Jump to content

Zašto i kako Katolička Crkva proglašava svece?

Оцени ову тему


Препоручена порука

Пуки списак са животописима не говори много о томе како се у најдубљем богословском смислу одређује нечија светост.  Мада хвала ти што си ме подсетио на лепи пољски језик и мношто мученика и светитеља херојског народа.

Link to comment
Подели на овим сајтовима

може ли  неко од вас одговорити на  питање простог човјека којем само нешто није јасно:

Где су мошти, гдје су чуда, гдје благодатни огањ у рукама надлежног бискупа, молим Вас да не користимо наводна чуда указивања јер  сматрам да насупрот рецимо моштију Св Симеона Мироточивог, +Василија Острошког или пак Св Димитрија  нису релевантна???

унадпријед хвала и молим  Вас без комплексашких одговора.

уздравље

Link to comment
Подели на овим сајтовима

(... nastavak)

1.a. Mučeništvo (nastavak)

Riječ "mučenik" može zavesti na mišljenje da se mučeništvo svodi jedino na trpljenje i na nasilnu smrt.

Međutim u teologiji vrijedi načelo "Causa facit martyrem" (Uzrok čini mučenika), tj. uzrok smrti je ono što karakterizira kršćansko mučeništvo. Ili, kako je rekao sveti Augustin, "Martyrem non facit poena, sed causa" (Mučenika ne čini trpljenje nego uzrok).

Riječ "mártys", grčki "mučenik", doslovno znači "svjedok", a "martyrion", grčki "mučeništvo", doslovno znači "svjedočanstvo". U kršćanskom značenju mučenik je onaj koji je svoje svjedočanstvo za Krista potvrdio svojom krvlju.

Svaki je kršćanin pozvan da bude Kristov svjedok pred svijetom, da riječju i životom svjedoči svoju vjeru i ljubav prema Kristu. Svjedočanstvo za Krista nerijetko dovodi do sukoba sa svijetom, a moguće je da kršćanin dođe u situaciju kad mora birati: ili ostati vjeran Kristu uz cijenu života ili ga izdati. Mučenik, prosvijetljen i ojačan po Duhu Svetom, izabire vjernost Kristu koji je za njega umro i koji je rekao: "Veće ljubavi nitko nema od ove: da tko život svoj položi za svoje prijatelje" (Iv 15,13).

Svojim postupkom mučenik propovijeda vjeru u uskrsnuće i život vječni, vjeru u snagu milosti Božje koju i zaziva na svoju braću i na same ubojice, svjedoči svoju ljubav prema Bogu i bližnjemu. Nitko ne propovijeda snažnije ljubav od onoga koji umire iz ljubavi. Tu ljubav Crkva uzdiže i stavlja za uzor vjernicima kad pristupa kanonizaciji nekog mučenika.

Od svetog Stjepana/Stefana mučeništvo prati Crkvu do dana današnjega. Pri utvrđivanju mučeništva potrebno je dokazati da je mučenik podnio smrt zvog svoje vjernosti Kristu, odnosno Njegovim zapovijedima. U novije vrijeme to nije uvijek lako dokazati, jer su moderni progonitelji, kao nacisti i komunisti, svjesno nastojali "ne stvarati mučenike". Zato su raznim političkim i drugim razlozima nastojali opravdavati ubijanje kršćana.

(nastavak slijedi ...)

Link to comment
Подели на овим сајтовима

Nadam se da cemo ovog opsirnog uvoda u bogoslovlje i predavanja iz osnova rimokatolicke teologije (kao da opet slusam oca Radovana Bigovica) preci na konkretnu temu.

Rijetko kada papisti prelaze na konkretne teme.

Njihova je specijalnost ljubaznost i presipanje iz supljeg u prazno, sve dok im se sagovornik ne umori.

меније  ово друга тема у којој одбијају да одговоре, мада нисам био ни дрзак ни вулгаран, ваљда је то здрава комуникација, а само сам лијепо питао? на ово ће сигурно одговорити али на мој пост изнад сигурно неће или увелико "гуглају" не би ли нешто пронашли за шта и сами знају дат тога ЈЕДНОСТАВНО НЕМА

Link to comment
Подели на овим сајтовима

Nadam se da cemo ovog opsirnog uvoda u bogoslovlje i predavanja iz osnova rimokatolicke teologije (kao da opet slusam oca Radovana Bigovica) preci na konkretnu temu.

Rijetko kada papisti prelaze na konkretne teme.

Njihova je specijalnost ljubaznost i presipanje iz supljeg u prazno, sve dok im se sagovornik ne umori.

меније  ово друга тема у којој одбијају да одговоре, мада нисам био ни дрзак ни вулгаран, ваљда је то здрава комуникација, а само сам лијепо питао? на ово ће сигурно одговорити али на мој пост изнад сигурно неће или увелико "гуглају" не би ли нешто пронашли за шта и сами знају дат тога ЈЕДНОСТАВНО НЕМА

U ovoj temi ću nastojat objasniti ovo što piše u naslovu:

Zašto i kako Katolička Crkva proglašava svece?

Za to će mi trebati malo više vremena, pa vas molim da budete malo strpljivi;)

Dakle, Vuče, strpi se malo, nastojat ću što bolje objasniti ovu problematiku.

Ali ne ide sve u jednoj rečenici.  dada

Jedan splitski svećenik je na jednom piru vodio ovakav dijalog:

- "Vi ste svećenik? Možete li mi, ali u jednoj rečenici, objasniti u čemu je razlika između katoličkog vjerovanja i (spomenuo je jednu protestantsku zajednicu) vjerovanja?"

- "A što ste Vi po zanimanju?"

- "Mehaničar."

- "Možete li mi, ali u jednoj rečenici, objasniti u čemu je razlika između motora Forda i Opela?"

- "Pa, pa ... ... to se ne može objasniti u jednoj rečenici..."

- "A ovo, o vjeri, - može?!"

Osim toga, otac Midraš se ponudio da će odgovarati na sva pitanja o Katoličkoj Crkvi:

https://www.pouke.org/forum/index.php/topic,8696.msg244942.html#msg244942

Link to comment
Подели на овим сајтовима

добро пријатељу сачекаћу да ми се одговори "Где су мошти, гдје су чуда, гдје благодатни огањ?" то тада ћу читати тему.

НАПОМИЊЕМ НИЈЕ МИ НАМЈЕРА ДА ВРИЈЕЂАМ НИТИ ДА  НА БИЛО КОЈИ НАЧИН ПРОВОЦИРАМ, НИСАМ ТЕОЛОШКИ "ПОТКОПАНА" ОСОБА, ПИТАМ ЗА  ОНО ШТО СЕ ОКОМ МОЖЕ ВИДЈЕТИ?

волио бих да до помирења Цркава дође али се вјероватно не може мијењати нешто што се назива ПРАВОславље без обзира на то колико је оно кроз вијекове имало "одступништва" по неким питањима, генерално није ништа промјењено.

хвала и сачекаћу овјашњење

уздравље госп. Зелићу

Link to comment
Подели на овим сајтовима

(... nastavak)

1.b. Svetost u herojskom stupnju

Nisu svi kršćani pozvani na mučeništvo, ali su svi pozvani na svetost života. U svjetlu vjere čovjeku je Bog sve, pa sve drugo nastoji gledati Božjim očima. U tom svjetlu jedino pravo zlo vidi u grijehu pa se svim silama bori da bi sačuvao život u milosti Božjoj, izbjegavajući i lake grijehe.

Razni su stupnjevi svetosti što je vjernici postižu i samo je Bog onaj koji može o tome suditi. Postoji međutim i svetost koja ni ljudskim očima ne izmiče: "Vi ste svjetlost svijeta. Ne može se sakriti grad što leži na gori. Niti se užiže svjetiljka da se stavi pod posudu, nego na svijećnjak da svijetli svima u kući. Tako neka svijetli vaša svjetlost pred ljudima da vide vaša dobra djela i slave Oca vašega koji je na nebesima." (Mt 5, 14-16)

[14. Ви сте свјетлост свијету; не може се град сакрити кад на гори стоји.

15. Нити се ужиже свјетиљка и меће под суд него на свијећњак, те свијетли свима који су у кући.

16. Тако да се свијетли свјетлост ваша пред људима, да виде ваша добра дјела и прославе Оца вашeга који је на небесима.]

Iako su ove riječi upućene svim Kristovim učenicima, njihovo ostvarenje dolazi do izražaja posebno u svecima, od kojih neke od njih Crkva "stavlja na svijećnjak" kao uzor evanđeoske savršenosti. Kako kaže Drugi vatikanski koncil, "U životu onih koji se savršenije preobraze prema Kristovoj slici (usp. 2 Kor 3, 18), premda su sudionici našega čovještva, Bog ljudima živo očituje svoju prisutnost i svoje lice. U njima nam on sam upućuje svoju riječ i daje nam znak svojega kraljevstva prema kojemu nas snažno privlači to što nad sobom imamo toliki oblak svjedoka (usp. Heb 12, 1) i takvu potvrdu istine evanđelja." (Lumen gentium, 50)

Da bi netko bio od Crkve proglašen kao svetac, potrebno je utvrditi da je on, kako kažu teolozi, "u herojskom stupnju" vršio kršćanske kreposti vjere, ufanja (nade) i ljubavi, usmjeravajući sav svoj život prema Bogu kao konačnom cilju, poštujući zahtjeve pravednosti, svladavajući sve zapreke na putu savršenosti i noseći hrabro svoj križ, u čistoći života, koja je plod mrtvljenja zlih sklonosti i intimnog odnosa s Bogom u molitvi i sakramentima (svetim tajnama), posebno u euharistiji (liturgiji).

Svetac je čovjek, pa i onaj koji je dostigao visok stupanj savršenosti nije izuzet od grijeha. Samo što svetac vidi svoje slabosti u drugom svjetlu nego većina, pa i dobrih ljudi, jer sve gleda u svjetlu neizmjerne Božje svetosti. Isus nam je postavio kao ideal "savršenost Oca nebeskoga", tako da nitko ne može biti zadovoljan samim sobom. Nije stoga čudo da baš onaj koji se najviše trudi oko vlastite svetosti, dapače što više napreduje u svetosti, to više postaje svjestan svoje nesavršenosti. Svi su sveci sebe držali (velikim) grešnicima...

(nastavak slijedi …)

Link to comment
Подели на овим сајтовима

(... nastavak)

2. Glas svetosti

Crkva je majka svetaca i u njoj je uvijek bilo i ima ne mali broj onih koji uspijevaju doći do visokog stupnja svetosti. Ipak, tek rijetki bivaju "postavljeni na svijećnjak" da budu uzori svemu Božjem narodu, cijeloj Crkvi.

Za kanonizaciju (proglašenje svetim) dolazi u obzir samo onaj koji je iza sebe ostavio "glas svetosti" (fama sanctitatis), tj. onaj za kojega suvremenici, koji su ga dobro poznavali i bili u stanju o tome suditi, općenito drže da je u svom životu ostvario ideal kršćanske savršenosti u stupnju koji nadmašuje krepost drugih dobrih vjernika.

Karakteristično je za pravi "glas svetosti" i to da se spontano prenosi i širi među vjernicima, pa se oni osjećaju potaknutim da se molitvom utječu dotičnom sluzi Božjemu za zagovor kod Boga.

Ako k tome dođu i uslišanja molitava koja vjernici pripisuju njegovom zagovoru, pogotovo ako se radi o izvanrednim i naravno neobjašnjivim događajima, može se pomišljati na "kauzu kanonizacije" (postupak za proglašenje svetim). U tom slučaju postaje jasno da je sam Bog onaj koji želi da dotični sluga Božji ima i dalje u Crkvi na zemlji određenu misiju svjedoka za istinu evanđelja.

Treba naglasiti da je glas svetosti (odnosno glas o mučeništvu, fama martyrii) nekoga sluge Božjega neophodan uvjet da se pokrene postupak za njegovu kanonizaciju. Postoji li ili ne postoji takav glas svetosti treba presuditi nadležni biskup/episkop mjesta u kojemu je sluga Božji umro.

(nastavak slijedi …)

Link to comment
Подели на овим сајтовима

(... nastavak)

3. Čuda

Da bi se odobrilo javno štovanje sluge Božjega u Crkvi, uvijek se traže dokazi o čudesima, tj. o izvanrednim milostima koje vjernici dobijaju o njegovu zagovoru, i to takvima koje se ne mogu objasniti naravnim (prirodnim) zakonima. Čudesa služe kao Božanska potvrda da sud o svetosti, odnosno o mučeništvu kandidata za kanonizaciju nije pogrešan.

Treba naglasiti da čudesa ne mogu nadoknaditi nedostatak dokaza o herojskim krepostima ili o mučeništvu, pa zato najprije treba utvrditi  herojsku krepostima ili mučeništvo, pa se tek onda ispituju čuda.

Kod čuda se najprije traži dokaz da se događaj ne može znanstveno objasniti. U tome sudjeluju stručnjaci određene struke. Najčešća su čudesna ozdravljenja, pa se zato o tome konzultiraju liječnici. Međutim, ima i drugih čuda koja nisu ozdravljenja, pa se o njima konzultiraju drugi stručnjaci mjerodavni za konkretan slučaj.

Nakon toga slučaj proučavaju teolozi, jer treba utvrditi uzročnu vezu između molitve upravljene sluzi Božjemu (odnosno Bogu po zagovoru sluge Božjega) i čudesnog događaja. Samo takvo čudo je relevantno u postupku kanonizacije.

Dakle,

da sažmemo, da bi netko mogao biti proglašen svetim, nužno je da se utvrde sve tri slijedeće stvari:

1. Mučeništvo ili herojska krepost (svetost) u životu

2. Glas svetosti nakon smrti

3. Čudo po zagovoru nakon smrti

(nastavak slijedi …)

Link to comment
Подели на овим сајтовима

(... nastavak)

3. Čuda

Da bi se odobrilo javno štovanje sluge Božjega u Crkvi, uvijek se traže dokazi o čudesima, tj. o izvanrednim milostima koje vjernici dobijaju o njegovu zagovoru, i to takvima koje se ne mogu objasniti naravnim (prirodnim) zakonima. Čudesa služe kao Božanska potvrda da sud o svetosti, odnosno o mučeništvu kandidata za kanonizaciju nije pogrešan.

Treba naglasiti da čudesa ne mogu nadoknaditi nedostatak dokaza o herojskim krepostima ili o mučeništvu, pa zato najprije treba utvrditi  herojsku krepostima ili mučeništvo, pa se tek onda ispituju čuda.

Kod čuda se najprije traži dokaz da se događaj ne može znanstveno objasniti. U tome sudjeluju stručnjaci određene struke. Najčešća su čudesna ozdravljenja, pa se zato o tome konzultiraju liječnici. Međutim, ima i drugih čuda koja nisu ozdravljenja, pa se o njima konzultiraju drugi stručnjaci mjerodavni za konkretan slučaj.

Nakon toga slučaj proučavaju teolozi, jer treba utvrditi uzročnu vezu između molitve upravljene sluzi Božjemu (odnosno Bogu po zagovoru sluge Božjega) i čudesnog događaja. Samo takvo čudo je relevantno u postupku kanonizacije.

Dakle,

da sažmemo, da bi netko mogao biti proglašen svetim, nužno je da se utvrde sve tri slijedeće stvari:

1. Mučeništvo ili herojska krepost (svetost) u životu

2. Glas svetosti nakon smrti

3. Čudo po zagovoru nakon smrti

(nastavak slijedi …)

примјер..

надам се да нећете наводити "Госпу" и Међугорја, јер сматрам да рецимо наспрам моштију Св Симеона МИРОТОЧИВОГ, или ЧУДА Св Василија Острошког није релавантна наводна појава коју су видјела дјеца...

Link to comment
Подели на овим сајтовима

(... nastavak)

Postupak

Postupak kanonizacije ima dvije faze:

1. Biskupijska (eparhijska) faza

2. Rimska faza

1. Biskupijska faza

Svaki katolik može dati inicijativu za pokretanje postupka kanonizacije.

Odluku o pokretanju postupka u pravilu donosi nadležni biskup/episkop mjesta u kojem je kandidat umro.

Onaj koji vodi brigu da se pribavi sve potrebno za postupak naziva se postulator.

Ova faza biskupijska postupka se vodi pod vodstvom i nadzorom biskupa.

Potrebno je prikupiti i ocijeniti sve podatke o životu kandidata. Potrebno je utvrditi je li kandidat živio sveto u herojskom sutnju sve do smrti, odnosno je li podnio mučeništvo.

U kauzama kanonizacije dokazni materijal se sastoji od:

a) usmenih svjedočanstava živih svjedoka koji daju svoje iskaze pred biskupom ili njegovim delegatom, odnosmo od pisanih svjedočanstava koje su svjedoci predali biskupu

eheeeej narazličitijih vrsta dokumenata (bilo kakvih pisanih dokaza)

c) spisa kandidata koji mogu biti objavljeni (knjige, članci i drugo) i neobjavljeni (pisma, bilješke, dnevnici i slično). Svi spisi kandidata moraju biti podvrgnuti prosudbi dvojice teoloških stručnjaka koje imenuje biskup.

Rezultati cijelog ovog biskupijskog postupka čine "akte kauze". Original se čuva u arhivu biskupije, a dvije ovjerene kopije se dostavljaju u Rim, u Kongregaciju za kauze svetaca.

(nastavak slijedi …)

Link to comment
Подели на овим сајтовима

примјер..

надам се да нећете наводити "Госпу" и Међугорја, јер сматрам да рецимо наспрам моштију Св Симеона МИРОТОЧИВОГ, или ЧУДА Св Василија Острошког није релавантна наводна појава коју су видјела дјеца...

Doći ćemo na pitanje kako se dokazuju čuda.

Nešto sam o tome već rekao - pogledaj citat kojega si naveo.

Rekao sam da je u postupku za proglašenje svetim relevantno jedino čudo koje se događa kao plod molitve za zagovor kandidatu.

Bog čini i razna druga čuda, čini čuda kad se ljudi obraćaju za zagovor već proglašenim svecima, Presvetoj Bogorodici, Isusu...

O njima se ne govori u ovoj temi.

Link to comment
Подели на овим сајтовима

Придружите се разговору

Можете одговорити сада, а касније да се региструјете на Поуке.орг Ако имате налог, пријавите се сада да бисте објавили на свом налогу.

Guest
Имаш нешто да додаш? Одговори на ову тему

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Чланови који сада читају   0 чланова

    Нема регистрованих чланова који гледају ову страницу

×
×
  • Креирај ново...