Jump to content
Sign in to follow this  
Guest

Pravoslavni kalendar API?

Recommended Posts

Guest

evo u javi kako da capite sa sajta html :)

class SetMOTOD extends AsyncTask <String,String,String> {

   String danastext;
   String danasdantext;
   String danasprazniktext;
   String danasprazik2text;


   @Override
   protected String doInBackground(String... strings) {


      Document document=null;
      try {
          String url = "https://calendar.rop.ru/";
          document = Jsoup.parse(new URL(url).openStream(), "UTF-8", url);
      } catch (IOException e) {
         e.printStackTrace();
      }

      Elements danas=document.select("#block777 > table.red_class_view > tbody > tr > td:nth-child(1) > div");
      Elements danasdan=document.select("#content-stst-nst-day");
      Elements danspraznik=document.select("#block777 > div:nth-child(5)");
      Elements danaspraznik2=document.select("#block777 > div:nth-child(6)");


      danastext=danas.text();
      danasdantext=danasdan.text();
      danasprazniktext=danspraznik.text();
      danasprazik2text=danaspraznik2.text();



      return str + "\n\n"+danasdantext+"  "+danastext+"\n\n"+danasprazniktext+"\n\n"+danasprazik2text;
   }

 

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Придружите се разговору

Можете одговорити сада, а касније да се региструјете на Поуке.орг Ако имате налог, пријавите се сада да бисте објавили на свом налогу.

Guest
Имаш нешто да додаш? Одговори на ову тему

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

  • Сличан садржај

    • Од Danijela,
      Sanja Stankovic, pravoslavni psiholog i osnivac stranice http://www.imanade.org/ pokrenula je i youtube kanal pa izvolite zapratiti
      https://www.youtube.com/channel/UCxuIYbBmKbmvVy6hcZgrbXw
       
    • Од kopitar,
      https://bera-kahristu.blogspot.com/2015/12/poljubio-sam-narkomanu-ruke-7122015.html
    • Од Снежана,
      Muzičko čudo iz manastira Tuman: Ovako pravoslavni monasi sviraju Iron Maiden…
              Iz manastira Tuman, gde počivaju mošti dva velika čudotvorca – svetog Zosima i svetog Jakova, stiže i jedno pravo muzičko čudo.
      Dva mlada monaha, odlučila su da zadrže i neguju svoju ljubav prema rokenrolu pa, uz blagoslov igumana Dimitrija (Plećevića), redovno sviraju gitare i vežbaju kada im duhovne i svetovne obaveze to dozvole. Naravno, manastir je to, pa rokerske veštine monah Teofil (Radović) i jeromonah Petar (Bogdanović) održavaju svirajući na akustičnim gitarama, a repertoar im je vrlo neoubičajen, posebno kad je reč o ljudima koji su se zavetovali na monaški život. Na njihovoj “set listi” su i Metallica, Deep Purple, Partibrejkersi… kao i Iron Maiden, čiji su cover hita “Wasting Love” izveli ekskluzivno pred kamerama portala headliner.rs.
      Ovaj nesumnjivo neobičan slučaj ipak nije, zapravo, jedno od brojnih čuda koja se u ovom manastiru zaista dešavaju. Jer, kako kažu monasi iz Tumana, muzika i duhovnost su blisko povezani, a veza rokenrola i pravoslavlja dokazana je već mnogo puta, kroz humanitarne akcije i koncerte rokera za pomoć srpskim svetinjama.
      S obzirom na to da je hevi metal, pa i rokenrol generalno, vrsta muzike koju nije lako na prvi pogled povezati s pravoslavljem, i da će sigurno biti onih dežurnih dušebrižnika koji će zbog ovog spota negodovati, pitali smo igumana Dimitrija, kako se to pravoslavlje slaže sa ovom “zapadnom” muzikom i zašto monasi iz Tumana imaju toliku slobodu u izboru svog muzičkog puta.
      – Sve što je Bog dao čoveku samo po sebi je usmereno na dobro, pa samim tim i muzika. Pitanje je kako se mi prema njoj odnosimo i na koji način je koristimo. Važno je da nas sve to vodi ka višem cilju, a to je spasenje – rekao nam je iguman Dimitrije.
      Dakle, ljubav prema Bogu nije ničim uslovljena osim čistom dušom. I nije važno da li neko sluša i svira Maidene i Metallicu, ili Vivaldija i Mokranjca.
      Evo kako zvuče monasi Petar i Teofil i njihova verzija “Wasting Love”:
       
      http://headliner.rs/2018/08/04/muzicko-cudo-iz-manastira-tuman-ovako-pravoslavni-monasi-sviraju-iron-maiden/
    • Од Милан Ракић,
      Na stranicama našeg Foruma prenosimo tekst objavljen pre više od 4 decenije u Glasu Koncila iz pera arhijerejskog namesnika zadarskog (benkovačkog) protojereja Marka Androvića o fra Eugenu, gvardijanu samostana svetog Frane (Svetog Franje Asiškog-prim. prir.) u Zadru.

      Bilo je to prije četiri godine (1970. god-prim. prir.); U glavnoj ulici Zadra u susret mi je išao jedan fratar, franjevac, propisno odjeven. Prolaznici su ga pozdravljali s jedne i druge strane i gledali sa divljenjem u njegovu stasitu i lijepu pojavu. Učinilo mi se kao da je to glumac koji se sprema da odigra na sceni neku pozitivnu ulogu fratra.

      Sjetio sam se tada iz Filipovićevih „Kosovskih božura“ stihova „Sve zaneme pred Božjom lepotom“. Kada mi se približio, na njegovom licu pojavio se blaženi osmijeh.
      Upitao me: „Jeste li vi svećenik?“
      Dobivši moj potvrdan odgovor rekao mi je: „Iako Vas ne poznajem, iako ste u civilnom odijelu, neki unutarnji glas mi je kazao da je to vaše zanimanje.“
      Zatim mi je pružio ruku i predstavio se: „Ja sam fra Eugen.“
      Uzeo me ispod ruke i pozvao kao gosta u svoj samostan svetog Frane, čiji je on bio starješina. Tako je on na jednostavan i prostosrdačan način uspostavljao poznanstva i prijateljstva sa ljudima.

      Od tada sam se više puta sa njim sastajao i uvijek me je presretao, kao i svakoga drugoga, sa puno prisnosti i topline, sa svojim čarobnim osmijehom, koji je bio odsjaj njegove unutarnje ljepote. Teme naših razgovora bile su raznovrsne, no najviše o ujedinjenju svih hrišćana na svijetu. On je ekumenizam shvatao ne kao dominaciju jedne Crkve nad drugom, ne kao utapanje jedne Crkve u drugu, nego kao duhovnu i bratsku zajednicu svih hrišćanskih Crkava, kao stapanje njihovih blaga u jednu duhovnu riznicu. Mislio sam: kada bi svaki od nas sveštenika i crkvenih poglavara rezonovao kao on, onda bi do “sjedinjenja svetih Božijih Crkava” došlo u jedan trenutak i našli bi se pod zajedničkim krovom.

      Jednoga dana mi je poručio da ima pravoslavne djece koja dolaze na katoličku vjeronauku i molio me da se o tome povede računa. Kada sam mu odgovorio da parohija nema stalnog paroha, zamolio me da pošaljem jedan udžbenik pravoslavne vjeronauke iz koga bi se djeci pravoslavne vjere predavala pravoslavna vjeronauka, kako ne bi ostala bez vjerskog odgoja.

      Po osvećenju obnovljene crkve sv. Ilije u Zadru, posjetili smo ga zajedno profesor bogoslovije u manastiru Krki protosinđel Jovan Pavlović, o. Mitrofan Kodić, o. Vasilije i ja.
      Ugledavši nas, nije mogao da vjeruje svojim očima i za cijelo vrijeme naše posjete igrao je od radosti kao malo dijete, a poslije je pričao da mu je to bio jedan od najradosnljih dana u životu kada su ga posjetila njegova pravoslavna braća sveštenici.

      Na glas da je obolio od teške i neizlječive bolesti, učinio sam mu posjetu s predsjednikom crkvene općine zadarske, Boškom Miodragom. Očekivali smo da ćemo ga zateći klonulog i slomljenog. Međutim, kao i uvijek, bio je vedar, pun radosti i tvrde vjere, kao izuzetnog dara Božjeg, kao da ne umire, nego samo mijenja način života — zemaljski sa nebeskim.

      Na rastanku, opet se pojavio onaj njegov osmijeh sa kojim je neodoljivo osvajao ljude, sada već osjenčen žutom bojom smrti.
      Sahranjen je 27. augusta 1973. uz pogrebne molitve, psalme i počasti dvojice biskupa, šezdeset sveštenika (uz dva pravoslavna), velikog broja časnih sestara i hiljada građana, od kojih je bio paralizovan sav saobraćaj.

      Nije se moglo u grad ni ući ni izaći, tako da su se zbunjeni turisti pitali što se desilo. Pored katedrale i crkava, pored muzeja i galerija, pored umjetničkih djela u zlatu i srebru, velika duša tog Božjeg čovjeka i njegov divan sveštenički lik bili su najljepši ukras Zadra.
      Marko ANDROVIĆ, arhijerejski namjesnik
      GK, 3 (273), 3. februar 1974. godine

       
      View full Странице
       
    • Од Милан Ракић,
      Bilo je to prije četiri godine (1970. god-prim. prir.); U glavnoj ulici Zadra u susret mi je išao jedan fratar, franjevac, propisno odjeven. Prolaznici su ga pozdravljali s jedne i druge strane i gledali sa divljenjem u njegovu stasitu i lijepu pojavu. Učinilo mi se kao da je to glumac koji se sprema da odigra na sceni neku pozitivnu ulogu fratra.

      Sjetio sam se tada iz Filipovićevih „Kosovskih božura“ stihova „Sve zaneme pred Božjom lepotom“. Kada mi se približio, na njegovom licu pojavio se blaženi osmijeh.
      Upitao me: „Jeste li vi svećenik?“
      Dobivši moj potvrdan odgovor rekao mi je: „Iako Vas ne poznajem, iako ste u civilnom odijelu, neki unutarnji glas mi je kazao da je to vaše zanimanje.“
      Zatim mi je pružio ruku i predstavio se: „Ja sam fra Eugen.“
      Uzeo me ispod ruke i pozvao kao gosta u svoj samostan svetog Frane, čiji je on bio starješina. Tako je on na jednostavan i prostosrdačan način uspostavljao poznanstva i prijateljstva sa ljudima.

      Od tada sam se više puta sa njim sastajao i uvijek me je presretao, kao i svakoga drugoga, sa puno prisnosti i topline, sa svojim čarobnim osmijehom, koji je bio odsjaj njegove unutarnje ljepote. Teme naših razgovora bile su raznovrsne, no najviše o ujedinjenju svih hrišćana na svijetu. On je ekumenizam shvatao ne kao dominaciju jedne Crkve nad drugom, ne kao utapanje jedne Crkve u drugu, nego kao duhovnu i bratsku zajednicu svih hrišćanskih Crkava, kao stapanje njihovih blaga u jednu duhovnu riznicu. Mislio sam: kada bi svaki od nas sveštenika i crkvenih poglavara rezonovao kao on, onda bi do “sjedinjenja svetih Božijih Crkava” došlo u jedan trenutak i našli bi se pod zajedničkim krovom.

      Jednoga dana mi je poručio da ima pravoslavne djece koja dolaze na katoličku vjeronauku i molio me da se o tome povede računa. Kada sam mu odgovorio da parohija nema stalnog paroha, zamolio me da pošaljem jedan udžbenik pravoslavne vjeronauke iz koga bi se djeci pravoslavne vjere predavala pravoslavna vjeronauka, kako ne bi ostala bez vjerskog odgoja.

      Po osvećenju obnovljene crkve sv. Ilije u Zadru, posjetili smo ga zajedno profesor bogoslovije u manastiru Krki protosinđel Jovan Pavlović, o. Mitrofan Kodić, o. Vasilije i ja.
      Ugledavši nas, nije mogao da vjeruje svojim očima i za cijelo vrijeme naše posjete igrao je od radosti kao malo dijete, a poslije je pričao da mu je to bio jedan od najradosnljih dana u životu kada su ga posjetila njegova pravoslavna braća sveštenici.

      Na glas da je obolio od teške i neizlječive bolesti, učinio sam mu posjetu s predsjednikom crkvene općine zadarske, Boškom Miodragom. Očekivali smo da ćemo ga zateći klonulog i slomljenog. Međutim, kao i uvijek, bio je vedar, pun radosti i tvrde vjere, kao izuzetnog dara Božjeg, kao da ne umire, nego samo mijenja način života — zemaljski sa nebeskim.

      Na rastanku, opet se pojavio onaj njegov osmijeh sa kojim je neodoljivo osvajao ljude, sada već osjenčen žutom bojom smrti.
      Sahranjen je 27. augusta 1973. uz pogrebne molitve, psalme i počasti dvojice biskupa, šezdeset sveštenika (uz dva pravoslavna), velikog broja časnih sestara i hiljada građana, od kojih je bio paralizovan sav saobraćaj.

      Nije se moglo u grad ni ući ni izaći, tako da su se zbunjeni turisti pitali što se desilo. Pored katedrale i crkava, pored muzeja i galerija, pored umjetničkih djela u zlatu i srebru, velika duša tog Božjeg čovjeka i njegov divan sveštenički lik bili su najljepši ukras Zadra.
      Marko ANDROVIĆ, arhijerejski namjesnik
      GK, 3 (273), 3. februar 1974. godine

Све поруке на форуму, осим званичних саопштења Српске Православне Цркве, су искључиво лична мишљења чланова форума 'Живе Речи Утехе' и уредништво не сноси никакву материјалну и кривичну одговорност услед погрешних информација. Објављивање информација са сајта у некомерцијалне сврхе могуће је само уз навођење URL адресе дискусије. За све друге видове дистрибуције потребно је имати изричиту дозволу администратора Поука.орг и/или аутора порука.  Коментари се на сајту Поуке.орг објављују у реалном времену и Администрација се не може сматрати одговорним за написано.  Забрањен је говор мржње, псовање, вређање и клеветање. Такав садржај ће бити избрисан чим буде примећен, а аутори могу бити пријављени надлежним институцијама. Чланови имају опцију пријављивања недоличних порука, те непримерен садржај могу пријавити Администрацији. Такође, ако имате проблема са регистрацијом или заборављеном шифром за сајтове Поуке.орг и Црква.нет, пошаљите нам поруку у контакт форми да Вам помогнемо у решавању проблема.

×
×
  • Create New...