ima sa rimokatoličko/pravoslavnim shvatanjem braka?

Evo, ne znam, Bogo mi ali lično mislim da prave ljubavi nema ako nije preživela neki test vremena.

Kao umetnička slika. Bila je lepa i prvi put kad je naslikana, živa, ali tek kad prođe neko određeno vreme,

a njoj se vekovima dive, dobije neki mekan ton, kao baršun...

[Walter]

Књига '' Метафизика тела '' , аутора Христа Јанараса, у многоме помаже код овакве проблематике....

Заиста ч'тиво за сваку препоруку...

[Sir Oliver]

Evo, ne znam, Bogo mi ali lično mislim da prave ljubavi nema ako nije preživela neki test vremena.

Kao umetnička slika. Bila je lepa i prvi put kad je naslikana, živa, ali tek kad prođe neko određeno vreme,

a njoj se vekovima dive, dobije neki mekan ton, kao baršun...

u vezi ovoga što si sad rekla me u stvari buni njihova tvrdnja da to možeš učiniti samo jednom u životu i to sa samo jednom ženom (skraćeno poimanje rimokatoličkog a neki kažu i pravoslavnog braka).

[Ведран]

аристотел: "на пријателството повеќе му прилега да љуби отколку да биде љубен/а. општиот хоризонт на ваквото тврдење е прашањето на политиката на правдата. правдата карактеризира некакво однесување. таа се состои во владеење на одреден начин: во хармонија со принципот на справедливост. во своето достоинство како и во својата нужност, тоа прашање се преклопува со прашањето на убавото и посакуваното во пријателтвото. што е пријателството? каво е, односно колку е? што е пријателот? дали пријателството се искажува во еден аспект или повеќе отколку во еден аспект?"

а понатаму дерида продолжува: "најголемото пријателство е политички чин. но како да се разбере “најголемото можно”? дали тоа може да се пресмета? како да се протолкуваат можностите на она најдоброто во пријателството? како пријателството да го разбереме “политички”? бидејќи тоа не постои вон политичките рамки. или можеби ќе има некој кој ќе ме убеди во спротивното - дека пријателството не му припаѓа на политичкото?

да се љуби, ете што слушам пред се', ете што треба да чујам, што не можам да не чујам, со полна доверба, кога одѕвонува зборот пријателство: пријателството е во тоа да се љуби, зар не?!? тоа, се разбира, е начин да се љуби. еве ја последицата, импликацијата: тоа е чин пред да стане ситуација, повеќе чин на љубење отколку состојба и способност да се биде љубен. дејство пред страста. актот на таквата активност на таа интенција да се љуби, му е посвојствен на самото пријателство отколку на ситуацијата во која се препуштаме на љубењето, односно во која стануваме љубени. да се биде љубен, сигурно кажува нешто за пријателството, ама само од страна на љубениот. тоа не кажува ништо за самото пријателство кое имплицира во самото себе суштински акт и активност: потребно е некој да љуби за да би осознал што значи да се љуби, а потоа што значи да се биде љубен. да се биде пријател значи да се љуби пред да се биде љубен. а што значи целата оваа пасив - актив ситуација? дури и пред да се промисли што значи да се љуби, што значи љубовта, потребно е да знаеме дека тоа можеме да го знаеме само испитувајќи го чинот и искуството на љубењето повеќе отколку состојбата, т.е. ситуацијата во која сме љубени. а што е причината за тоа? може ли тоа да се знае? па, добро, значи, причината е знаењето кое овде се спојува со чинот. еве ја мрачната и несовладлива сила на тафтологијата. аргументот, всушност, се чини прост: можно е да се биде љубен (пасивен глас) а тоа да не се знае, но е невозможно да се љуби (активен глас) а тоа да не се знае. знаењето, односно самосвеста, се познава себеси а приори опфатено, опфатено и ангажирано во пријателството кое љуби, имено во пријателот. пријателот, тоа е оној кој љуби пред да стане оној кој е љубен. за да може да се мисли пријателството, потребно е да се појде од пријателот кој љуби а не од љубениот пријател."