HIV - AIDS

[marija]

HIV/AIDS

Sindrom stečene imunodeficijencije (HIV bolest, AIDS, SIDA) je klinička manifestacija infekcije koju izaziva virus humane imunodeficijencije.

Virus direktno napada ćelije organizma, i to najviše CD4 pozitivne T ćelije. To su ćelije imunog sistema organizma, odgovorne za odbranu od različita stanja i/ili bolesti. Na spoljašnjem omotaču imaju CD4 receptor za koji se vezuje HIV i ulazi u ćeliju. Inficiranjem CD4+ ćelija, HIV dovodi do slabljenja funkcije imunog sistema (imunodeficijencija), kada se stvaraju uslovi za pojavu tzv. oportunističkih infekcija i tumora. HIV može da inficira i druge ćelije u oraganizmu: druge ćelije imunog sistema i koštane srži, neke ćelije crevne sluznice i nervnog sistema.

Koja je razlika između HIV-a i AIDS-side?

HIV je virus koji izaziva AIDS-sidu.

H - Human

I - Immuno-deficiency

V - Virus

A - Acquired

I - Immune

D - Deficiency

S - Syndrome

Koliko vremena je potrebno da HIV izazove AIDS-sidu?

Trenutno, prosečan period vremena između HIV infekcije i pojave znakova koji ukazuju na AIDS-sida dijagnozu su 8 do 11 godina. Ovaj period varira od osobe do osobe i zavisi od mnogih faktora uključujući zdravstveno stanje i ponašanje inficirane osobe.

Danas postoje mnogi medicinski tretmani koji mogu produžiti vreme za koje HIV oslabljuje imuni sistem. Postoje tretmani koji mogu sprečiti ili izlečiti određene bolesti koje se javljaju vezano sa AIDS-sidom. Kao i kod drugih bolesti, rano otkrivanje infekcije nudi veće mogućnosti za lečenje kao i preventivnu zdravstvenu negu.

Kakva je veza između HIV-a i drugih polno prenosivih infekcija?

Ukoliko osoba ima polno prenosicu infekciju to povećava rizik od infekcije HIV-om u zavisnosti od toga da li određena PPI uzrokuje oštećenje sluzokože ili kože. Ukoliko određena PPI uzrokuje iritaciju kože, rane i oštećenja čine da HIV lakđe prodire u telo tokom seksualnog kontakta. Čak i one PPI koje ne uzrokuju oštećenja ili rane mogu da oslabe imunološku odbranu u genitalnoj regiji tako da se HIV prenosi lakše. (Source: Centers for Disease Control - CDC)

[marija]

Kako je nastao HIV?

Poslednja prezentacija porekla HIV je izložena na 6-oj konferenciji o retroviralnim i oportunističkim infekcijama (Chicago, January 1999).

Na toj konferenciji je prezentovana predpostavka o 'prelasku' HIV-a na ljudsku vrstu sa jedne vrste šimpanze, najverovatnije kroz kontakt preko krvi tokom lova ili dresiranja životinja. CDC smatra da su činjenice predstavljene na ovoj konferenciji do sada najjači dokaz da HIV-1 potiče od čovekolikih primata (The research findings were featured in the February 4,1999 issue of the journal, Nature)

Poznato je da je virus postojao u SAD-u, Haitiju i Africi od 1977-1978. Tokom 1979, redak oblik upale pluća, raka i drugih bolesti je zabeležen od strane doktora u Los Anđelesu i Njujorku. Ono što je spajalo ove slučajeve jeste da takvo stanje bolesti nije uobičajeno za ljude sa zdravim imunim sistemom. 1982. godine Centar za kontrolu i prevenciju bolesti (CDC) dao je zvaničan naziv bolesti AIDS (Acquired Immune Deficiency Syndrome). 1984-te virus odgovoran za slabljenje imunog sistema je identifikovan kao HIV (Virus Humane Imunodeficijencije).

(Source: Centers for Disease Control - CDC)

Kako mogu da znam da sam se inficirao/la HIV-om?

Jedini način da se sazna je test na HIV infekciju. Ne možemo se osloniti na simptome da bi procenili da li smo ili nismo inficirani HIV-om. Mnogo ljudi koji su inficirani HIV-om nemaju nikakve simptome bolesti dugi niz godina. Takođe, ne možemo se osloniti na simptome da bismo odredili da li osoba ima AIDS-sidu. Simptomi koji su povezani sa AIDS-om su slični kod mnogih drugih bolesti. AIDS-sida dijagnozu postavlja doktor na osnovu posebnih kriterijuma koje je ustanovio CDC.

(Source: Centers for Disease Control - CDC)

http://www.jazas.net/osnovno.html

[marija]

Koji su simptomi HIV infekcije?

Primarna HIV infekcija je prvi stadijum u razvoju HIV bolesti, kada je virus unet u telo. Neki istraživači koriste izraz akutna HIV infekcija da bi opisali period vremena od trenutka kada je osoba zaražena HIV-om do trenutka kada antitela koja se bore protiv virusa počnu da se proizvode u telu (uobičajen je period od 6 do 12 nedelja). Neki ljudi inficirani HIV-om osećaju simptome gripa. Ovi simptomi, koji obično traju nekoliko dana uključuju temperaturu, groznicu, noćno znojenje i osip. Drugi ljudi nemaju iskustvo ''akutne infekcije'', ili osežaju toliko blage simptome da je moguće da ih ni ne primete. Ukoliko ste doveli sebe u rizik od HIV infekcije pre nekoliko dana i sada osećate simptome gripa, moguće je da HIV uzrokuje takvo stanje organizma, ali isto tako je moguće da imate neku drugu viralnu infekciju. (Source: Centers for Disease Control - CDC)

Koji su simptomi AIDS-side?

Ne postoje zajednički simptomi za individualne slučajeve dijagnostikovane kao AIDS-sida. Kada je oštećenje imunog sistema teže, osobe počinju da pate od oportunih infekcija (te infekcije se zovu oportunističke jer ih uzrokuju organizmi koji ne mogu da štete zdravom imunom sistemu ljudi pa uzimaju mogućnost take the "opportunity" da napreduju kod ljudi koji žive sa HIV-om. Više ovih teških infekcija, bolesti i simptoma spadaju pod zajednički naziv koji je definisao CDC kao ''AIDS'' – sida. Prosečno vreme za koje se ispolji AIDS kod onih osoba koje su inficirane je 7 do 10 godina. (Source: Centers for Disease Control - CDC)

[marija]

Načini prenošenja HIV infekcije

1. Nezaštićeni seksualni kontakt sa HIV pozitivnom osobom (analni, vaginalni i oralni seksualni kontakt bez upotrebe kondoma). HIV se nalazi u presemenoj tečnosti, semenoj tečnosti, vaginalnom sekretu i u maloj koncentraciji u pljuvačci, mokraći, suzama) i pravilna upotreba kondoma je najefikasniji način smanjenja rizika prenosa HIV infekcije.

Seksualni odnos (vaginalni i analni): U genitalijama i rektumu, HIV može inficirati mukozne membrane direktno ili prodreti kroz posekotine i oštećenja nastala tokom odnosa (mnoga od takvih oštećenja prolaze neprimećena). Nezaštićen vaginalni i analni odnos je praksa visokog rizika Oralni seks (usta-penis, usta-vagina): Usta su neprijateljska sredina za HIV (u semenoj tečnosti, vaginalnom sekretu ili krvi) što znači da je rizik od HIV transmisije kroz grlo, gums i oralne membrane manji nego kroz vaginalne i analne membrane. Ali, u svakom slučaju, zabeleženi su slučajevi kada je HIV prenešen oralnim putem, tako da ne možemo da kažemo da je HIV inficirana semena tečnost, vaginalni sekret ili krv u ustima bezbedan. Nezaštićen oralni seks je praksa nižeg rizika.

2. Kontakt sa zaraženom krvlju – da bi se HIV preneo putem krvi potrebno je da se direktno unese ubrizgavanjem ili da osoba koja dolazi u kontakt sa zaraženom krvlju ima otvorenu ranu na telu (“krv na krv”). Prenosi se korišćenjem nesterilisanog pribora za ubrizgavanje psihoaktivnih i drugih supstanci, tetoviranje nesterilnim priborom, menstrualna krv...) HIV pozitivne osobe ne mogu biti dobrovoljni davaoci krvi.

3. Prenos HIV-a sa majke na plod, dete. Oko 30% dece HIV pozitivnih majki se zarazi pre, tokom i ubrzo nakon rođenja. Dojenjem se zarazi oko 50% dece. HIV pozitivna trudnica može roditi zdravu bebu ako se: a) tokom trudnoće primenjuje propisana ARV terapija 0442_feel porođaj obavi Carskim rezom c) bebi daje ARV terapija prvih meseci po porođaju d) beba ne doji.

KAKO SE HIV NE PRENOSI

HIV se ne može preneti uobičajenim kontaktima: ljubljenjem u obraz, grljenjem, rukovanjem, dodirom odeće, kijanjem, kašljanjem, kontaktom sa pljuvačkom, suzama, znojem. Ne može se preneti upotrebom predmeta: razmena peškira, pijenje iz iste čaše, korišćenje telefona, novca, kvaka... Ne može se preneti korišćenjem raznih usluga: transportnih, javnih kupatila, toaleta (ne prenosi se stolicom niti mokraćom), sauna, bazena, frizerskih i ksalona

Ne može se preneti korišćenjem usluga lekara i stomatologa, ukoliko se ispoštuju uobičajene mere i procedure predostrožnosti (korišćenje sterilisanog pribora, rukavica itd) tokom medicinskih intervencija i procedura (primena različitih dijagnostičkih i terapijskih mera, pa ni davanje veštačkog disanja “usta na usta”, “usta na nos”).

Ne može se preneti primanjem transfuzije krvi, dobrovoljnog davanja krvi i organa, ukoliko se poštuju uobičajene mere i procedure predostrožnosti (testiranje).

[marija]

Statistika u Srbiji

EPIDEMIOLOŠKA SITUACIJA HIV AIDS-a U SRBIJI

Epidemija HIV/AIDS-a u Srbiji zvanično je počela 1985. godine kada su prijavljeni prvi slučajevi AIDS-a, mada je prema podacima virusološke laboratorije Instituta za tropske i zarazne bolesti KCS u Beogradu, HIV prisutan u našoj sredini još od 1981. godine. Prvi slučaj HIV infekcije, prema podacima Centralnog registra inficiranih, obolelih i umrlih od HIV/AIDS-a u GZZZ Beograd, registrovan je 1984. godine. Prava epidemiološka slika HIV/AIDS-a u Srbiji nije u potpunosti precizna. Zvanični epidemiološki podaci govore da je i incidenca HIV/AIDS-a niska. Ovo je pre svega rezultat neadekvatno uspostavljenog nacionalnog sistema praćenja kretanja HIV/AIDS-a, a naročito unutar posebno osetljivih grupa za HIV infekciju. Takođe, treba posebno naglasiti da je u Srbiji izuzetno niska stopa testiranja i iznosi osobe na 1000.

HIV INFEKCIJA U SRBIJI

U Srbiji je od 1985. zaključno sa 20.11.2007. godine zvanično registrovano 2178 HIV pozitivnih osoba, od kojih je 1381 osoba (63%) već obolela od AIDS-a (side), dok je 917 osoba umrlo od AIDS-a (66% svih obolelih).

Dominira grupisanje registrovanih HIV pozitivnih osoba (89%) na teritoriji centralne Srbije, i to uglavnom na području grada Beograda (77%), koji kao i svaka metropola ima više zastupljeno rizično ponašanje, ali i najveći broj testiranja se obavi upravo u Beogradu.

Prema dostupnim podacima 65 osoba inficiranih HIV-om je umrlo od bolesti i stanja koja nisu specifična za AIDS, tako da krajem 2007. godine u R. Srbiji 1196 osoba živi sa HIV-om, odnosno zvanično registrovana prevalencija HIV infekcije je 0,01%.

Nakon kontinuiranog porasta registrovanih osoba sa kliničko manifestnim AIDS-om, od 1999. godine se zapaža postepeno opadanje broja obolelih, s procenom da će taj trend zadržati i tokom narednog perioda. Takođe, od 1997. godine se registruje i kontinuiran pad broja umrlih, tako da se od 2002. godine registruje prosečno oko 26 umrlih od AIDS-a na godišnjem nivou. Pad obolevanja i umiranja od AIDS-a najverovatnije je rezultat primene kombinovane, visoko aktivne antiretrovirusne terapije (HAART) koja je od 1997. godine dostupna i besplatna i kod nas (grafikon 1).

Broj inficiranih, obolelih i umrlih muškaraca je trostruko veći u odnosu na žene, što ukazuje na veću izloženost muškaraca infekciji i slaže se sa podacima iz Evrope i sveta. Najviše HIV pozitivnih osoba dijagnostikovano u uzrastu 25-39 godina (58%), obolelih u uzrastu 30-49 godina (934 osobe tj. 69%), a umrlih takođe u u uzrastu 30-49 godina (621 osoba tj. 69%). Među decom uzrasta do 15 godina HIV infekcija je retka (3,3%), kao i među mladima uzrasta 15 -24 godine (12,8%). Ukupno posmatrano vodeći način prenošenja HIV-a među obolelim od AIDS-a je korišćenje zajedničkog pribora za injektiranje među intravenskim korisnicima droge (43%), koji sa hemofiličarima i primaocima krvi (8,5% i to zaraženim uglavnom pre 1987. godine, od kada se svi dobrovoljni davoci krvi, tkiva i organa u Srbiji obavezno testiraju na HIV), čine više od polovine svih obolelih od AIDS-a zaraženih putem krvi. Drugu veliku transmisivnu grupu među obolelima čine osobe koje su HIV «uzele» nezaštićenim seksualnim odnosom, bilo sa osobom istog ili suprotnog pola (36%). Prenos HIV infekcije sa majke na dete je izuzetno redak (1,5%), dok za više od 11% obolelih, uglavnom muškaraca, nije prijavljen način zaražavanja, štopobuđuje sumnju da zbog izražene stigmatizacije homoseksualizma i prisutne homofobije u našem društvu, muškarci često prikrivaju svoje rizično ponašanje. Slične pretpostavke postoje i za neke druge zemlje, a naročito za zemlje istočne Evrope (tabela 2). Među umrlima skoro polovina je intravenskih korisnika droga, dok je trećina svih umrlih HIV stekla seksualnim kontaktom, a svaki deseti umrli je hemofiličar ili primalac krvi ili krvnih derivata (tabela 2).

Tabela 2. Kumulativni broj obolelih i umrlih od Morbus HIV (AIDS) prema načinu transmisije u R.Srbiji, u periodu 1985 - 2006.godina

http://www.jazas.net/statistikaSrbija.html

Premda je epidemiološka situacija u Srbiji uobičajena, ono što zabrinjava je porast seksulnog prenosa HIV-a registrovan među obolelim od AIDS-a, naročito izražen u poslednjih desetak godina (sa 15% 1991. na 51% 2005.), uz istovremeni pad obolelih među intravenskim korisnicima droge (sa 72% 1991. na 18% 2006). Ovaj trend je još izraženiji među novootkrivenim osobama zaraženim HIV-om.

Tokom 2007. godine, zaključno sa 20.11.2007. godine, u Republici Srbiji je novoregistrovano 75 HIV pozitivnih osoba, 29 osoba obolelih od AIDS-a i 12 osobe umrlih od AIDS-a, dok su registrovane i 4 osobe umrle sa HIV-om.

Od 75 novootkrivenih osoba inficiranih HIV-om 46 (61%) je iz Beograda, a 10 (13%) je sa teritorije Vojvodine.

Registrovano je skoro sedmostruko više muškaraca (65 muškarca prema 10 žena).

Većina novootkrivenih osoba zaraženih HIV-om prijavljenih tokom 2007. godine pripada uzrastu 20-49 godina (68 osoba odnosno 91%), pri čemu je svaka treća osoba uzrasta 20-29 godina (29 osoba odnosno 39%).

Što se tiče načina transmisije 53 HIV infekcija je prenešeno nezaštićenim seksualnim odnosom (71% odnosno 82% od svih infekcija kod kojih je prijavljen način zaražavanja), od čega 29 seksualnim kontaktom među muškarcima.

U istom periodu registrovano je 11 osoba inficiranih HIV-om (15%) među intravenskim korisnicima droge, dok za 10 osoba (13%) nije prijavljen način prenosa HIV-a.

Takođe, 22 osobe (29%) je svoj HIV status saznalo tek u terminalnom stadijumu infekcije, odnosno u trenutku klinički manifestnog AIDS-a, a s druge strane registrovano je 37 (49%) nosilaca anti-HIV antitela bez simptoma.

Iako se od 2002. godine registruje kontinuiran pad otkrivanja pozitivog HIV statusa u trenutku obolevanja od AIDS-a (56%), verovatno kao rezultat veće dostupnosti i kontinuirane promocije besplatnog savetovanja i dobrovoljnog testiranja na HIV u većem delu Srbije, još uvek je visok procenat osoba koje ne znaju da su zaražene HIV-om pre razvoja znaka i simptoma AIDS-a.

Od 29 novoregistrovanih osoba obolelih od AIDS-a, 17 obolelih su osobe muškog, a 12 osobe ženskog pola (odnos polova 1,4:1).

Na teritoriji Vojvodine je registrovano 5 slučajeva AIDS-a (17%), a u Beogradu 15 (50%).

Najviše obolelih od AIDS-a registrovano je u uzrasnoj grupi 30-49 godina (20 osoba ili 69%), ali i 5 osoba uzrasta 20-29 godina (17%) i jedno dete mlađe od godinu dana (HIV infekcija prenešena sa majke).

Po načinu transmisije 17 novoobolelih (58%) je registrovano među osobama koje su inficirane HIV-om seksualnim putem, 8 (28%) među intravenskim korisnicima droge, a kod 3 (10%) nije prijavljen način transmisije.

Od 12 osoba umrlih od AIDS-a jedno lice je sa teritorije Vojvodine, a 8 (67%) iz Beograda. Registrovano je 8 muškaraca umrlih od AIDS-a (odnos polova 2 : 1), dok je najveći broj umrlih registrovan u uzrastu 30-49 godina (9 osoba tj. 75%).

Takođe, najveći broj umrlih je registrovan među osobama koje su HIV stekle nezaštićenim seksualnim kontaktom (5 osoba odnosno 42%), a troje umrlih (25%) je registrovano u populaciji intravenskih korisnika droge.

Među novoobolelima od AIDS-a tokom 2007. godine registrovano je 7 smrtnih ishoda (24%), dok je petoro umrlih obolelo ranijih godina (u periodu od 1998. do 2006. godine) .

Premda naša zemlja spada u zemlje sa niskom prevalencijom HIV infekcije epidemiološka situacija se može okarakterisati kao potencijalno nesigurna, obzirom na nepovoljne socijalno-ekonomske uslove, kao i prisutno rizično ponašanje.

S druge strane, postoji potencijalna opasnost od ekonomski uslovljene migracije iz zemalja istočne Evrope i centralne Azije, koje su teško pogođene HIV epidemijom.

(Materijal pripremila: dr Danijela Simić, epidemiolog)

[marija]

Živeti sa HIV-om

http://www.jazas.net/zivotHIV.html

[Лидија Миленковић]

http://www.vestinet.rs/zdravlje-2/pcelinji-otrov-napada-hiv Novo istraživanje medicinskog univerziteta iz Vašingtona otkrilo je da pčelinji otrov sadrži veoma moćnu supstancu nazvanu Melitin, koja bukvalno buši rupe na membrani HIV virusa.

Ovaj otrov se ne ograničava samo na HIV, nego su njegovi sastojci efikasni i u ubijanju ćelija tumora.

Vodeći istraživač ove medicinske ustanove Dr. Hood, kaže da je prednost Melitina u tome, što ovaj otrov napada suštinski deo virusne strukture dok lekovi koji se koriste u borbi protiv HIV-a sprečavaju virus da se replicira.

Neki sojevi virusa su mutirali, pa je korišćenje određenih antivirusnih lekova postalo beskorisno.

Pošto Melitin napada neselektivno dvoslojne membrane, on zato, nije ograničen samo na HIV, a imajući u vidu da se mnogi virusi uključujući i hepatitis B i C oslanjaju na istu vrstu zaštitnog omotača, biće u potpunosti ranjivi na ovaj otrov.

(Vestinet.rs)

[DYNABLASTER]

Pcelice izuvaju!

 

Neki Poljak ili tako nesto je razvio akupunkturu sa pcelicama bez da ih ubije nakon uboda, i leci vid samo tako, to bilo jos pre ihaj godina...