Филмске награде, успеси.....

[deda]

Trijumf Paskaljevića u Valjadolidu

Srpski filmski režiser Goran Paskaljević ponovo je trijumfovao u Valjadolidu - za film “Medeni mesec” o mladim parovima iz Albanije i Srbije koji pokušavaju da pronađu bolji život u Zapadnoj Evropi, dobio je glavnu nagradu tog španskog festivala - Zlatni klas, kao i nagradu FIPRESCI.

To je treći Zlatni klas u karijeri Paskaljevića, čime je ušao i u istoriju Međunarodnog filmskog festivala u Valjadolidu, kao režiser s najviše glavnih nagrada u protekle 54 godine, koliko se održava taj španski festival.

Paskaljević nije mogao da prisustvuje ceremoniji dodele nagrada 54. Valjadolida, ali je pročitana njegova poruka, u kojoj je naglasio da mu je Valjadolid omiljeni festival, te da "ne može da nađe reči da izrazi svoju sreću".

“Želim da vam najiskrenije zahvalim i da nazdravim časom španskog vina", poručio je Paskaljević organizatorima 54. festivala u Valjadolidu.

Svetska premijera Paskaljevićevog filma “Medeni mesec” bila je na 66. Mostri, a nakon učešća na Torontu, Valjadolidu i festivalu u Solunu, beogradska je zakazana za 24. novembar u Sava centru.

“Medeni mesec” prva je srpsko-albanska koprodukcija, a opisuje odnos Evrope prema Balkanu kroz paralelne priče o sudbini dva mlada para, srpskog i albanskog, koji odlučuju da napuste domovine u potrazi za boljim životom u Zapadnoj Evropi.

Već na prvom graničnom prelazu, medjutim, shvataju da to neće biti lako - albanski par stiže na južnu granicu Italije, gde započinju njihovi problemi, a ista sudbina čeka i srpski par koji vozom stiže u EU, preko mađarske granice. Iako nemaju nikakve veze sa incidentom koji se desio na Kosovu, u kojem su dva italijanska vojnika poginula, na granici ih hapse i optužuju zbog nesrećnog sleda događaja. To ih, bar privremeno, sprečava da ispune svoje snove, što je čest slučaj sa mladim ljudima na Balkanu, koji plaćaju za greške prethodnih generacija.

Glavnu nagradu Valjadolida Paskaljević je dobio i 1995. godine za film “Tuđa Amerika” i 2006. za film “Optimisti”, inspirisan čuvenim Volterovim delom “Kandid”, za koji je Lazar Ristovski nagrađen za najbolju mušku ulogu. “Optimisti” su tada proglašeni najboljim i od žirija mlade publike.

Srebrni klas 54. Valjadolida, koji je svečano završen 31. oktobra, dobila je danska režiserka Annette K. Olesen za film “Mali vojnik”, za koji je nagrađena i direktorka fotografije Camila Knudsen, kao i glumica Trine Dyrholm.

Nagradu za najboljeg glumca dobio je Alberto San Juan za ulogu u "Unutrašnjem ostrvu" Felixa Sabrosa i i Dunie Ayaso.

Specijalnu nagradu žirija dobio je francuski režiser Robert Guediguian za ratnu dramu “The Army of Crime” (L'armee du crime), za koju su nagrađeni i koscenaristi Gilles Tauran i Serge Peron.

Nagradu za mladog reditelja (Pilar Miro) dobio je Španac Adan Aliaga za film "Estigmas", dok je za muziku nagrađen Gabriel Yared za dva filma iz zvaničnog programa - “Adam Resurrected” Paula Schradera i “Le Herisson” rediteljke Mone Achache.

Tom francuskom filmu pripala je i nagrada publike za najbolje dugometražno ostvarenje u oficijelnoj selekciji, kao i filmu "La causa de Kripan" (Omer Oke) u programu "Puento de ancuentro".

Najboljim dokumentarcem proglašen je “Puskas Hungary” mađarskog reditelja Yamása Almásija, a druga i treća nagrada dodeljene su španskim filmovima “Septembar 75” Adolfa Dufoura i “Gospođa” Patricia Ferreira.

Prvi put je dodeljena nagrada za kulturnu različitost Španske agencije za kulturnu saradnju, a pripala je filmu "Amrika" Cherien Dabis.

Zlatni klas za najbolji kratki film dobio je nemački “Semafor” (Giulio Picciarelli), koji je nagrađen i kao najbolji evropski film, što mu omogućava da se kandidauje kao finalista za nagradu Evropske filmske akademije.

Srebrni klas u konkurenciji kratkog metra pripao je filmu “Six Dollar Fifty Man” (Mark Albiston i Louis Sutherland) sa Novog Zelanda.

seecult.org

[deda]

FIPRESCI u Atini za Đavolju varoš

Najboljim filmom 22. Panorame evropskog filma u Atini proglašen je “Plavobradi” francuske rediteljke Katrin Brelja (Catherine Breillat), a u jakoj konkurenciji nagradu međunarodnog žirija kritike FIPRESCI dobio je debitantski igrani film srpskog reditelja Vladimira Paskaljevića “Đavolja varoš”.

Film “Đavolja varoš” prikazan je u glavnom takmičarskom programu atinskog festivala, u kojem su prikazani i filmovi autora kao što su Andreas Drezen, Jan Troel, Đuzepe Pičoni...

U žiriju FIPRESCI bili su Ulrik Eriksen iz Norveške, Nikos Kurmulis iz Grčke i Dubravka Lakić, filmska kritičarka “Politike”.

Italijanska filmska zvezda Valeria Golino dobila specijalno priznanje za ulogu u Pičonijevom filmu “Giulia Doesn’t Date at Night” (Julija ne izlazi na sastanke noću).

Festival je zatvoren filmom “Tetro” Fransisa Forda Kopole (Francis Copola), kome je uručena nagrada za životno delo, koju je dobio i grčki filmski veteran Teo Angelopulos (Theo Angelopoulos).

Nagradu publike osvojio je debitantski film “Gold Dust” (Zlatna prašina) Margarete Manda, koja je poznata i po saradnji sa Angelopulosom, a slavni grčki reditelj joj je i posvetio svoju nagradu.

Među gostima atinskog festivala, održanog od 22. oktobra do 1. novembra, bio je i Emir Kusturica, a prikazan je njegov dokumentarac o slavnom argentinskom fudbaleru Diegu Maradoni.

Ukupno je prikazano više od sto filmova, a specijalni programi bili su posvećeni 50-godišnjici osnivanja Kipra, kao i autorima “novog talasa”.

Sajt Panorame evropskog filma je www.panoramafest.com

SEEcult.org

[deda]

Trijumf Lungulova u Ženevi

Film “Tamo i ovde” Darka Lungulova postigao je veliki uspeh na prestižnom Cinéma Tous Ecrans festivalu u Ženevi, gde je osvojio čak tri značajne nagrade - Zlatni odraz za najbolju režiju (Reflet d’Or pour la meilleure realization), FIPRESCI nagradu internacionalne filmske kritike i nagradu Titra, koja predstavlja podršku distributeru filma u Švajcarskoj.

Žiri festivala činili su bivši ministar kulture Švajcarske David Streiff, francuska glumica Fabienne Babe, francuski producent Jacques Dercourt, švajcarski režiser Jacob Berger i nemački režiser Pia Marais.

Lungulov je izjavio da je oduševljen što je njegov film dobio čak tri nagrade na tako značajnom festivalu, a posebno što je jedna od njih nagrada za najbolju režiju.

“Film je do sad dobio toliko nagrada i odličnih kritika širom sveta, izgleda da ima nešto što kominicira podjednako dobro sa ljudima bilo odakle su”, rekao je Lungulov, čiji je film do sada otkupljen za bioskopsku distribuciju u Nemačkoj, Švajcarskoj, a nedavno i u Grčkoj i Mađarskoj.

U toku su pregovori sa distributerima u SAD, gde je film je trenutno na festivalu u Orlandu, a nominovan je za nagradu za najbolji strani film, dok je David Thornton nominovan za najboljeg glumca.

Lungulov i Tornton su i specijanli gosti Orlando festivala.

“Tamo i ovde” je nedavno dobio nagradu Duh nezavisnog filma

(Spirit of Independence Award) na intrenacionalnom festivalu Fort Lauderdale u SAD.

Tokom novembra "Tamo i ovde" će biti u zvanicnoj konkurenciji na još četiri internacionalna festivala: Arras / Francuska, Solunski, Bursa- Turska i Orenburg - Rusija.

SEEcult.org

[deda]

Nove nagrade Porno bandi

Provokativni film "Život i smrt porno bande" Mladena Đorđevića, godinu dana nakon premijere na 37. FEST-u i prve nagrade “Nebojša Đukelić”, nastavlja da dobija domaća i međunarodna priznanja - na Kanadskom filmskom festivalu u Vankuveru dobiće specijalnu nagradu Royal Reel Award, a proglašen je i najboljim filmom na dodeli nagrada veb magazina Popboks, i to i glasovima kritike i publike.

Royal Reel nagradu Kanadskog filmskog festivala, koji će biti održan od 19. do 21. marta, “Život i smrt porno bande” dobio je u konkurenciji filmova iz čak 30 zemalja.

Đorđevićev debitantski igrani film, mračna slika Srbije iz vizure porno industrije, nedavno je dobio i novoustanovljenu nagradu FIPRESCI Srbija za najbolji glumački ansambl.

Takođe, našao se i na nekoliko lista najboljih filmova u 2009. godini, uključujući i izbor direktora montrealskog Fantasy Film Festivala Miča Dejvisa (Mitch Davis), koji je “Porno bandu” uporedio sa legendarnom “Paklenom pomorandžom” Stenlija Kjubrika.

Đorđevićev film iz pornografske vizure opisuje savremenu Srbiju i naslađivanje Zapada bizarnostima s Balkana, brutalno prikazujući večnu borbu erosa i tanatosa, u kojoj na ovim prostorima destrukcija odnosi pobedu.

Kroz priču o mladom reditelju bez novca za snimanje filmova, koji pokreće putujući porno kabare po selima u Srbiji, a onda počinje da snima snaf filmove kojima se naslađuje zapadno tržište, Đorđević se osvrće i na posledice ratova na prostoru bivše Jugoslavije, ratne zločine, NATO bombardovanje, položaj umetnika, probleme bolesti zavisnosti, sidu, odnos urbanog i ruralnog, kao i na druge fenomene današnjice, uključujući homofobiju, ponovo aktuelizovanu u Srbiji povodom nedavnog otkazivanja Povorke ponosa u Beogradu.

"Porno banda" prvi put je prikazana na 37. FEST-u početkom 2009. godine, a dobila je nagradu “Nebojša Đukelić” Udruženja filmskih novinara i kritičara (UFNIK) kao najbolji film u svim programima beogradskog festivala, nagrađen zbog “hrabrog, kritičkog i gotovo pornografskog ogoljavanja surove stvarnosti savremenog društva ne samo u lokalnom, već i u globalnom kontekstu”.

Đorđević je poznat i po dokumentarnom filmu “Made in Serbia”, a “Porno bandu” snimio je kvazidokumentarnim postupkom kao crnohumorni "roud" film, koji odlikuju niskobudžetna estetika i upečatljivi kostimi sa kemp momentom.

Producent “Porno bande” je Baš čelik (Srdan Golubović), a podršku su pružili Sekretarijat za kulturu grada Beograda i Ministarstvo kulture Srbije.

(SEEcult.org)

[deda]

Žilniku nagrada ,,Todor Manojlović"

Nagrada ,,Todor Manojlović" za moderni umetnički senzibilitet za 2009. godinu dodeljenja je reditelju iz Novog Sada Želimiru Žilniku, saopštila je predsednica Upravnog odbora istoimenog Fonda Vladislava Gordić - Petković.

U obrazloženju odluke se konstatuje da je Žilnik ,,osobena pojava u domaćoj kinematografiji, originalan stvaralac beskonačne imaginacije i energije, umetnik uvek spreman na ideološka zaoštravanja i jasan politički angažman".

Žilnik je 18. dobitnik je ove nagrade, koja se dodeljuje od 1992. godine, a među dosadašnjim laureatima su Milorad Pavić, Vida Ognjenović Jovan Hristić, Jovica Aćin i Milena Marković.

Odluka je doneta na sednici održanoj u Gradskoj narodnoj biblioteci „Žarko Zrenjanin" u Zrenjaninu, a pored Gordić-Petković, u Upravnom odboru Fonda su Radovan Živankić, Predrag Miki Manojlović, Boško Milin i Vladimir Arsenijević.

Nagrada se sastoji od novčanog iznosa, plakete i objavljavanja knjige dobitnika u ediciji ,,Feniks", u izdanju zrenjaninske biblioteke, koja je i sedište Fonda i neguje uspomenu na Todora Manojlovića.

Podsetivši da je laureat ,,autor 25 dugometražnih i isto toliko filmova kratkog metra, reditelj i scenarista sa zavidnom svetskom reputacijom i brojnim filmskim nagradama", UO je ocenio da je "i danas predan borac za dignitet kulture i kulturnih vrednosti".

,,Cenzurisan i zabranjivan tokom sedamdesetih, Žilnik istrajava na ekstremnim temama: od anarhoterorizma do ekonomske emigracije, od studentskih demonstracija 1968. do balkanske kataklizme devedesetih, od seksualnih manjina do fenomena divljeg kapitalizma, od položaja žena do karnevalske dekonstrukcije Brozovog lika i dela", piše u obrazloženju odluke.

Žiri podvlači da je ,,njegov opus džepna kulturna istorija SFRJ, rečnik svih naših pogrešno postuliranih društvenih i etiških vrednosti. Balkanski mačizam, ratna ideologija i bespuća kapitalizma večite su Žilnikove teme, a njegovi junaci su mali ljudi, marginalci i apriorni gubitnici".

,,Predanost i snaga kreativne vizije opredelili su žiri Fonda ,Todor Manojlović' da legendi srpskog autorskog filma dodeli nagradu za moderni umetnički senzibilitet", navodi se u saopštenju.

b92.net

[deda]

Festivalski život Tamo i ovde

Nagrađivani film Darka Lungulova “Tamo i ovde” učestvuje na još šest festivala u Evropi, SAD i Koreji, uključujući aktuelni 14. Međunarodni filmski festival u Sofiji, na kojem će Lungulov predstaviti i novi projekat “Spomenik Majklu Džeksonu”.

Lungulov će u Sofiji predstaviti evropskim producentima i distributerima i novi projekat “Spomenik Majklu Džeksonu”, u sklopu sekcije “Sofia Meetings”.

Prema njegovim rečima, “Spomenik Majklu Džeksonu” bi trebalo da bude “tamna komedija o našim naravima, u kojoj mladić podizanjem spomenika kralju popa pokušava da privuče pažnju medija i turista i spasi od propadanja svoje umiruće selo”.

Nakon sofijskog festivala, koji traje od 5. do 25. marta, “Tamo i ovde” biće prikazan i na festivalima u Litvaniji, Kopenhagenu, Vašingtonu, Majamiju, Koreji i Rumuniji i Mineapolisu, a 22. aprila počinje da se prikazuje u bioskopima u Nemačkoj.

Film “Tamo i ovde”, priča na potezu Beograd-Njujork sa Mirjanom Karanović i Dejvidom Torntonom (David Thornton) u glavnim ulogama, osvojio je brojne međunarodne nagrade, uključujući za "najbolju njujoršku priču" na prošlogodišnjem festivalu Trajbeka u Njujorku.

Lungulov je nedavno dobio i nagradu Medjunarodne federacije filmskih kritičara FIPRESCI Srbija za najboljeg domaćeg reditelja u 2009. godini, dok je Mirjana Karanović proglašena glumicom godine.

Do sada je otkupljen je za prikazivanje u Nemačkoj, SAD, Mađarskoj, Grčkoj i Švajcarskoj.

U Njujorku će početi da se prikazuje, u samostalno finansiranoj distribuciji, 14. maja u Sinema Vilidžu.

Film prati propalog njujorškog saksofonistu Roberta (Tornton) koji slučajno upoznaje emigranta iz Srbije Branka (Branislav Trifunović), čija devojka Ivana (Jelena Mrđa) ne može zbog vize da dođe u Ameriku. Branko traži od Roberta da ode u Srbiju i oženi se Ivanom kako bi joj omogućio dolazak u Njujork. Robert je smešten kod Brankove majke Olge (Mirjana Karanović) sa kojom se zbližava, ne sluteći da će u Beogradu pronaći ono za šta žudi čitavog života - ljubav.

“Tamo i ovde” imao je početkom godine televizijsku premijeru na RTS-u, nakon učešća na brojnim festivalima u zemlji i svetu, na kojima je osvojio niz priznanja od kada je premijerno prikazan u Beogradu na zatvaranju prošlogodišnjeg, 37. FEST-a.

Beogradskoj premijeri je prisustvovao i Tornton, koji je takođe osvojio niz nagrada za ulogu u tom filmu, kao i Mirjana Karanović.

“Tamo i ovde” prvobitno je proglašen i za srpskog kandidata za nominaciju za Oskara za strani film, ali je iz proceduralnih razloga ta odluka promenjena u korist filma “Sveti Georgije ubiva aždahu” Srđana Dragojevića.

Povodom starta filma “Tamo i ovde” u nemačkim bioskopima, pokrenut je i sajt na nemačkom www.hereandthere-film.de, pored http://hereandtherethemovie.com/

(SEEcult.org)

[deda]

Momčilović nagrađen u Sofiji

Gran pri 14. Međunarodnog filmskog festivala u Sofiji dobila je ruska ratna drama “Jedan rat” (One War) Vere Glagoljeve, dok je za režiju nagrađen Miroslav Momčilović iz Srbije za film “Čekaj me, ja sigurno neću doći”.

U međunarodnoj konkurenciji bilo je još deset filmova iz Bugarske, Francuske, Kanade, Rumunije, Velike Britanije, Urugvaja.., uključujući “Kenjac” Antonija Nuića iz Hrvatske, koprodukcija sa BiH, Srbijom i Velikom Britanijom.

Žirijem je predsedavao Pjer Enri Delo (Pierre Henri Delau).

Pobednički film Vere Glagoljeve, zasnovan na istinitim događajima, govori o izolovanoj grupi žena na jednom ostrvu u Drugom svetskom ratu, koje su nacisti prinudili da se bave prostitucijom, a sovjetske vlasti su ih kasnije optužile za izdaju.

Momčilovićev film, u produkciji beogradske kuće "Brigada", savremena je ljubavna drama sa više isprepletanih priča, koja se bavi neuzvraćenom ljubavlju i čovekovom opsednutošću u traganju za srećom.

Glavne uloge igraju Miloš Samolov, Mirjana Karanović, Gordan Kičić, Branislav Trifunović, Milica Mihajlović, Vanja Ejdus, Petar Božović, Danica Maksimović.., a Momčilović je za taj film dobio više od 20 nagrada na domaćim festivalima.

Nagrada festivala u Sofiji za najbolju režiju vredna je hiljadu evra, dok Gran pri iznosi 5.000 evra.

Specijalnu nagradu žirija dobio je ruski reditelj Sergej Solovjov za novu verziju “Ane Karenjine”.

Nagrada “No Man’s Land” u balkanskoj konkurenciji dodeljena je turskom filmu “Wrong Rosary” Mahmuta Fazila Čoškina.

Među filmovima u balkanskom takmičarskom programu bili su i “Tamo i ovde” Darka Lungulova i “Sveti Georgije ubiva aždahu” Srđana Dragojevića iz Srbije, “Vjerujem u anđele” Nikše Sviličića iz Hrvatske, “Slovenka” Damjana Kozolea iz Slovenije, “Katalin Varga” Pitera Striklenda...

Prošle godine Gran pri Sofije osvojio je izraelsko - nemački film “Vikend u Tel Avivu - za mog oca” Drora Zahavija o mladom arapskom bombašu samoubici, dok je najboljim balkanskim filmom proglašen “Moj Marlon i Brando” Huseina Karabeja (Hueseyin Karabey). Nagradu za režiju dobio je turski debitant Jozkan Alper (Oscan) za film “Jesen”.

U žiriju je prošle godine bio i mladi beogradski reditelj Stefan Arsenijevich, koji je 2008. godine nagradjen za režiju filma “Ljubav i drugi zločini”.

Sajt Sofijskog filmskog festivala je www.siff.bg

(SEEcult.org)

[deda]

I Komljenu nagrada u Kanu

Mladi beogradski reditelj i scenarista Dane Komljen, student legendarnog Slobodana Šijana, jedan je od pobednika takmičarskog programa Sinefondasion (Cinefondation) 63. Filmskog festivala u Kanu - za kratki igrani film “Ja već jesam ono što želim da imam”, u produkciji Fakulteta dramskih umetnosti u Beogradu, dobio je ravnopravnu treću nagradu s libansko-američkim filmom “Peta kolona” Vatchea Boulghourjiana.

Prva nagrada u programu Sinefondasion, koji je posvećen otkrivanju novih talenata, dodeljena je 21. maja finskom filmu “Prodavci slika”, dok je drugu nagradu dobio francuski “Bilo gde na svetu”, saopštili su organizatori 63. Kana, koji se završava 23. maja dodelom Zlatne palme i ostalih glavnih nagrada.

Uoči zatvaranja 63. Kana saopšteno je i da je projekat “Krugovi” srpskog reditelja Srdana Golubovića proglašen najboljim u selekciji “Atelje” (L'Atelier) u Kanu, zvaničnom programu za razvoj projekata.

U konkurenciji programa Sinefondasion bilo je 13 filmova, a Komljen je ponovio uspeh koji je pre tri godine postigao Pavle Vučković, takođe student FDU, koji je dobio ravnopravnu treću nagradu za film “Minus”. Vučković je u istom programu pobedio 2003. godine filmom “Beži zeko, beži”.

Ove godine je žirijem programa Sinefondasion predsedavao reditelj Atom Egojan, a filmovi u konkurenciji izabrani su među više od 1.500 pristiglih iz celog sveta.

Komljenov film “Ja već jesam sve ono što želim da imam” je ispitni rad na trećoj godini filmske režije u klasi profesora Šijana.

Glavni junak, Danijel iznenada se pojavljuje pred vratima svoje starije sestre koja živi u Beogradu i moli je da bude kod nje nekoliko dana. Film govori o načinu na koji se Danijel nosi sa onim u šta je upleten, a što se polako otkriva.

U 34-minutnom filmu glavne uloge tumače Ivan Đorđević, Bojana Zečević, Peđa Damnjanović i Dragana Milošević.

Komljen je rođen 1986. u Banjaluci, a trenutno je na završnoj godini studija filmske i TV režije na FDU. Njegov sledeći projekat je celovečernji omnubus film “Oktobar” koji će na jesen režirati s kolegama sa klase, a već je uspešno predstavljen na međunarodnom koprodukcionom marketu u Sofiji ovog proleća.

Pobednik Nedelje kritike 63. Kana je danski kontroverzni dokumentarni film “Armadillo" Janusa Metza o ratu u Avganistanu i grupi mladih danskih vojnika u misiji NATO-a.

To je prvi dokumentarac koji je uvršten u selekciju Nedelje kritike, a opisan je kao “putovanje u vojnički um”.

U Danskoj je izazvao burne reakcije zbog scene u kojoj vojnici tvrde da su tokom jedne vojne akcije likvidirali pet ranjenih Talibana. Vojska je zatražila istragu o tom slučaju nakon što su pojedini članovi parlamenta, koji su videli Mecov film, izjavili da je reč o “danskom Vijetnamu”.

Nagrađen je i vijetnamski film "Bi, Dung So!", porodična drama čiji je reditelj Phan Dang Di, a glavni junak je šestogodišnji dečak.

Sajt Kanskog festivala je www.festival-cannes.com

(SEEcult.org)

[deda]

Goluboviću nagrada u Kanu

Novo filmsko ostvarenje reditelja i producenta Srdana Golubovića iz Srbije “Krugovi” proglašeno je najboljim u Ateljeu (L'Atelier) 63. Filmskog festivala u Kanu, zvaničnom programu za razvoj projekata tog francuskog festivala.

Projekat “Krugovi” bio je među 15 odabranih iz celog sveta koji su predstavljeni kao dela u nastanku u šestom izdanju “Ateljea”, a žiri su činili direktori Arte televizije i programeri Kanskog filmskog festivala.

Snimanje novog Golubovićevog filma trebalo bi da počne na jesen, a prema izjavi reditelja, predstavljenoj u programu “Ateljea”, to je priča o posledicama jednog herojskog akta, koja postavlja pitanje da li je herojstvo besmisleno i budalasto ili povlači određene moralne poteze u budućnosti.

Inspirisan istinitim događajima, “Krugovi” je stoga film o ljudima čiji se životi menjaju jednim jedinim događajem.

Osim o herojstvu, to je i film o krivici, koji postavlja pitanje da li su krivi samo oni koji su počinili neki zločin, ili i oni koji su bili svedoci i nisu ga sprečili.

Prema sinopsisu tog projekta, mladi srpski vojnik Marko 1993. godine u Bosni i Hercegovini, dok sedi sa prijateljem, ugleda trojicu vojnika kako tuku Muslimana Harisa, civila. Marko se umeša kako vojnici ne bi prebili Harisa na smrt. Petnaestak godina kasnije njihovi životi, uključujući vojnike koji su tukli Harisa, ponovo se prepliću u događajima u kojima se postavlja pitanje da li je moguće prevazići događaje iz prošlosti.

Osim Golubovića, u “Ateljeu” su učestvovali i Pablo Fendrik iz Argentine, Javor Gardev iz Bugarske, Rithy Panh iz Kambodže, Jaime Rosales iz Španije, Show-Chun Lee iz Francuske, Károly Ujj Mészáros iz Mađarske, Edwin iz Indonezije, Massoud Bakhshi iz Irana, Shinji Aoyama iz Japana, Nabil Ayouch iz Maroka, Diego Quemada-Diez iz Meksika, Urszula Antoniak iz Holandije, Hüseyin Karabey iz Turske i Ruben Sierra Salles iz Venecuele.

Kanski festival pokrenuo je program “Atelje” 2005. godine radi finansijske pomoći režiserima u završavanju njihovih projekata.

U šestom izdanju selekcija “Ateljea” fokusirana je na 15 projekata zbog bolje vidljivosti i spajaja mladih režisera čiji su kratki filmovi i dokumentarci primećeni, kao što su Diego Quemada-Diez, Show-Chun Lee, Károly Ujj Mészáros i Ruben Sierra Salles, odnosno Shinji Aoyama, Jaime Rosales i Nabil Ayouch.

Pored producenata filmova, režiseri su imali priliku od 14. maja da upoznaju profesionalce iz filmske industrije u Kanu.

Sajt Filmskog festivala u Kanu je www.festival-cannes.com

(SEEcult.org)

[deda]

Lazaru Ristovskom nagrada "Sergej Bondarčuk"

Glumac Lazar Ristovski dobio je nagradu "Sergej Bondarčuk za izuzetan doprinos svetskoj kinematografiji, koju dodeljuju organizatori Međunarodnog filmskog festivala "Zlatni vitez" u Moskvi.

Ristovski je rekao da je nagrada "Sergej Bondarčuk" izuzetno vredna i za same Ruse, a za umetnike iz Srbije još vrednija.

"Možda bih mogao da kažem da mi je to najveća nagrada koju sam dobio u životu", rekao je Ristovski.

Poznati glumac igrao je u 50 filmova i 3 000 pozorišnih predstava, a svojim dugogodišnjim učešćem na moskovskom festivalu dao je veliki doprinos toj manifestaciji, naveli su organizatori.

Nagrada je Ristovskom dodeljena sinoć na otvaranju festivala "Zlatni vitez".

Međunarodni filmski festival u Moskvi, koji se ove godine održava po 19. put, trajaće do 10. juna, a na njemu će biti prikazani kratki i dugometražni dokumentarni, animirani, dečji i igrani filmovi.

(www.blic.rs)

[deda]

Nagrada za Besu u Moskvi

Gran pri 32. Moskovskog međunarodnog filmskog festivala (MMKF) osvojio je venecuelanski “Brat” Marsela Raskina, a među nagrađenima je i “Besa” srpskog reditelja Srđana Karanovića, sa Predragom Mikijem Manojlovićem i slovenačkom glumicom Ivom Kranjc u glavnim ulogama aktera zabranjene ljubavne veze.

Festival je završen 26. juna svečanim uručenjem nagrada i novim ostvarenjem francuskog reditelja Lika Besona, koji je predsedavao žirijem.

Karanovićev film dobio je nagradu Federacije kino klubova Rusije.

“Besa” govori o neočekivanoj i nedozvoljenoj ljubavi početkom Prvog svetskog rata, kada Filip, Srbin, direktor gimnazije u provinciji, dobija poziv da hitno dođe u Beograd po ratni raspored. Suprugu Leu, mladu i zgodnu Slovenku, nastavnicu ritmike i plesa koju je upoznao na studijama u Zapadnoj Evropi, ostavlja Azemu, nepismenom i patrijarhalnom Albancu, školskom poslužitelju, koji mu daje “besu” (u albanskoj tradiciji: čvrsta, “tvrda” zadata reč koja se mora održati po cenu časti i života) da će čuvati Leu i da joj se ništa neće dogoditi.

Njihov odnos se razvija od mržnje i netrpeljivosti do neobičnog prijateljstva i zabranjene, čiste ljubavi. Iskrenu i strasnu ljubav ne sprečavaju samo kulturne, jezičke, verske barijere, već obećanje, data reč, koja je jača od života.

Producenti filma “Besa” su produkcijske kuće “Baš čelik” i “Vižn tim” iz Srbije, u koprodukciji sa slovenačkom kućom “Vertigo”, A.S.A.P.Films iz Francuske, “Tivoli” iz Mađarske i “Arkadene” iz Hrvatske, a osim Manojloviće i Kranjčeve, igraju i Radivoje Bukvić i Nebojša Dugalić.

Karanovićev film prikazan je među 17 u glavnom takmičarskom programu 32. MMKF-a.

Vilma Civbulkova iz češkog fima “Kao raj zemaljski” Irene Pavlazkove, koji je dobio nagradu žirija FIPRESCI, proglašena je najboljom glumicom, dok je za najbolju mušku ulogu nagrađen Nik Helilaj za nemački film “Albanac”.

Poljskom filmu “Revers” Borisa Lankoša, prikazanom u drugom takmičarskom programu “Perspektive”, pripala je nagrada međunarodnog žirija kinoklubova.

Nagrade je uručio i žiri ruske filmske kritike: statuteu “Slon” dobio je pobednički film “Brat” Marsela Raskina o dvorišnom fudbalskom timu, koji je osvojio i priznanje publike.

Glavni program obuhvatio je 17 filmova koji se, prema mišljenju programskog direktora MMKF-a Kirila Razlogova, mogu svrstati u dve osnovne grupe: filmovi bivšeg socijalsitičkog lagera i latinskoamerički.

Osim nagrađenih, u glavnom programu prikazani su i filmovi iz Španije, Turske, Kanade, Mađarske, Rumunije, Poljske, Bugarske, Austrije, Južne Koreje i Francuske. Rusija je prikazala film “Vorobej” Jurija Šilera.

Specijalnu festivalsku nagradu primila je francuska glumica Emanuel Bear, a priznanje joj je uručio ruski ministar kulture Aleksandar Avdejev.

Na 32. MMKF-u ukupno je prikazano 214 filmova, uključujući retrospektive Kloda Šabrola i Serđa Leonea, program dokumentaraca, gala premijere..

Moskovski filmski festival postoji s prekidima od 1959. godine, a od 2000. predsedava mu čuveni ruski reditelj Nikita Mihalkov.

Među dobitnicima prestižne nagrade MMKF-a “Sveti Đorđe” su Federiko Felini, Akiro Kurosava, Andžej Vajda.

Festivalski sajt je http://mmkf.rambler.ru

seecult.org

[deda]

Žilniku - Underground Spirit

Filmski reditelj Želimir Žilnik dobitnik je nagrade ERSTE Underground Spirit 17. Festivala evropskog filma Palić, koja se dodeljuje za izuzetno umetničko stvaralaštvo na polju nezavisnog filma i jedinstvenu autorsku poetiku izgrađenu van glavnih tokova filmske industrije.

To je treća nagrada koja je Žilniku dodeljena ove godine u Srbiji, nakon nagrade Fonda "Todor Manojlović" za moderni umetnički senzibilitet za 2009. godinu i nagrade Fonda za afirmaciju stvaralaštva “Mića Popović”.

U okviru omaž programa ERSTE Underground Spirit na 17. Palićkom festivalu, u Otvorenom univerzitetu u Subotici biće prikazano šest Žilnikovih filmova, uglavnom iz rane faze njegovog rada, kojima je izgradio ironičan i kritički umetnički odnos prema svetu - od njegovih prvih filmova, “Žurnal o omladini na selu, zimi” (1967) i “Pioniri maleni, mi smo vojska prava, svakog dana ničemo ko zelena trava” (1967), preko filmova “Nezaposleni ljudi” (1968), “Lipanjska gibanja” (1969), “Crni film” (1971) do “Ustanka u Jasku” (1973).

Takođe, u okviru selekcije “Paralele i sudari” 17. Palića, biće prikazan najnoviji Žilnikov film “Stara škola kapitalizma” koji je imao međunarodnu premijeru na 39. Internacionalnom filmskom festivalu u Roterdamu, a potom je prikazan na festivalima Crošing Europe u Lincu i na 10. Festivalu centralnog i istočnoevropskog filma goEeast u Vizbadenu, na kojem je bio jedini film iz Srbije u zvaničnoj konkurenciji. Film “Stara škola kapitalizma” prikazana je, između ostalog, i na nedavnom 3. Festivalu subverzivnog filma u Zagrebu.

Žilnikovo delo duboko je urezano u istoriju svetske kinematografije kao glas potlačenih i poniženih, glas pojedinaca i grupa sa margine, kao pobuna protiv svakog represivnog društvenog sistema.

Doslednost Žilnikove borbe ogleda se u činjenici da nema gotovo ni jedne posleratne ideologije u Evropi sa kojom nije polemisao, ostavivši za sobom dokument koji traje i ostaje kao dokaz o vremenu u kojem je radio, istakli su organizatori Festivala Palić.

Žilnik je kao jedna od pokretačkih snaga "crnog talasa" jugoslovenske kinematogafije uveo taj pokret u svetske okvire filmom “Rani radovi” (1969) za koji je osvojio Zlatnog medveda u Berlinu.

Osim rada na filmu, Žilnik je dao ogroman doprinos nezavisnoj filmskoj sceni kroz edukaciju mladih filmskih entuzijasta putem brojnih radionica i predavanja koje je održavao u zemlji i širom Evrope.

Dosadašnji dobitnici nagrade ERSTE Underground Spirit su francuski reditelj Ef Ži Osan (F. J. Ossang) i Nemac Uli M. Šupel (Uli M. Schueppel).

Nagrada Underground Spirit, sada ERSTE Underground Spirit, ustanovljena je 2008. godine.

Na 17. Palićkom festivalu, koji će biti održan od 17. do 23. jula na više lokacija na jezeru Palić i u Subotici, biće uručena i nagrada “Aleksandar Lifka”, čiji su ovogodišnji dobitnici francuski reditelj grčkog porekla Konstantin Kosta Gavras (Constantin Costa Gavras) i srpski reditelj Goran Marković.

Festivalski program sačinjen je od devet selekcija: Takmičarski program, Paralele i sudari, Mladi duh Evrope, Novi belgijski film, Novi mađarski film, Eco Dox, Dečji program i Omaž program za dobitnike nagrade “Lifka” i ERSTE Underground Spirit.

Sajt Festivala Palić je www.palicfilmfestival.com, a program se nalazi i u Kalendaru Portala za kulturu jugoistočne Evrope SEEcult.org

(SEEcult.org)

[deda]

Nagrada Bandi i u Montrealu 

Beogradski reditelj Mladen Đorđević nastavio je da niže uspehe provokativnim filmom “Život i smrt porno bande” - nakon nedavnog trijumfa na festivalu “Fantaspoa” u Porto Alegru u Brazilu, nagrađen je za scenario na festivalu “Fantasia” u Montrealu, na kojem je jedno od prvih međunarodnih priznanja dobio i šokantni “Srpski film” Srđana Spasojevića.

Đorđevićev film nagrađen je za najbolji scenario odlukom žirija takmičarskog programa igranih filmova, dok je žiri za takmičarski program debitanata dodelio specijalnu pohvalu Spasojevićevom “Srpskom filmu”, uz obrazloženje da je, “bez sumnje, važno delo”, koje je vredno poštovanja zbog “snažne vizije autora i umešnosti u filmskom mediju”.

Predsednik žirija Stiven Severin naveo je da ga je projekcija “Srpskog filma” uznemirila više nego što je mislio da je moguće, te da baš zbog toga što izaziva takve efekte, zaslužuje specijalnu pohvalu.

“Porno banda” i “Srpski film” prikazani su na montrealskom festivalu “Fantasia” i kao deo posebnog programa “Subverzivna Srbija”, koji su činili i “Čarlston za Ognjenku” Uroša Stojanovića i animirani “Technotise: Edit i ja” Alekse Gajća, kao i starija ostvarenja “Variola vera” (1982) Gorana Markovića, “Sveto mesto” (1990) Đorđa Kadijevića, “T.T. sindrom” (2002) Dejana Zečevića.

Film “Čarlston za Ognjenku” dobio je nagradu “L'Écran Fantastique”, a kako je navedeno u obrazloženju, razlozi za to su mnogobrojni, počev od izvanrednog estetskog pristupa do visokog nivoa glumačkih kvaliteta Sonje Kolačarić kao Ognjenke i Katarine Radivojević kao Male Boginje.

Pobedničkim filmom festivala “Fantasia” proglašen je japanski “Sawako Decides” (Yuya Ishii), a specijalnu nagradu dobio je korejski “Castaway on the Moon” (Lee Hae-jun), dok je za režiju nagrađen Lee Jun-ik, takođe iz Koreje, za “Blades of Blood”.

"Porno banda" je i u takmičarskom programu Grossmann festivala filma i vina u Ljutomeru u Sloveniji, koji će biti zatvoren 31. jula "Srpskim filmom", najavljenim kao "ovogodišnja ultimativna horor senzacija" najprestižnijih žanrovskih festivala, sa blistavom glumom Srđana Todorovića i Sergeja Trifunovića. Zbog eksplicitnog sadržaja, projekcija nije za mlađe od 16 godina.

Sajt festivala “Fantasia” je www.fantasiafestival.com

(SEEcult.org)

[deda]

Ponovo trijumf Srbije na SFF-u 

Najboljim filmom 16. Sarajevo Film Festivala proglašen je srpski “Tilva Roš” mladog Nikole Ležaića o rudarskom Boru, za koji je nagradu za najboljeg glumca dobio Marko Todorović, što je ponovni trijumf srpske kinematografije na SFF-u, posle prošlogodišnje pobede Vladimira Perišića ratnom dramom “Ordinary People”.

Nagradu “Srce Sarajeva” za najbolji film, čiji iznos od 25.000 evra osigurava Savet Evrope, dodelio je, u konkurenciji devet ostvarenja iz regiona, žiri kojim je predsedavao rumunski reditelj Kristi Puiu (Cristi).

Specijalna nagrada žirija dodeljena je na svečanoj ceremoniji u Narodnom pozorištu holandsko-nemačko-austrijskom filmu “Nežni sin - projekat Frankenštajn” Kornela Mundrucza, a novčani iznos od 10.000 evra osigurava francuska modna kreatorka Agnes B.

Najboljom glumicom proglašena je Mirela Oprisor za ulogu u rumunskom filmu “Utorak, nakon Božića” Radua Munteana.

U konkurenciji su bila tri mađarska filma, dva iz BiH i po jedan iz Austrije, Srbije, Rumunije i Turske, a pored dobitnika zvaničnih nagrada, tu su i “Biblioteka “Pascal” Szabolcsa Hajdua, “Adrienn Pal” Agnes Kocsis, austrijski “Amerika iznutra” Barbare Eder, “Jasmina” Nedžada Begovića i “Sevdah za Karima” Jasmina Durakovića iz BiH, te turski “Vivien”, koji su režirali Durul Taylan i Yagmur Taylan.

Žiri su činili, osim Puiua i turska glumica Saadet Isil Aksoy, glumac Leon Lučev iz Hrvatske, direktorka programa Filmskog udruženja San Franciska Rachel Rosen i američka producentkinja Christine Vachon.

Najboljim dokumentarnim filmom proglašen je makedonsko-nemački “Švelje” Biljane Garvanlieve, dok je nagrada za ljudska prava dodeljena filmu “Mila traži Senidu” Roberta Tomića Zubera.

Obe nagrade iznose po 3.000 evra, a obezbedilo ih je švajcarsko Ministarstvo spoljnih poslova.

Žiri su činili rediteljka Dana Budisavljević, osnivačica kompanije Hulahop iz hrvatske, predsednica i osnivačica kompanije Cat&Dogs Catherine le Clef i švajcarska producentkinja i osnivačica kompanije First Hand Films Esther van Mešel.

Najboljim kratkim filmom proglašen je “Žuti mesec” Zvonimira Jurića iz Hrvatske, koji je takođe dobio 3.000 evra.

Žiri su činili konceptualna umetnica Danica Dakić iz BiH, koselektor roterdamskog filmskog festivala, te filmska poverenica Danskog instituta za film Molly Malene Stensgaard.

Specijalne plakete žirija, vredne po hiljadu evra, pripale su hrvatskom filmu “Nespavanje ne ubija” Marka Meštrovića i bugarskom “Stanka ide kući” Maje Vitkove.

SFF je na otvaranju, 23. jula, dodelio počasno “Srce Sarajeva” direktoru Berlinala Diteru Kosliku (Dieter Kosslick), koji je bio među glavnim gostima, pored američkog glumca Morgana Frimena (Freeman) i francuskog reditelja Gaspara Noea.

U završnici 16. SFF-a dodeljene su i nagrade koprodukcijskog marketa Cinelink, pa je EAVE stipendiju dobila Snežana Penev, koproducentkinja projekta "Spomenik Majklu Džeksonu" (Monument to Michael Jackson) scenariste i reditelja Darka Lungulova iz Srbije, a nagradu Excellence reditelj Srdan Golibović, takođe iz Srbije, za projekat "Krugovi" (Circles) prema scenariju Srđana Koljevića.

Nagradu Living Pictures, u iznosu od 10.000 evra u postprodukcijskim uslugama - Arpad Bogdan iz Mađarske za “Necromancer”.

Nagrada International Relations Arte, u iznosu od 6.000 evra, dodeljena je Ines Tanović iz BiH za “Our everyday life”, a nagrada CNC, vredna 10.000 evra, Balintu Kenyeresu Mađarske za “Hier”. Nagrada Eurimages, vredna 30.000 evra, dodeljena je Bogdanu Mustatu za “Wolf”,

Synchro Film Vienna je nagradio dobitnike CNC, Arte i Euroimages nagrada i sa po 2.500 evra u laboratorijskim uslugama.

Nagrade programa “CineLink Work in Progress” u postprodukcijskim uslugama dobili su Hagar Ben Sher za “The Slut” (20.000 evra) i Seyfetin Tokmak za “Broken Mussels”.

U okviru SFF-a dodeljene su i nagrade partnera, te stipendija inspirisana likom i delom preminule britanske glumice Katrin Cartlidge, koja je dodeljena Institut Cine sa Haitija.

I publika je izglasala najboljem prema svojoj oceni, pa je za najbolji dugometražni igrani film proglasila “Cirkus Kolumbiju” oskarovca Danisa Tanovića iz BiH, kojim je 16. SFF svečano i otvoren. Titula najboljeg dokumentarca prema oceni publike dodeljena je filmu “Okrivljen” Roberta Hernándeza i Geoffreyja Smitha.

Sajt SFF-a je www.sff.ba

(SEEcult.org)

[deda]

Nagrade 24. Herceg Novog

Film “Nežni sin - projekat Frankeštajn" mađarskog reditelja Kornela Mundruža (Mundruczó) dobio je Veliku zlatnu mimozu 24. Filmskog festivala u Herceg Novom, koji je završen 8. avgusta, dok su za režiju nagrađeni Rajko Grlić iz Hrvatske za “Neka ostane među nama” i Kamen Kalev za “Istočne komade”.

Najboljim glumcem proglašen je Rade Šerbedžija za ulogu u crnoj komediji “Sedamdeset i dva dana” njegovog sina Danila Šerbedžije, preneli su crnogorski mediji. Za tu ulogu stariji Šerbedžija dobio je nedavno i Zlatnu arenu na 54. Puli.

Zlatnu mimozu za žensku ulogu dobila je Zrinka Cvitešić za dramu “Na putu” sarajevske rediteljke Jasmile Žbanić, za koju je nagrađena i u Puli, gde je taj film prikazan u selekciji manjinskih koprodukcija.

Posebno priznanje dodeljeno je rediteljkama regionalnog omnibusa “Neke druge priče” o majčinstvu (Ana Marija Rosi - Srbija, Ivona Juka - Hrvatska, Ines Tanović - Bosna i Hercegovina, Marija Džidževa - Makedonija i Hana Slak - Slovenija), kao “ohrabrenje svim ženama rediteljima u ovom delu svijeta, zbog originalnog pristupa da se pet žena ujedini u zajednički projekat”.

Nagrada “Milan Zmukić”, nazvana imenom osnivača Filmskog festivala Herceg Novi, dodeljena je za izuzetan doprinos afirmaciji FFHN-a čuvenoj dramskoj umetnici Miri Banjac iz Srbije.

Pobednički film hercegnovskog festivala dobio je i specijalnu nagradu žirija na nedavnom 16. Sarajevo Film Festivalu, na kojem je pobedio Tilva Roš” mladog reditelja Nikole Ležaića iz Srbije, posvećen rudarskom Boru.

Glavni junak te drame u mađarsko-nemačko-austrijskoj koprodukciji je mladić koji se vraća kući u nadi da će pronaći porodicu, ali biva odbačen, a kada se sledom užasnih događaja pretvori u progonjenog ubicu, jedina nada za spas leži u rukama njegovog davno izgubljenog oca...

Prema navodima žirija, koji su činili Bojan Bazeli (predsednik), Aleksander Ris i Dejan Zečević, film “Nežni sin - projekat Frankeštajn"

“pruža mogućnost ličnih učitavanja”, ostajući pritom u “autentičnoj i koherentnoj filmskoj poetici”.

Grlić je, uoči hecregnovske nagrade za režiju, dobio isto priznanje i u Puli, gde je njegova drama o ljubavnim prevarama osvojila i glavnu nagradu (Veliku lzatnu arenu) u nacionalnom takmičarskom programu.

Hercegnovski filmski festival prvi put je dopunjen i dokumentarnim programom, a predstavio je u takmičarskom programu ostvarenja iz regiona i pojedinih evropskih zemalja, uključujući i crnogorski film “Ljubav, ožiljci” grupe reditelja, a svečano je počeo 2. avgusta dramom “Žena sa slomljenim nosem” Srđana Koljevića iz Srbije van konkurencije.

Filmski festival Herceg Novi postao je 2009. godine manifestacija (Montenegro Film Festival), a nekada je bio poznat kao Jugoslovenski festival filmske režije, a zatim kao Jugoslovenski filmski festival, dok je od 2002. organizovan kao Hercegnovski filmski festival.

Inicirao ga je 1987. godine poznati filmski radnik iz Herceg Novog Milan Zmukić, kao festival domaće kinematografije.

U Herceg Novom je, inače, prvi bioskop postojao još 1919. ili 1920. godine, a u tom gradu doživeo je početkom 50-ih godina prošlog veka svoj najbolji period i “Lovćen film”, prvo crnogorsko preduzeće za prikazivanje i proizvodnju filmova, osnovano na Cetinju 1949. godine.

Sajt festivala je www.hercegfest.co.me

(SEEcult.org)