Klerofašizam

[Јаков.]

Da ne izmišljamo reči (teofašizam) i toplu vodu, da vidimo šta je zapravo KLEROFAŠIZAM i ono što se spočitava uglavno desno orijentisanim vernicima i sveštenicima.

Po definiciji KLEROFAŠIZAM sada ne može postojati, i on se pre svega odnosi na spregu to jest zajedničku politiku crkvenih i fašističkih krugova. Ta sprega je nastala povezivanjem fašizma i klerikalizma, s biskupima i Vatikanom na čelu u fašističkim državama (Italija, Nemačka, Španija) pre Drugog Svetskog Rata i u toku rata, u borbi protiv naprednih pokreta i demokratski uređenih država. Tačka. Nema više. Ovo je definicija.

Znači ovo što sada čujete često tu reč kojom se blate uglavnom pristalice crkve i nacionalne ideje, to je lupetanje i vređanje. Fašizam nije državno uređenje nigde, a religija ako i jeste (Saudijska Arabija recimo) ne oslanja se na fašizam nego se radi o teokratiji.

KLEROFAŠIZAM, deo je istorije. OK. Idemo dalje.

SVETOSAVLJE - Svetosavski nacionalizam. Kada govore o "klerofašizmu" oni koji napadaju desno orijentisane vernike, govore uglavnom pre svega o Svetosavlju.

Šta je Svetosavlje?

(ovaj deo je iz on-line enciklopedije, valja pročitati ceo članak, nego sam dao samo osnovno radi prostora)

"

Svetosavski nacionalizam je desna politička ideologija koja predstavlja spoj srpskog nacionalizma i pravoslavnog klerikalizma. Svetosavlje kao noviji koncept predstavlja ideologiju vodećih crkvenih teologa tek od 20. veka.^[1]

Ova ideologija je nastala 1930-ih godina u Kraljevini Jugoslaviji. Njeni najzačajniji ideolozi su pravoslavni episkop Nikolaj Velimirović i srpski pro-fašistički političar Dimitrije Ljotić.^[2] Pobedom komunizma nakon Drugog svetskog rata ova ideologija je potisnuta, a neki njeni aspekti nastavljaju da se razvijaju među pravoslavnim teolozima. Svetosavski nacionalizam je od 1990-ih ponovo prisutan na političkoj sceni Srbije, a zastupaju ga neke desničarske organizacije (Otačastveni pokret Obraz, Sveti Justin, Dveri srpske...) i pojedinci unutar Srpske pravoslavne crkve.

Suština svetosavske ideologije je sintagma - jedan narod, jedne religije u jednoj državi.^[3] Svetosavski nacionalisti se zalažu za ono što nazivaju srpskim srednjevekovnim vrednostima („bogoljublje“, „viteštvo“, „sabornost“) i za uspostavljanje srpske pravoslavne teokratije na prostoru od „Kupe do Vardara i od Dunava do Jadranskog mora“^[4]. Pristalice ove ideologije odbacuju zapadnu kulturu, demokratiju, liberalizam, ljudska prava, republikanske vrednosti, antifašističku tradiciju i ekumenski dijalog. Tokom 1990-ih, svetosavski nacionalizam je postao dominantna struja unutar Srpske pravoslavne crkve.^[5][6]

Pojedini kritičari u pojavi svetosavskog nacionaliza unutar Pravoslavne crkve vide filetizam, koji je na Carigradskom saboru 1872. osuđen kao moderna jeres.^[7]"

^original:

^{http://sh.wikipedia.org/wiki/Svetosavski_nacionalizam}